Επιστροφή στη φύση, μετά την κατάρρευση

Spiegel, 18/2/2014

Η Greta Taubert (Τάουμπερτ), δημοσιογράφος, 30 ετών, ήθελε να γράψει ένα βιβλίο, πώς είναι δυνατόν να επιζήσει κάποιος μιας κατάρρευσης της σημερινής κοινωνίας της αφθονίας. Ένα χρόνο προσπαθούσε να ζήσει με αυτάρκεια και κατέληξε σε ένα απρόβλεπτο συμπέρασμα.

SPIEGEL: Κυρία Taubert, Ζήσατε επί ένα έτος με τρόπο σαν να είχε καταρρεύσει η δυτική κοινωνία της αφθονίας.  Αρχικά πήγατε στους παππούδες και στις γιαγιάδες σας, γιατί;

Taubert: Επειδή αυτοί είναι πολύ εξυπνότεροι από μας. Η γενιά του πολέμου και μετά τον πόλεμο γνώρισε τις ελλείψεις, τις οποίες εμείς δεν γνωρίσαμε.

SPIEGEL: Και τι σας είπαν επ' αυτού;

Taubert: Αρχικά με κοίταζαν έκπληκτοι, γιατί ρωτάω τέτοια πράγματα, πώς σφάζεις ένα χοίρο, πώς φτιάχνεις κονσέρβες ή αλκοολικά ποτά. Μου είπαν: Όλα αυτά μπορείς να τα αγοράσεις έτοιμα. Έπρεπε να τους εξηγήσω ότι η μετατόπιση της γνώσης αποτελεί για την κοινωνία μας μια απώλεια πολιτισμού, να παίρνουμε εγχειρίδια από το YouTube.

SPIEGEL: Σφάξιμο ζώων, παραγωγή κονσερβών με φρούτα και λαχανικά - πιστεύετε ότι αυτές οι δεξιότητες μπορεί να γίνουν κάποια στιγμή πάλι σημαντικές για τη διαβίωσή μας;

Taubert: Η γενιά μου μεγάλωσε με την προειδοποίηση ότι οι καιροί θα γίνουν δύσκολοι, ότι έχουμε ξεπεράσει την κορυφή σχεδόν όλων των εξελίξεων. Μπορεί κάποιος να παραβλέψει το θέμα, αλλά μπορεί επίσης να κοιτάξει τριγύρω, πώς θα μπορούσε να προετοιμαστεί για μια απότομη αλλαγή. Επιπλέον: Ότι κοινωνικά συστήματα μπορούν να καταρρεύσουν δεν είναι κάτι τελείως αδιανόητο. Εγώ η ίδια είμαι από την ανατολική Γερμανία και οι γονείς μου έπρεπε μετά την αλλαγή του καθεστώτος να προσαρμοστούν στα καινούργια. Αλλά και οι παππούδες γνώρισαν μια κρατική μορφή του ναζισμού, η οποία αποδείχθηκε περιορισμένης διάρκειας.

SPIEGEL: Για την κοινωνία μας που είναι εθισμένη στην καλοπέραση δεν θα περιμένετε τίποτα καλό. Το βιβλίο σας ονομάζεται  «Αποκάλυψη τώρα!» (Apokalypse jetzt!).

Taubert: Δεν πρόκειται όμως για μια αποκάλυψη που περνάει από πάνω μας σαν μια επιδρομή ακρίδας, αλλά σαν κάτι μακροπρόθεσμο. Έλλειψη πρώτων υλών και ενέργειας, αύξηση πληθυσμού, εξάρτηση από καταναλωτικές αλυσίδες - αυτά είναι εξελίξεις που μου προκαλούν φόβο. Φανταστείτε να εγκαταλείψουμε τα πάντα που στηρίζονται στους υδογονάθρακες. Θα κατοικείτε σε μια καλύβα και θα καθαρίζετε τα δόντια σας με μια ρίζα φυτού.

