Ο λαγοκέφαλος μας απειλεί

Πήρα το ακόλουθο μήνυμα και το μεταφέρω, αν και δεν μπορώ να ελέγξω τα ιατρικά στοιχεία που περιέχει. Πριν από μερικούς μήνες δημοσίευσα ένα κείμενο του φίλου περιβαλλοντολόγου Θοδ. Κουσουρή που αναφερόταν σ' αυτό το ψάρι. Και υπερβολικά να είναι αυτά, λίγο μεγαλύτερη προσοχή ποτέ δεν έβλαψε:

Σας ενημερώνω ότι βρέθηκε στην Ελλάδα τις τελευταίες ημέρες λαγοκέφαλος μαζί με τη μαρίδα. Στο σπίτι σαφώς θα είμαστε προσεκτικοί, νομίζω όμως ότι στις ταβέρνες, πρέπει να προσέχουμε ακόμα περισσότερο! Μοιάζει με μαρίδα. Ήλθε από την Ερυθρά Θάλασσα και ήδη έχει φθάσει στα Δωδεκάνησα και σε άλλα μέρη του Αιγαίου.

Η δηλητηριώδης ουσία του λαγοκέφαλου λέγεται Τετραδοτοξίνη. Είναι νευροτοξίνη 1250 φορές πιο ισχυρή από το κυάνιο. Αντίδοτο δεν υπάρχει και η όποια θεραπεία (εάν προλάβεις) είναι μόνο συμπτωματική. Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται 30 λεπτά μετά την κατάποση του ψαριού και αναλόγως της ποσότητας, μπορεί να καθυστερήσουν έως και 4 ώρες. Αν μη τι άλλο, πας χορτάτος.

Η σειρά των συμπτωμάτων έχει ως εξής: Πρώτα μουδιάζουν τα χείλη και η γλώσσα. Το επόμενο σύμπτωμα είναι παραισθησία και μία αίσθηση ελαφρότητας (αν δεν την έχετε εκ φύσεως), σαν να αιωρείσαι η σαν να επιπλέεις. Αισθάνεσαι το σώμα σου σαν φελλός, για όσους το ζουν συχνά!

::

(click)

Το αργότερο εδώ γράφεις τη διαθήκη σου και εξομολογείσαι στον/στην σύζυγο όλες τις παρασπονδίες που έκανες στο συζυγικό βίο. Μετα ξεκινάνε πονοκέφαλοι, έντονος πόνος σε στομάχι/κοιλιά που συνεχίζει σε σταδιακή παραλυσία και καθολική ακινησία.

Παράλληλα υπάρχει αυξανόμενη αναπνευστική δυσκολία, μέχρι να επέλθουν ανεπάρκεια και καρδιακή αρρυθμία. Τελικά, έχετε γεια βρυσούλες, λόγγοι, βουνά, ραχούυυυλες...

Με την αξία του...

του Σ.Φρ.

Όταν ο εισηγητής Γιάννης Καλαπόδης μπήκε τρέχοντας, ακριβώς στις 11.30, στο γραφείο του προϊσταμένου του Πέτρου Μώρου, για να του παραδώσει την αναλογιστική μελέτη που είχε ζητήσει ο προϊστάμενος υπερεπειγόντως, βρέθηκε μπροστά στο σύμπλεγμα του Μώρου με τη γραμματέα του κ. Ευγενία Χρυσομάλλη που φιλιόντουσαν περιπαθώς. Μόλις αντιλήφθηκαν οι δύο ότι ο Καλαπόδης είχε μπει στο γραφείο, απομακρύνθηκαν αμοιβαία, χωρίς να δείξουν κάποια ταραχή. Η Ευγενία έστρωσε τα μαλλιά της, έγλειψε τα χείλη της για να γυαλίσουν και βγήκε έξω αμίλητη, περνώντας δίπλα από τον εισηγητή.

