30 June 2012

Διάψευση για χρεοκοπία της Ελλάδας

Καθημερινή, 30/6/2012


Το Βερολίνο διαψεύδει ότι ο Σόιμπλε ζήτησε από βουλευτές να προετοιμαστούν για χρεοκοπία της Ελλάδας και έξοδό της από την ευρωζώνη.

Ο Γερμανός υφυπουργός Οικονομικών Στέφεν Κάμπετερ διέψευσε δημοσίευμα περιοδικού το οποίο ανέφερε ότι ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ζήτησε από τους συντηρητικούς βουλευτές την Παρασκευή να προετοιμαστούν για χρεοκοπία της Ελλάδας και έξοδό της από την ευρωζώνη.

"Το δημοσίευμα αυτό είναι μια ανοησία», δήλωσε σήμερα στο Ρόιτερς ο υφυπουργός Οικονονικών Στέφεν Κάμπετερ, στο περιθώριο περιφερειακής συνόδου των Χριστιανοδημοκρατών στην πόλη Κρέφελντ της δυτικής Γερμανίας.

Ο Κάμπετερ είπε ότι ο Σόιμπλε μίλησε την Παρασκευή στους συντηρητικούς βουλευτές για την ανάγκη εφαρμογής των μέτρων λιτότητας και τις μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα.

Το γερμανικό εβδομαδιαίο περιοδικό Focus έγραψε ότι ο Σόιμπλε είπε στους βουλευτές των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) της καγκελαρίου Μέρκελ και σε εκείνους του αδελφού κόμματος -- της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης-- να προετοιμαστούν για επικείμενη έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη και για χρεοκοπία της.

Το δημοσίευμα που θα φιλοξενείται στο τεύχος το οποίο θα κυκλοφορήσει τη Δευτέρα αναφέρει ότι ο Σόιμπλε απευθυνόταν στους βουλευτές για την περαιτέρω ανάπτυξη του μόνιμου Μηχανισμού Στήριξης της Ευρωζώνης (ΕSM) και ότι είπε πως αυτό που κρίνεται απαραίτητο είναι μια πρόβλεψη για κρατικές χρεοκοπίες.

Το Focus έγραψε ότι οι συμμετέχοντες στη συνάντηση άκουσαν τον Σόιμπλε να λέει ότι κατά την άποψη πολλών ειδικών η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει «χωρίς εξωτερική υποτίμηση».

27 June 2012

Γράμμα του ΚΣΜ σ' αυτούς που θέλουν την αλήθεια

ΚΣΜ, 27/6/2012


Ἐφησυχασμός. Εἶναι ἡ συνηθισμένη συμπεριφορά τῶν Ἑλλήνων ὅταν θεωρήσουν, ὅτι ὁ κίνδυνος πού τούς ξεσήκωσε ἔπαψε νά ὑπάρχει. 

Τίς παραμονές τῶν ἐκλογῶν εἶχαν βάλει οἱ δημοσκόποι σέ μεγάλη ἀνησυχία ἐκείνους πού θέλουν τήν Ἑλλάδα μέσα στήν Ε.Ε., ὅτι θά τίς κερδίσει ὁ Τσίπρας καί ὅτι θά βρεθοῦμε ἔξω ἀπό τήν Εὐρώπη.

Γιά τήν ἀντιμετώπιση αὐτῆς τῆς συμφορᾶς, ἐπειδή τά ὑπάρχοντα κόμματα ἔχουν ἀποδειχθεῖ τραγικῶς ἀνίκανα καί χάσει ἐντελῶς τήν λαϊκή ἐμπιστοσύνη, πολλοί ἔκαναν τήν σκέψη, ὅτι χρειάζεται ἕνα καινούργιο κόμμα. Διαφορετικό πρός τά ὑπάρχοντα, στό ἦθος καί στήν κατεύθυνση, πού θά ἔβαζε τό συμφέρον τοῦ τόπου πάνω ἀπό τό κομματικό.

Ἀνάμεσα σέ ἐκείνους πού ἀσπάστηκαν τήν ἰδέα τοῦ καινούργιου κόμματος ἦταν τό ΚΣΜ. Ἀναζητήσαμε τίς ὁμάδες πού μάθαμε ὅτι ἐπιδιώκουν τό ἴδιο, λάβαμε τά κείμενά τους καί τούς στείλαμε ἀνάλογα δικά μας.

Ὁ Τσίπρας δέν ἐκέρδισε καί ὁ φόβος τῆς ἐξόδου τῆς Ἑλλάδας ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση διαλύθηκε. Τά προβλήματα ὅμως πού μᾶς ἔφεραν στό χεῖλος τῆς καταστροφῆς παραμένουν.

Αὐτοί μέ τούς ὁποίους συζητήσαμε τήν συγκρότηση ἑνός νέου κόμματος, δείχνουν ὅτι ἔχασαν τήν αἴσθηση τοῦ ἐπείγοντος. Ἀνέβαλαν γιά ἕναν ἀόριστο χρόνο τίς συναντήσεις πού εἴχαμε συμφωνήσει.

Ἐμεῖς στό ΚΣΜ ξέρουμε, ὅτι ὁ δρόμος γιά τήν συγκρότηση τοῦ νέου κόμματος θά εἶναι μακρύς καί δύσκολος. Γι’αὐτό δέν πρέπει νά καθυστερεῖ ἡ ἐκκίνηση τῆς προσπάθειας.