Η προσπάθεια κυνηγιού με τοξοβολία αποδείχθηκε αποτυχημένη, έλειπε η εξάσκηση.

SPIEGEL: Ας υποθέσουμε ότι δεν υπάρχει τίποτα να αγοράσουμε από τα πολυκαταστήματα, Lidl, Aldi κ.ά. Τι πρέπει να ξέρει κάποιος για να επιβιώσει;

Taubert: Στην αρχή νόμισα ότι πρέπει να τα κάνει καθένας όλα μόνος του. Να καλλιεργεί λαχανικά και να φτιάχνει αντικείμενα, τουλάχιστον να τα επιδιορθώνει.

SPIEGEL: Σε ποιο σημείο αποτύχατε;

Taubert: Σχεδόν σε όλα! Πώς φτιάχνουμε ένα κάθισμα; Πώς καλλιεργούμε έναν κήπο; Ήμουν συχνά πολύ απογοητευμένη που δεν πετύχαιναν όλα αμέσως, π.χ. τα φύτρα δεν έβγαιναν έτσι όπως εγώ περίμενα. Αλλά σταδιακά βελτιώνομαι.

SPIEGEL: Τί τρώγατε;

Taubert: Καλλιεργούσα μαζί με άλλους τριάντα κηπουρούς ένα χωράφι στην άκρη της πόλης, έψαχνα να βρω δέντρα φρούτων και έκανα γύρους στο δάσος για να μαζέψω χόρτα. Επίσης πήγαινα σε σκουπίδια: Οι κάδοι μπροστά σε σουπερμάρκετ και φούρνους έχουν πολλά φαγώσιμα.

SPIEGEL: Κυρία Taubert, ποιος είναι πραγματικά ο στόχος του βιβλίου σας; Η επιβίωση σε περίπτωση κρίσης ή για εξάσκηση της επιμονής;

Taubert: Και τα δύο. Άρχισα την εξερεύνησή μου με το ερώτημα, πώς μπορώ να αντέξω μία κρίση, μια 30χρονη που έχει πρόβλημα να καρφώσει ένα καρφί στον τοίχο. Αλλά κατά τη διάρκεια αυτού του έτους κατάλαβα ότι ήδη σήμερα πρέπει να σκεφτόμαστε αλλιώς.

SPIEGEL: Ποιο ήταν το σημαντικότερο μάθημα;

Taubert: Ότι χρειάζεται μια κοινότητα, μια αμοιβαία υποστήριξη. Ποιος ξέρει να καλλιεργεί λαχανικά; Ποιος μπορεί να κάνει επιδιορθώσεις; Ποιος μπορεί να χειριστεί έναν 3D εκτυπωτή; Αυτά δεν σώζουν κάποιο μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις. Όταν καταλάβει καθένας ότι ομαδική συμβίωση και παραγωγή δεν οδηγεί απαραίτητα σε χρηματικό πλουτισμό, αλλά αποτελεί προσωπικό στόχο, προς τον οποίο αξίζει να οδηγηθούμε στη ζωή μας. Στην κοινότητα εξαφανίζεται ο φόβος. 

SPIEGEL: Ακούγεται σαν να χαίρεστε για μια ενδεχόμενη κατάρρευση.

Taubert: Πιθανόν να ήταν πράγματι ωραίο, να αλλάξει το σύστημα, να μην συνεχίσουμε να περπατάμε στα έτοιμα ίχνη πάνω στο έδαφος. Η Αποκάλυψη του Ιωάννη είναι κατά βάσιν μια υπόσχεση λύτρωσης - φέρνει τον παράδεισο γι' αυτούς που έζησαν σωστά. Μερικές φορές σκέφτομαι, ίσως μπορούμε να βρούμε ένα κόσμο, στον οποίο μπορούμε να ζήσουμε επίσης καλά, αλλά διαφορετικά. 