Ο Μώρος έστρωσε το σακάκι του, πήρε τον φάκελο από τα χέρια του Καλαπόδη και είπε με ήρεμη φωνή: «Ευχαριστώ Γιάννη, εκτιμώ πολύ την εργατικότητα και την αφοσίωσή σου στη δουλειά μας». Ο Καλαπόδης έκανε μια ελαφρά υπόκλιση, έστριψε επί τόπου και βγήκε από το γραφείο, χωρίς να απαντήσει οτιδήποτε ή να κοιταχτεί με τον προϊστάμενο.

Όταν ξανακάθισε στο γραφείο του, τον ρώτησε ο διπλανός: «Τι έγινε με τον Μώρο;»

Για μια στιγμή σκέφτηκε ο Καλαπόδης να διηγηθεί τι ακριβώς είδε στο γραφείο, τα αγχωμένα φιλιά του προϊσταμένου με τη γραμματέα, την απότομη κίνηση αποκόλλησης του συμπλέγματος, κάποια αγωνία στο βλέμμα, ίσως κάποια αγκομαχητά (θα έβαζε και λίγη σάλτσα!), σίγουρα θα ήταν το κουτσομπολιό του μήνα στην επιχείρηση. Ο Μώρος ήταν παντρεμένος με 3 παιδιά και η Ευγενία νιόπαντρη για δεύτερη φορά. Ο πρώτος γάμος της κράτησε με το ζόρι ένα χρόνο, ο δεύτερος ήταν ακόμα στο δεύτερο μήνα. Τελικά απάντησε ο Καλαπόδης αδιάφορα: «Τι θες να γίνει, του έδωσα τη μελέτη. Ήταν πολύ απασχολημένος.»

Ο Καλαπόδης ήταν ο νεότερος από τους εισηγητές σε ένα μεγάλο τμήμα της ασφαλιστικής εταιρίας, στην οποία, καθένας που είχε αποκτήσει κάποιο κύρος, ξεθύμαινε τα άγχη και τις δυσάρεστες εργασίες του στους αμέσως κατώτερούς του. «Δεν έχετε αντίρρηση κ. Καλαπόδη, ε;», «Δεν θα είναι δύσκολο για σένα Γιαννάκη, τι λες;», «Δεν είναι ακριβώς η δουλειά ενός Οικονομολόγου με μεταπτυχιακό, αλλά το χρειαζόμαστε Γιάννη γρήγορα!», «Να μου το πείτε κ. Καλαπόδη, αν σας παραφορτώνω πολλά, αλλά είστε ο μόνος που εμπιστεύομαι!» - τα ίδια που άκουγαν διαρκώς και όλοι οι άλλοι στην κατώτερη βαθμίδα του εισηγητή.

Κανείς δεν τολμούσε να πει ότι έχει αντίρρηση, ότι τον φόρτωσαν ο προϊστάμενος ή οι 3-4 αναπληρωτές του ή κάποιος παλαιότερος συνάδελφος –παλιοσειρά που δεν πήρε ποτέ προαγωγή– ότι δεν προσλήφθηκε για να κάνει δουλειά στο φωτοτυπικό μηχάνημα, ότι δεν δίνει δεκάρα για την εμπιστοσύνη τους κ.ο.κ. Ήξερε ο Γιάννης Καλαπόδης ότι μπορούσε να αρνηθεί τη μία ή την άλλη δουλειά, αλλά προτιμούσε να αποκτήσει τη φήμη του πρόθυμου και απαραίτητου. Έξω περίμεναν 5-10 άνεργοι για να πάρουν αμέσως τη θέση του, χωρίς καμιά ένσταση για τον όγκο ή το είδος της δουλειάς.

Πίσω από το γραφείο βούλιαζε ο Γιάννης καθημερινά όλο και βαθύτερα σε ένα βουνό από φακέλους, χαρτιά, βιβλία, φωτοτυπίες, φαξ και έντυπα. Σήμερα όμως έπρεπε να παραδώσει την αναλογιστική μελέτη που του ζήτησε ο Μώρος ακριβώς στις 11.30, γιατί στις 11.45 θα ξεκίναγε η συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρίας και ο προϊστάμενός του ήταν ο κύριος εισηγητής. Εν γνώσει αυτού, άφησε ο Καλαπόδης όλες τις άλλες δουλειές και ασχολήθηκε μόνο με τη συγκεκριμένη αναλογιστική μελέτη.

