Ειδωλολατρεία

(από το blog Musings)

Αυτό που βλέπετε στην εικόνα αναρτήθηκε πρόσφατα στην ελληνορθόδοξη εκκλησία της Αγ. Μαρίνας στις Βρυξέλλες, όπου και η έδρα της ελληνορθόδοξης μητρόπολης όλου του Μπενελούξ. Δυστυχώς, η φωτογραφία είναι κάκιστη, αλλά με λίγη προσπάθεια διαβάζεται το κείμενο, που έχει ως εξής:

«Η Αγία Μαρίνα βρίσκεται σωματικώς στην ενορία μας

Από τας αρχάς Δεκεμβρίου του έτους 2004 ένας ανεκτίμητος θησαυρός βρίσκεται στην Εκκλησία μας: Ένα μικρό τεμάχιο από το άγιο λείψανο της Αγίας Μαρίνας. Ιδιαίτερη ευλογία για τη Μητρόπολη Βελγίου και την ενορία μας.

Το άγιο λείψανο -το οποίο ήρθε κοντά μας με ενέργειες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Παντελεήμων [sic]- θα μείνει στο ναό μας για να μας εμψυχώνει, να μας φωτίζει, να μας παρηγορεί και να μεσιτεύει [το λείψανο όλα αυτά!] προς τον Κύριο και Θεό μας.

Έτσι, κάθε πρώτο Σάββατο του μήνα θα ψάλλετε [sic] ο Παρακλητικός κανόνας της Αγίας ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Μαρίνας και Αγιασμός 6.00 - 7.00 μ.μ.»

Ξέρω βεβαίως ότι ο τεμαχισμός των ιερών λειψάνων και η απόδοση τιμής [όχι λατρείας!] προς αυτά αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ελληνορθόδοξης παράδοσης (και της ρωμαιοκαθολικής, άλλωστε). Αλλά είναι ανάγκη αυτά τα στοιχεία της να τονίζονται εν έτει σωτηρίω 2010 στην πρωτεύουσα της Ευρώπης;

Τα σχόλια είναι του φίλου και τακτικού σχολιαστή του δικού μου blog, Άγγελου! Άραγε, πηγαίνουν και προσκυνούν το πτώμα της "αγίας" Έλληνες υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; Και τι δικαιολογία είναι αυτή, Άγγελε, ότι η λειψανολατρεία αποτελεί "αναπόσπαστο μέρος της ελληνορθόδοξης παράδοσης"; Θα ξέρεις πόσες παραδόσεις εγκαταλήφθηκαν, επειδή αποτελούσαν οπισθοδρομικότητα... Να θυμίσω μόνο τα "ορθόδοξα συγχωροχάρτια" που αποσιωπώνται, την εξαγορά του πατριαρχικού θρόνου και άλλα συναφή...

θα κάνει ό,τι μπορεί...

«Ό,τι μπορεί» υποσχέθηκε να κάνει ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣτ', προκειμένου να διασφαλίσει ότι ιερείς δεν θα βιάσουν και δεν θα κακοποιήσουν ποτέ ξανά παιδιά. Ο «ποντίφικας» ζήτησε συγχώρεση για τα σκάνδαλα παιδεραστίας.

Μιλώντας κατά τη διάρκεια λειτουργίας στον Άγιο Πέτρο, στο Βατικανό, η οποία σηματοδοτούσε το τέλος της Χρονιάς του Ιερέα, όπως ονομαζόταν, ο Πάπας αναφέρθηκε στα σκάνδαλα που αμαύρωσαν την εικόνα της Καθολικής Εκκλησίας.

Στην ομιλία του ο Πάπας τόνισε ότι κατά τη διάρκεια μιας χρονιάς που θα έπρεπε να είναι χαρμόσυνη για την ιεροσύνη, «ήρθαν στο φως αμαρτίες των ιερέων - ιδιαίτερα η κακοποίηση ανηλίκων».

Επανέλαβε ότι τα σκάνδαλα αποτελούν αφορμή για τον «εξαγνισμό» της Εκκλησίας.

(in.gr, Newsroom ΔΟΛ, 11/6/2010)

Δηλαδή τι θα κάνει ο πάπας; θα κόψει τα κατηχητικά και τις χορωδίες που συμμετέχουν μικρά παιδιά; Θα κόψει τις εξομολογήσεις και τις κατ' ιδίαν διδασκαλίες; Μετά θα ψάχνουν τους πιστούς με το ντουφέκι, αφού το πλήθος των προβάτων του ποιμνίου -εφόσον δεν είναι ιδιοτελείς που σιτίζονται αδαπάνως- υπήρξαν εκφοβισμένα και αδιαφώτιστα παιδιά... Ήδη σε όλες τις καθολικές χώρες της Ευρώπης βλέπουν παπά και μαζεύουν τα παιδιά τους...  

(βλέπε επίσης >>>)

Δήλωση για τις θέσεις της Ανανεωτικής Αριστεράς

Ο Νίκος Χρυσόγελος, στέλεχος των Οικολόγων Πράσινων δήλωσε, με αφορμή ερωτήσεις δημοσιογράφων σχετικά με τις εξελίξεις στο χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς:

«Οι Πράσινοι στην Ευρώπη παίζουν πλέον σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις γιατί σε αυτούς συνέκλιναν πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, αλλά και ενεργοί πολίτες που - ανεξαρτήτως της πολιτικής καταγωγής τους - συνειδητοποίησαν ότι οι πολιτικές για την οικονομία, την κοινωνία και το περιβάλλον πρέπει να είναι πράσινες.

Ένα κομμάτι της Αριστεράς πράγματι κατευθύνθηκε προς τους πράσινους, αλλά στους Πράσινους συνέκλιναν και δυνάμεις από τον πολιτικό φιλελευθερισμό, πρωτοβουλίες πολιτών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την προστασία του περιβάλλοντος, την κριτική κατανάλωση, την κοινωνική αλληλεγγύη, καθώς και ενεργοί πολίτες που δεν είχαν σχέση με την παραδοσιακή πολιτική στις όποιες μορφές της.

Η βαθιά κρίση που βιώνουμε ως χώρα δημιουργεί συνθήκες για αλλαγή τόσο του πολιτικού συστήματος όσο και των πολιτικών συσχετισμών και της ίδιας της πολιτικής. Μένει να αποδειχθεί αν η οργή και η αγανάκτηση των πολιτών θα στραφεί σε μια πράσινη, δημοκρατική, κοινωνικά υπεύθυνη πολιτική πρόταση.

Ελπίζουμε οι Πράσινοι να παίξουν σημαντικό ρόλο και στη χώρα μας τα επόμενα χρόνια για τις αλλαγές που απαιτούνται. Οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν αρνήθηκαν ποτέ τον πολιτικό διάλογο με όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις σε προγραμματική βάση, πολύ περισσότερο με δυνάμεις με τις οποίες μπορεί να έχουν και κοινές δράσεις με στόχο τη διαμόρφωση κοινωνικών πλειοψηφιών σε επιμέρους θέματα.

Οι τοπικές και περιφερειακές εκλογές είναι μια καλή βάση, ένα πεδίο στο οποίο μπορεί να διαπιστωθεί αν πράγματι υπάρχουν σήμερα ουσιαστικές δυνατότητες για ευρύτερες συνεργασίες και συγκλίσεις γύρω από ένα συνεκτικό πράσινο πρόγραμμα για τους δήμους και τις περιφέρειες».