SPIEGEL: Οι λεγόμενοι Prepper, τους οποίους αναφέρετε στο βιβλίο ότι συναντήσατε, θα χαμογέλαγαν με αυτές τις ιδέες. Αυτοί προετοιμάζονται συστηματικά για την κρίση, κατασκευάζουν καταφύγια και άλλα σχετικά. Τι άνθρωποι είναι αυτοί;

Taubert: Τελείως κανονικοί άνθρωποι της μεσαίας τάξης, υπάλληλοι. Σε ακραίες περιπτώσεις έχουν διάφορες αποθήκες με προμήθειες σε μυστικές τοποθεσίες, τρόφιμα, ποτά αλλά και είδη για ανταλλαγή: αλκοόλ, ζάχαρη, καπνό. Ένας μου διηγήθηκε ότι έχει αποθηκεύσει απίθανες ποσότητες χαρτί τουαλέτας, ώστε στην εποχή της κρίσης να κάνει ανταλλαγές. 

SPIEGEL: Ορισμένες προμήθειες για ώρα ανάγκης μαζέψατε κι εσείς στην αρχή του έτους κρίσης, πού καταλήξατε;

Taubert: Φρικτό! Υπάρχει ένας ιστότοπος του ομοσπονδιακού υπουργείου γεωργίας που περιέχει έναν υπολογιστή για προμήθειες. Ακολούθησα πιστά τις εντολές αγοράς αυτού του εργαλείου: πατάτες, ρύζι, κονσέρβες με φρούτα, λαχανικά, κρέας κ.ά. Μία φρικτή σύνθεση, η οποία δεν έχει καμιά σχέση με τη συνηθισμένη διατροφή μου. Για πρώτη φορά κατάλαβα τι στομάχι για εποχές ευμάρειας έχω αποκτήσει.

SPIEGEL: Δεν είναι όμως υποχρεωτικά φρικτή η γεύση της αποκάλυψης; 

Taubert: Όχι υποχρεωτικά - και να σκεφτούμε προμήθειες σοκολάτας που είναι μεγάλη βοήθεια για άσχημες καιρικές συνθήκες. Μέλι και μαρμελάδα επίσης, είναι και καλές προμήθειες για ανταλλαγή. Στο υπόγειό μου υπάρχει ένα τμήμα "για το κέφι".

SPIEGEL: Έχετε δηλαδή ακόμα προμήθειες για ώρα ανάγκης στο σπίτι;

Taubert: Ναι, μερικές, δεν πειράζει τίποτα! 

Διαπιστώνω ότι η κυρία Greta ανακάλυψε την κοινωνία της εξειδίκευσης με μέσο συναλλαγής το χρήμα. Έχει δημιουργηθεί και λειτουργεί ήδη επί τόσους αιώνες, άλλοτε καλά και άλλοτε όχι: άλλος κάνει τη γεωργία, άλλος τα υδραυλικά, άλλος τα ηλεκτρικά, άλλος την ασφάλεια από εχθρούς κ.λπ.

 Αυτά που δεν φαίνεται να "βλέπει" η εξερευνήτρια είναι τα χειρότερα: σε περίπτωση κρίσης και υποβάθμισης (πείνα, ψύχος κ.λπ.) ένας από τους χειρότερους εχθρούς είναι οι περιφερόμενοι πεινασμένοι, όπως συνέβαινε το Μεσαίωνα... Σταδιακά θα ανακαλύψει λοιπόν η κ. Greta και ο κάθε φευγάτος τις λειτουργίες της σύγχρονης οργανωμένης κοινωνίας, μέχρι κάποια "υπηρεσία" που θα διαχειρίζεται τις ανταλλαγές και λέγεται σήμερα τράπεζα.