Ρωτᾶμε τόν φίλο ἀναγνώστη, πού συμφωνεῖ γιά τήν ἀνάγκη τοῦ νέου κόμματος, ἄν θέλει νά συμμετάσχει στήν προετοιμασία μαζί μέ τό ΚΣΜ. Προσοχή: δέν τοῦ λέμε νά γίνει μέλος τοῦ ΚΣΜ (πού ἡ ἰδεολογία του γιά τό Δημοκρατικό Σοσιαλισμό μπορεῖ νά τόν ἀφήνει ἀδιάφορο) ἀλλά μέλος τῆς ὁμάδας πού θά ἐργαστεῖ γιά νά γίνει τό νέο κόμμα.

25 June 2012

Η εντολή είναι: Έξοδος από το μνημόνιο!

της Σοφίας Βούλτεψη, Ελεύθερη Ζώνη, 25/6/2012

Ονομάστηκε από όλους «πρόγραμμα τετραετίας». Και βάλε, θα έλεγαν οι πιο ρεαλιστές.

Ο λόγος για το κείμενο της προγραμματικής συμφωνίας επί του οποίου συντάχθηκαν οι τρεις αρχηγοί των κομμάτων τα οποία στηρίζουν την κυβέρνηση.

Είναι πραγματικά ένα φιλόδοξο κείμενο με ακόμη πιο φιλόδοξους στόχους – καλό σημάδι σύγκλισης μετά από δυο χρόνια φοβερών συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων, ενώ η χώρα βυθιζόταν στο χάος και στη φτώχεια. Προφανώς θα υπάρξει μια ιεράρχηση. 

Με πρώτη προτεραιότητα την έξοδο από την κρίση, την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, τις επενδύσεις, την επανεκκίνηση της οικονομίας – να βγάλει επιτέλους η Ελλάδα λεφτά, να ανέβει ξανά στο τρένο, να σταθεί στα πόδια της, χωρίς να παραπαίει επειδή δεν… πήρε τη δόση της. Δηλαδή, να βγούμε από το Μνημόνιο!

Το γεγονός ότι τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά καταβλήθηκε συντονισμένη προσπάθεια να διχαστεί ο ελληνικός  λαός, δεν σημαίνει ότι πρέπει να λησμονηθεί η βασική εντολή του: Έξοδος από το Μνημόνιο με ασφαλή τρόπο και παραμένοντας ζωντανοί.

Και εξηγούμαι: Πριν από τις εκλογές, οι Έλληνες χωρίστηκαν τεχνητά (διχάστηκαν δηλαδή) σε «μνημονιακούς» και «αντιμνημονιακούς».

Μετά τις εκλογές, χωρίστηκαν (διχάστηκαν) σε «τρομοκρατημένους» και «ατρόμητους».

Φυσικά, δεν ισχύει τίποτε από τα παραπάνω. Το μόνο που επιχειρήθηκε να αναπτυχθεί είναι ένα εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Δεν υπάρχει Έλληνας που να τάσσεται υπέρ του Μνημονίου.

Απλώς υπάρχουν εκείνοι που αντιλαμβάνονται πως όταν μια απολύτως νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση (κακή τη μοίρα, μόλις είχε κερδίσει τις εκλογές με δέκα μονάδες διαφορά, υποσχόμενη πως «λεφτά υπάρχουν») βάζει την υπογραφή της μαζί με τις υπογραφές άλλων 17 ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, δεν μπορεί να πάρει πίσω την υπογραφή της με το έτσι θέλω.

Και υπάρχουν κι’ εκείνοι που δεν το κατάλαβαν, παραπλανήθηκαν, πίστεψαν πως κάτι τέτοιο μπορούσε να συμβεί χωρίς καμιά συνέπεια και θα μετά συνεχίζαμε κανονικά – λέγοντας «κανονικά» αντιλαμβάνεται κανείς τι εννοούσαν… Αυτή είναι η αλήθεια!

Κατά τα λοιπά, όλοι θέλουμε να απελευθερωθούμε από το Μνημόνιο.

Οι Έλληνες που ψήφισαν τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ έδωσαν την ίδια εντολή με τους υπόλοιπους: Έξοδος από το Μνημόνιο το ταχύτερο. Απλώς διαφώνησαν ως προς τον τρόπο. 

Φυσικά, δεν υπάρχουν πολλοί τρόποι – άλλο τι έλεγε η προπαγάνδα.

Ο τρόπος είναι ένας και είναι ο δρόμος της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας.

Αυτά, βέβαια, τα έχουμε ξανακούσει. Και μετά, αρχίζει το μαγγανοπήγαδο του κυβερνητισμού. Η νόσος που ακούει στο όνομα «κυβερνήτιδα» είναι γονιδιακή.

Αυτή τη φορά, όμως, συνείδηση, εγγύηση και… αλογόμυγα της κυβέρνησης – εκτός από τον πρωθυπουργό και τους αρχηγούς των άλλων δύο κομμάτων – θα είναι και το Κοινοβούλιο.

Δεν βρισκόμαστε πια στην εποχή της κομματικής παντοδυναμίας και αυτοδυναμίας – τότε που τα νομοσχέδια ψηφίζονταν… μόνα τους λόγω της εύκολης Δεδηλωμένης.

Και επομένως, πριν από κάθε κυβερνητική απόφαση, πρέπει – κάθε φορά – να απαντάται το ίδιο ερώτημα: Θα είναι αυτό ένα βήμα προς την έξοδο από το Μνημόνιο ή όχι;

Διότι αυτήν την εντολή έδωσαν ΟΛΟΙ οι Έλληνες!

Και δεν υπάρχει Έλληνας που να ψήφισε υπέρ μιας απλής διαχείρισης του Μνημονίου.