Ιδιαιτερότητες
Ακόμα και οι
σεξουαλικές προτιμήσεις είναι μια ιδιαιτερότητα, αλλά εδώ μπαίνει το ερώτημα,
είναι ανάγκη να τις διατυμπανίζουμε και
να είμαστε υπερήφανοι για αυτές σε γνωστούς, λογικό μεν,
αλλά και σε αγνώστους;
της Ισμήνης
Είναι αλήθεια ότι ο κάθε άνθρωπος και εμείς βέβαια μέσα σε αυτούς, έχουμε τις ιδιαιτερότητές μας!
Αυτό βέβαια είναι ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο έχει και πολλές
παραμέτρους!
Ιδιαιτερότητα είναι ας
πούμε να βάφεις τα μαλλιά σου πράσινα, γιατί
νομίζεις ότι σου πάνε. Ιδιαιτερότητα είναι
να κυκλοφορείς με παπούτσια 2 χρωμάτων γιατί νομίζεις ότι έτσι λανσάρεις μόδα.
Ιδιαιτερότητα είναι να μιλάς μάγκικα ή να βρίζεις γιατί κάποιοι ή κάποιες
καταστάσεις σου την έχουνε βαρέσει στο δόξα πατρί!
Πιο παλιά το να
απατάει μια γυναίκα τον άντρα της ήτανε
αμαρτία, αιτία διαζυγίου, ποινικό αδίκημα. Ποια γυναίκα το ομολογούσε; Καμία. Ούτε
στον παπά -που λέει ο λόγος- δεν το λέγανε.
Τώρα; Καλέ οι μισές
γυναίκες που κερατώνουν τον άντρα τους το φωνάζουν λες και αυτό θα ανεβάσει τη τιμή πλειστηριασμού! Ο εραστής
έγινε μόδα, και μαστ (αγγλιστί must)!
Αμ οι άντρες; Άλλη
ιστορία και αυτή και δεν μιλάω για τους άντρες που από δημιουργίας κόσμου
είχανε το προνόμιο και το ελευθέρας να
ξενοκοιτάνε, να ξενοπηδάνε και ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Μερικοί δεν κρατάγανε ούτε τα προσχήματα για τη συζυγική κάλυψη, βέβαιοι ότι η συμβία
τους ήτανε υποχρεωμένη να τους δεχθεί όπως ήτανε. Eκείνο το «η
δε γυνή ίνα φοβείται τον άνδρα» περιέκλειε
κατά την άποψή τους, όλα τα δικαιώματα όπως μοιχείας, χειροδικίας, ψεμάτων,
βαναυσότητας και ό,τι άλλο μπορεί να
βάλει ο νους! Υπάρχει και η άλλη κατηγορία των ανδρών που κατά τη διάρκεια της ζωής τους ανακάλυψαν την ιδιαίτερη ιδιαιτερότητά τους, να τους
αρέσουν οι άντρες.
Σοβαροί,
μάλλον σοβαροφανείς, με ζηλευτή
επαγγελματική καριέρα και ακόμα πιο ζηλευτή οικογενειακή κατάσταση, να σου εξομολογούνται
ότι τρελαίνονται για άντρες! Και το πιο
περίεργο είναι ότι δεν τους ξέρεις
αυτούς που στο ομολογούν, όλες αυτές οι διαδικτυακές σελίδες προσφέρουν μια
«σχετική» ανωνυμία, κάνεις φίλους με ένα
ψευδώνυμό και λίγα σχετικά βιογραφικά και προσωπικά στοιχεία.
Κάποια άτομα εξ αυτών τα κατατάσσεις στην κατηγορία των
αξιόλογων και ανταλλάσσεις μαζί τους κουβέντες σοβαρού περιεχομένου και κάνεις
συζητήσεις κάποιου επιπέδου - όχι επιπέδου Νομπέλ βέβαια μην τρελαθούμε.
Και ξαφνικά σου σκάει
το παραμύθι ο τύπος στέλνοντας φωτό και σχόλια περί κώλου και εντέρου, «μου
αρέσει, τρελαίνομαι, το έκανα προχθές στο γραφείο, με πήρε, τον πήρα,
ηδονίστηκα, ψάχνω άντρα» και ένα σωρό λεπτομέρειες που δεν σε ενδιαφέρουν, αλλά
από μέσα σου ομολογείς ότι ευτυχώς που δεν είναι νορμάλ να μου την πέσει, αλλά από την άλλη μεριά, βρε αδερφέ, οι τριχωτοί κώλοι δεν με
ηδονίζουν εμένα. Τι φταίω να σε ακούω;
Και αναρωτιέσαι, μήπως
έφτασε η εποχή που η κάθε λογής σεξουαλική προτίμηση δεν είναι ταμπού, αλλά
διατυμπανίζεται με καμάρι και υπερηφάνεια;
Πόρνες, γκει, κύναιδοι,
παιδεραστές, βιαστές, νεκρόφιλοι κ.λπ. περιφέρονται γύρω μας καλυμμένοι μόνο με το
κουστούμι από τον ράφτη και όχι της ανωνυμίας;
Μήπως
ακόμη και εμείς οι θεατές του καναπέ,
εθιστήκαμε στη βία και απλά αλλάζουμε κανάλι σε κάθε ειδεχθή εγκληματική πληροφόρηση;