Κάτι άλλο που δεν φαίνεται να υπολογίζουν οι φευγάτοι: Σε περίπτωση καταστροφών πάρα πολλοί άνθρωποι θα πεθάνουν, πείνα, τραυματισμοί, ασθένειες και διάφοροι άλλοι λόγοι. Γι' αυτούς που θα επιζήσουν δεν θα έχει καμιά αξία το περίσσευμα σε χαρτί τουαλέτας, θα πρέπει να θάψουν τις χιλιάδες νεκρούς γύρω τους, αλλιώς θα ζουν για πολύ καιρό σε μια ατμόσφαιρα θανάτου και δυσοσμίας, με επιδημίες, πτωματοφάγα ζώα να κάνουν επιθέσεις κ.ο.κ. Και ο φευγάτος θα τρέχει μακριά με τις κονσέρβες στην τσέπη του... πόσο μακριά θα φτάσει; 

Αφήστε μας να θάψουμε τους φίλους μας

του Θανάση Μαυρίδη, capital.gr, 20/2/2014

Δεν μπορώ να προσπεράσω τόσο απλά τη χυδαιότητα με την οποία ένα μέρος των ... επαναστατών του πληκτρολογίου αντιμετώπισε χτες το θάνατο του Στέλιου Σταυρίδη. Και φρόντισαν να κάνουν τη ρυπαρή παρουσία τους έντονα αισθητή στα λεγόμενα social media. Γεγονός που ανάγκασε κάποιους επώνυμους του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο κ. Παπαδημούλης, να πάρουν αποστάσεις. Είναι όμως αργά για κάτι τέτοιο. Ο φασισμός δεν έχει μόνο το πρόσωπο του Κασιδιάρη! 

Η αριστερά κέρδισε κάποτε την ιδεολογική μάχη διότι είχε το ηθικό πλεονέκτημα σε σχέση με τους νικητές στο πεδίο της μάχης. Έχασαν στη μάχη των όπλων, αλλά δεν πρόδωσαν τις ανθρώπινες αξίες τους και παρά το γεγονός ότι αυτοί ήσαν που βρισκόντουσαν υπό πίεση. Η δεξιά κέρδισε στον Γράμμο, αλλά έχασε στα κολαστήρια της ΕΣΑ, στα ξερονήσια, στις φτωχογειτονιές της Αθήνας. Η ασύμμετρη βία που χρησιμοποίησε σε βάρος των ηττημένων είχε τις συνέπειές της... 

Κύριε Παπαδημούλη, ο χώρος σας έχει χάσει το ηθικό αυτό πλεονέκτημα εδώ και καιρό. Οι δικοί σας άνθρωποι χρησιμοποιούν πλέον ασύμμετρη βία σε βάρος των ιδεολογικών αντιπάλων τους. Στα social media, στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές των αστικών κέντρων. Το "ψόφα" είναι το μήνυμα που εσείς επιτρέψατε να καλλιεργηθεί. Η "καλή βία" δεν ανακαλύφθηκε από την Χρυσή Αυγή! Σπείρατε το μίσος, μην παραπονιέστε γι αυτό. 

Ο Στέλιος Σταυρίδης δεν κατόρθωσε να σταθεί όρθιος, νικημένος από την επάρατη νόσο. Το τι μηνύματα μίσους γράφτηκαν χτες, δεν περιγράφεται. Μπορεί κάποιος να διαφωνεί ιδεολογικά με κάποιον, αλλά η σπίλωση νεκρού ήταν θανάσιμο αμάρτημα από την αρχαιότητα. Συνεχίστε να διαφωνείτε, όσοι θέλετε και όσο θέλετε. Αφήστε μας όμως πρώτα να θάψουμε τους φίλους μας...

Η πολιτική της Παναγιάς

του Σακελλάρη Σκουμπουρδή, athensvoice.gr, 18/2/2014

Την περασμένη Παρασκευή, υπό τον τίτλο «Με ποια ιδιότητα ένας άθεος επιθυμεί να επισκεφθεί το Άγιο Όρος;», ένας αξιωματούχος της ελληνικής κυβέρνησης διέπραξε τη συνήθη απρέπεια του καθ’ ημάς λαϊκισμού. Ο κ. Ιωάννης Αντ. Παναγιωτόπουλος, υπογράφων ως «Λέκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών και Γενικός Γραμματέας Μέσων Ενημέρωσης» αρθρογράφησε στο «Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων ΔΟΓΜΑ». Ένα έμπειρο μάτι θα διέβλεπε τη διπλή στόχευση του διαβήματος.

Από τη μια, με αμετροεπή και ανόητο τρόπο έδειχνε πόσο κακός είναι ο κ. Τσίπρας, ο οποίος «δεν ταυτίζεται με ότι νοηματοδοτεί την πατρίδα μας» (Μπρρρ… Και τι είν’ η πατρίδα μας; Μην είναι οι κάμποι, μην είναι τα άσπαρτα ψηλά βουνά;)… Και φυσικά προετοίμαζε το έδαφος για να αντιληφθεί το χριστεπώνυμον πλήθος, πόσο άξιος Έλληνας είναι ο νοικοκυραίος κ. Σαμαράς, που δύο μέρες μετά θα αποδείκνυε και πόσο ευσεβής είναι. Καπάκι στα κυριακάτικα δελτία με Σαμαρά να απαγγέλλει το «Πάτερ ημών», ήρθε και Η δήλωση «Με τη βοήθεια του Θεού στεκόμαστε όρθιοι».

Και όμως, τα πατήματα τα είχε δώσει προ μηνός ο κ. Τσίπρας που πήγε να ανταγωνιστεί την παραδοσιακή πτυχή του εθνικού μας ισλάμ, προξενώντας θυμό και στον ευσεβή κ. Ιωάννη Παναγιωτόπουλο. Αλήθεια χρειάζεται λίγο μέτρο στον πλάστικ επικοινωνισμό, γιατί δημιουργούνται παρεξηγήσεις. Όχι ότι πρέπει να δίνει λογαριασμό, πού θα πάει και πού όχι, ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σε διάφορους επικοινωνιακά επιτήδειους θρησκόληπτους αξιωματούχους.

Αλλά γιατί υπάρχει και η κοινωνία που θα προτιμούσε να δει μια άλλη αντιπολίτευση. Που θα απαιτούσε αποθρησκευτικοποίηση της δημόσιας σφαίρας, από κάθε εθνικό ισλάμ, από κάθε δόγμα, από κάθε ροπή στον σκοταδισμό, από κάθε φρενάρισμα στη λογική του κοινού νου. Είτε αυτό το δόγμα είναι θεοκρατικό, είτε ιδεολογικό. Άλλως ειπείν, μια προοδευτική ηγεσία δεν παίζει με τους όρους του σκοταδισμού, αλλά απορρίπτει επιχειρηματολογημένα κάθε (με την ευρεία έννοια) Πολιτική της Παναγιάς. Δηλαδή, κάθε ανορθολογική (είτε «δεξιά» είτε «αριστερή») πολιτική, που κάνει το παιδί να λειτουργεί με το κάτω κεφάλι αντί για το πάνω.

Δεν θα κάνουμε εδώ αξιολόγηση του ποιο θρησκευτικό δόγμα είναι καλύτερο από το άλλο, το χριστιανικό ή το μαρξιστικολενινιστικό. Θα πούμε μόνο ότι βλάπτουν και τα δύο τη Συρία το ίδιο. Η ανοιχτή πολιτική ζωή πρέπει να διαβάζεται με ανοιχτούς όρους. Οι εξ αποκαλύψεως δοξασίες είναι σεβαστές για τον καθένα, αλλά δεν πρέπει να επιβάλλονται στη δημόσια σφαίρα, γιατί προκαλούν μεγάλες ανακατωσούρες.

Με τα Πατερημά και τις Παναγιές δεν σώζονται οι λαοί. Μπορεί να σώζεται η ανθρωπότητα μετά θάνατον, για κάθε πρόσωπο ξεχωριστά και εντός του, αλλά οι λαοί όχι. Γιατί τότε πάμε σε άλλα θεωρήματα, περί περιούσιων λαών και λοιπές πιπεριές, που μπορεί να ταιριάζουν στο καθ’ ημάς ισλάμ, αλλά κάποτε πρέπει να τελειώνουν… Μην ξεχνάμε ότι έχουμε και τη μύγα μιας θλιβερής παρεξήγησης, που έχουνε και άλλοι πυροβολημένοι, όπως αυτοί του πεφιλημένου από το Θεό λαού Ισραήλ. Εμείς την έχουμε ως εποποιία του Ακάθιστου Ύμνου, μεγάλη η χάρη της, που θα έρθει μετά το τριώδιο. Γιατί πιστεύαμε ότι η Παναγιά έχει εμάς για καλούς και τους άλλους για κακούς. Και έκανε -εξ ορισμού- ό, τι μπορούσε, για να σώσει εμάς τους καλούς από τους άλλους τους κακούς.

Βρε κουτά γατάκια, αν είστε χριστιανά ορθόδοξα, ο καλός Θεούλης δεν είναι εξ αποκαλύψεως αιώνιος και οικουμενικός για όλους τους ανθρώπους και για πάντα; Πώς τον θέλετε, βλάσφημα γατάκια, να πάρει θέση υπέρ ορισμένων «καλών» κατά ορισμένων άλλων «κακών», περιστασιακά, κατά το δοκούν της ιδιαίτερης δικής σας Μικρο-Ιστορίας; Γίνονται αυτά στον κόσμο του χριστιανικού δόγματος; Δεν γίνονται, αλλά η μικροπολιτική σκοπιμότητα των ποικίλων επιτήδειων είναι σαν τον καλό τον μύλο, που όλα τα αλέθει… Επιεικώς παραβαίνετε την δεκάτη εντολή, που ξεχνάτε τι λέει, τέτοια χριστιανά γατάκια που είστε… Ου λήψεσθε το όνομα Κυρίου του Θεού σας επί ματαίω, λοιπόν, λαμπεροί πολιτευτάκηδες. Εάν φυσικά είστε αληθινοί χριστιανοί και όχι Χριστοδουλόδουλοι. Τόσο εσείς, όσο και το εθνικό ισλάμ, που άνευ αιδούς επηρεάζετε, ευγενείς αδελφές ψυχές.

Το ίδιο ισχύει και εν ζωή, για το άλλο θρήσκευμα του καθ’ ημάς εθνικού ισλάμ. Μπορεί να πιστεύω εγώ ότι θα έρθει μια μέρα επί γης, που θα τρώμε όλοι πιλάφι και μέλι. Και ότι ο άνθρωπος, με κάποια εξτρα-τερρέστρ μαγική τρίπλα, θα χάσει την φυσική αντιφατικότητα (που του έχει αναπόδραστα εμβάλει η αιώνια αντιφατική μαμά φύση, αφού είναι εσωτερικό της γέννημα και γνήσιο υποσύνολό της). Και θα είναι ευτυχής για πάντα και χαμογελαστός και θα θέλει μόνο το καλό του συνανθρώπου του και ποτέ δεν θα ξυπνήσει από αυτό το ωραίο όνειρο. Αυτό είναι μια εσωτερική δοξασία, για τον καθένα που θέλει να υποβληθεί σε αυτήν και μπράβο του. Δεν θα γίνει ποτέ δυνατόν, όμως, μια τέτοια δοξασία να επιβληθεί με το ζόρι από κάποιους σε όλους τους άλλους, είτε είναι ζιζεκίστας, είτε μπρεζνιεφίστας, είτε σταλινίστας. Είτε ακόμα είναι παραζαλισμένοι αναρχίστας, που έχουν φάει εσωτερική σταλινική τρικλοποδιά, χωρίς να το πάρουν χαμπάρι.

Όλες αυτές οι ζημιές που μπορεί ο άνθρωπος να πάθει, ξεκινούν από την (πάντα με την ευρεία έννοια) Πολιτική της Παναγιάς. Εκείνη την πολιτική, ξαναλέμε, που την επεξεργάζεσαι όχι με το πάνω, αλλά με το κάτω κεφάλι. Όλες οι Πολιτικές της Παναγιάς είναι δεξιές. Είτε λένε «όξω οι αντίχριστοι από το Άγιον Όρος», όπως ο Γ.Γ. ΜΜΕ κ. Παναγιωτόπουλος. Είτε λένε «στου λαού την καρδιά δεν χωράει η Δεξιά», που έλεγε ο Αείμνηστος Μακαριστός Αντρέας, είτε ακόμα οι διαχρονικοί επίγονοί του, οι λέγε με σήμερα «Ή εμείς ή αυτοί!». Είτε φυσικά και οι αντικρατικοί μπάτσοι, που ορκίζονται με μάτι γουρλωμένο στη δικιά τους Παναγιά την Μισεροεχθρεύτρια…

Για να το κάνουμε λιανό και επί του πρακτέου, πάρτε καλή ώρα για παράδειγμα χτες βράδυ, που τα τηλεδικεία έψαχναν να βρούνε γιατί αντέχει η Χρυσή Αυγή. Και έθεταν το ερώτημα, γιατί υπάρχει στον πυρήνα της εθνικής ανάλυσης κάποιου τσιφτετέλληνα η στραβομάρα, που λέει, εντάξει, τα παιδιά είναι και λίγο ναζί, αλλά είναι και οι μόνοι πατριώτες…

Ε, το λοιπόν, ο Λαϊκισμός μας (και όσοι τον ανασκαλεύουν από καιρό) το ξέρει το γιατί, που ασφαλώς δεν μπορούν να το αγγίξουν τα τηλεδικεία. Όταν ο Κωστάκης ανγκαζέ με τον Μακαριστό μέτραγαν τρία εκατομμύρια υπογεγραμμένους, παρανοϊκά καθοδηγούμενους, εξαπατημένους τσιφτετέλληνες, τι συνέβαινε; Σκοπίμως τους απέκρυπταν ότι το αίτημα της εμφάνισης του θρησκεύματος στις ταυτότητες ήταν απαράδεκτο στη λογική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οποτεδήποτε ετίθετο ζήτημα, θα κατέπιπτε πάραυτα. Και όμως, προκειμένου να αλώσουν το Μέγαρο Μαξίμου, φούσκωναν τον ασκό του Αιόλου.

Τα έχουμε ξαναπεί, άλλωστε. Αυτός ο ασκός δεν έγινε τούμπανο μονομιάς, αλλά σταδιακά. Πρόκανε αρχικά η ανώδυνη ενσωμάτωση του Χουντισμού στον ριζοσπαστισμό του «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» και «Βυθίσατε το Χόρα». Μετά αυριανιστήκαμε και μετά μακεδονιστήκαμε μέχρι πνιγμονής. Και αργότερα ήρθε ο Χριστοδουλισμός, που έφερε τον Κεντερισμό των νικηφόρων ελληνικών γονιδίων, και δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ αυτέ αυτέ, και κάτω τα σχέδια Ανάν και πολλά αβγά Τουρκίας.

Το ίδιο σκοταδιστικό ακροδεξιό φαινόμενο ήρθε και μας ξαναχάιδεψε κατά τα δεκεμβριανά του 2008. Ήταν τότε που ο επίδοξος χαλίφης της σήμερον, ως Νέρων μπροστά στην καιγόμενη Αθήνα, μας έλεγε με θαυμασμό τα λόγια του Μάο «Μεγάλη αναστάτωση, θαυμάσια κατάσταση!». Το 2011, ως άφρων Πανδώρα, πάλι ο κ. Τσίπρας, αυτή τη φορά για τα καλά, ξανάνοιξε το κουτί με τα σκουλήκια, ταυτίζοντας (δολίως και αθλίως) την οργή με τον βάρβαρο φασιστοτραμπουκισμό. Σε κάθε δολοφονική επίθεση, όπως κατά Κωστή Χατζηδάκη, έλεγε «Δεν θα λογοκρίνουμε την οργή του λαού!»…

Έτσι βγήκαν νομιμοποιημένοι οι σκελετοί από τις ντουλάπες και στέργιωσε για καλά το Ποικιλόχρουν Ακροδεξιό Φαινόμενο. Και ο αγώνας συνεχιζόταν: τους έλεγες «καταδικάστε τη βία» και σου έλεγαν «βία είναι τα μνημόνια». Αυτή ήταν η άλλη πλευρά του ακροδεξιού φαινομένου, που νόμιζε ότι ο ριζοσπαστισμός είναι εξ ορισμού προοδευτικός… Εμ, δεν είναι. Και με ελάχιστη ιστορική γνώση κάποιος ξέρει να φυλαχτεί από επικίνδυνα τοξικά ακροδεξιά φαινόμενα. Και η άφρων Πανδώρα δεν ήξερε, δεν ρώταγε, έτσι εμβρυούλκησε τους ναζί και τώρα ενοχοποιεί τους Χρυσανθίστας, βγάζοντας την ουρά της απόξω. Ντροπή. Όλοι μαζί οι κάθε είδους Παναγίστας έβλαψαν τη Συρία το ίδιο και ας μην κρύβονται.

Πώς να τους ψέξεις όμως, όταν χαρά γεμάτοι βγαίνουν και επικαλούνται διεθνείς Πολιτικές της Παναγιάς; Αφού τα πιστεύει και τα είπε ο κ. Τσίπρας στην Süddeutsche Zeitung: «Η Ελλάδα ήταν πειραματόζωο - Ήθελαν να δουν πόσα αντέχει ένας λαός». Ο αφελής σκοταδισμός είναι εδώ ενωμένος δυνατός. Οι περισσότεροι Έλληνες, διάφορων ειδών λάτρεις της Πολιτικής της Παναγιάς, πιστεύουν ότι κάποια συνωμοσία εξυφαίνεται κάπου στον πλανήτη και καλούν τους πιστούς σε εγρήγορση και επιφυλακή. Και με το όπλο παρά πόδα, γιατί ΙΜΑΣΤΑΙ ΣΑΙ ΠΩΛΑΙΜΩ!!!

Εδώ τι μπορεί να κάνει κανείς πέρα από το να σηκώσει τα χέρια ψηλά και να παραδοθεί; Και όμως υπάρχει και μια αντιστεκόμενη ελάχιστη μειονότητα που δεν εμπίπτει στην εμβέλεια του εθνικού μας ισλάμ και λέει να μείνει όρθια έξω από την επιρροή του και να το παλέψει. Σε αυτήν διακρίνονται διάφοροι που απορρίπτουν την Πολιτική της Παναγιάς. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι τέτοιοι χαρακτήρες είναι πέντε έξη και οι απόψεις τους εφτά οχτώ. Δύσκολα μονιάζουν, γιατί όλα τους ξινίζουν. Κανείς δεν τους έχει εξηγήσει «Μάγκεsh, συνεννοηθείτε, γιατί χωρίς αποϊσλαμοποίηση, ο τόπος δεν πάει γρι». Και αφήνουν την πρωτοβουλία πάντα στους θεράποντες της Πολιτικής της Παναγιάς. Όλα δείχνουν ότι και τώρα έτσι θα πάμε και νέα ήττα, ως τόπος, θα φάμε.