Παίρνοντας ο Γιάννης τον επόμενο φάκελο από την κορυφή μιας στοίβας στο γραφείο του, κοίταξε αφηρημένα στο βάθος και απέναντί του φάνηκε στην ανοικτή πόρτα του γραφείου της η γραμματέας Ευγενία. Μετρίου αναστήματος, 35-άρα, όμορφη στο πρόσωπο, μάλλον λεπτή με «πιασήματα», με ένα εφαρμοστό φόρεμα που τόνιζε τα προσόντα της και ένα κυματιστό μαλλί, καστανό προς ξανθό, μέχρι τους ώμους. Λέγανε ότι είχε στενές γνωριμίες με αρκετούς μεγαλόσχημους στην εταιρία, από τον προϊστάμενο και πάνω, αλλά πιθανόν να ήταν αυτά μόνο φθονερά κουτσομπολιά από τις ασχημούλες του γραφείου. Πάντως ο Γιάννης είχε προσωπική γνώση για μια συγκεκριμένη σχέση της κυρίας, από κει και πέρα τι τον ένοιαζε; Του φάνηκε κάποια στιγμή ότι τον κοίταξε η Ευγενία και, πριν του γυρίσει την πλάτη, του χαμογέλασε ανεπαίσθητα.

Οι συνάδελφοί του, μόνο μερικούς μήνες ή και λίγα χρόνια παλαιότεροι στη δουλειά, τον έβλεπαν κάπως αφ’ υψηλού, τον θεωρούσαν σπασίκλα, ο οποίος σε όλη του τη ζωή θα τρέχει να προλάβει την επόμενη διορία, την επόμενη συνεδρίαση, κολλημένος στις φτέρνες του αφεντικού που περπατάει και δίνει εντολές, με χαρτιά να του ξεφεύγουν από τους φακέλους και να δημιουργούν απ’ όπου πέρναγε ένα χάρτινο χαλί. Κάποια στιγμή του είπε ο παραδιπλανός ότι κανείς δεν ανέβηκε στην ιεραρχία μουτζουρώνοντας χαρτιά με ό,τι του δώσουν οι άλλοι, αλλά υποβάλλοντας μελετημένα σχέδια για την ανάπτυξη της εταιρίας, για διεύρυνση του πελατολογίου της, για αύξηση του τζίρου και των κερδών της, ώστε να φιλοτιμηθεί κάποιος «μεγάλος» να τον πάρει συνεργάτη του, σύμβουλό του και αργότερα να τον κάνει προϊστάμενο, να φύγει επιτέλους από την πολυκοσμία του απέραντου γραφείου εισηγητών.

Ο Γιάννης τα άκουγε αυτά μάλλον αδιάφορα, τα ήξερε όμως κιόλας, γιατί τα συζήταγαν στο πανεπιστήμιο κάθε μέρα, πώς θα ξεφύγουν από την προοπτική των 7ΟΟ € στον επαγγελματικό τους βίο. Ο ίδιος προτιμούσε το δρόμο της διεκπεραίωσης και της ικανοποιητικής απόδοσης και, πού ξέρεις, η τύχη παραμονεύει εκεί που δεν το περιμένεις.

Την άλλη μέρα το πρωί έφτασε σε όλο το προσωπικό μια εγκύκλιος του προϊσταμένου, στην οποία εκθειαζόταν πόσο τεκμηριωμένη ήταν η αναλογιστική μελέτη του κ. Γιάννη Καλαπόδη που θα αποτελέσει οδηγό για τα επόμενα βήματα στην ανάπτυξη της εταιρίας...

Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας έφερε η Ευγενία και άφησε στο γραφείο του Γιάννη την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, σύμφωνα με την οποία ο κ. Γιάννης Καλαπόδης αναλαμβάνει προσωπικός σύμβουλος του προϊσταμένου και στο εξής θα πάρει θέση στο γραφείο του προθάλαμου του κ. Μώρου.

Με την αξία του!
(Stelios Frangopoulos, Στέλιος Φραγκόπουλος)

(βλέπε επίσης >>>)

Ως γνωστόν, η Γη είναι επίπεδη…

Διαχρονική οπισθοδρομικότητα

Το έτος 1849 δημοσίευσε ο Samuel Birley Rowbotham (1816–1884) ένα φυλλάδιο, το οποίο σταδιακά ενισχύθηκε και πήρε τη μορφή βιβλίου, όπου ισχυριζόταν ότι από τη Βίβλο προκύπτει ότι η Γη, πάνω στην οποία ζούμε, είναι επίπεδη!

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις αντιλήψεις των «επιπεδιστών», η Γη είναι ένας κυκλικός δίσκος με το βόρειο πόλο στο κέντρο και την Ανταρκτική ως εξωτερικό περιμετρικό όριο. Τί συμβαίνει από κει και πέρα, τί ισχύει για την κάτω πλευρά του δίσκου, δεν υπήρχε καμιά άποψη, αφού και η Βίβλος δεν αναφέρεται σε τέτοια προχωρημένα θέματα. Τα άστρα βρίσκονται κατά τον Rowbotham σε μία στοίβα πάνω από την επίπεδη Γη, σε ένα ύψος της τάξης μερικών εκατοντάδων χιλιομέτρων.

Να προσέξουμε εδώ ότι αυτές οι θρησκο-αστρονομικές απόψεις δεν σχετίζονται με τις αντίστοιχες ιδεοληψίες περί κούφιας Γης, μέσα στην οποία ζουν άλλοι άνθρωποι κτλ. Σημαντικό είναι επίσης ότι και το Κοράνι αναφέρεται σε επίπεδη Γη. Μάλιστα, πριν από μερικά χρόνια κυκλοφόρησε ένας ιμάμης στη Σαουδική Αραβία μία φάτβα (κάτι σαν πατριαρχική εγκύκλιο), στην οποία απαγόρευε στους πιστούς να ισχυρίζονται αυτά που διαδίδουν οι άπιστοι, ότι δηλαδή η Γη είναι σφαιρική…

Από γνωστούς εκκλησιαστικούς παράγοντες του Μεσαίωνα γνωρίζουμε ότι υποστήριζαν την "επίπεδη Γη", π.χ. ο αυλικός ιστορικός Lactantius (245–325 μ.Χ.), ο οποίος εκτιμούσε ότι σε μια σφαιρική Γη θα έπρεπε οι άνθρωποι στο νότιο ημισφαίριο να στέκονται με το κεφάλι προς τα κάτω! Άλλος μεγαλόσχημος που αντιτασσόταν στην ιδέα της σφαιρικής Γης, ήταν ο Ιωάννης Χρυσόστομος (349–407 μ.Χ.), ο οποίος θεωρούσε ότι δεν μπορεί να κάνει λάθος η Βίβλος και να έχουν δίκιο οι Έλληνες, άρα η Γη είναι επίπεδη! Ο Κοσμάς Ινδικοπλεύστης (6ος αι. μ.Χ.) υποστήριζε στο βιβλίο του "Χριστιανική Τοπογραφία" μια τετράπλευρη επίπεδη Γη. Άλλοι γνωστοί επιπεδιστές ήταν ο Κύριλλος των Ιεροσολύμων (315–386 μ.Χ.), ο Διόδωρος εκ Ταρσού (4ος αιώνα μ.Χ.) και αρκετοί άλλοι.

Το κίνημα του Rowbotham έγινε στα μέσα του 19^ου αιώνα ευρύτερα γνωστό από τις αντιδικίες και δημόσιες συζητήσεις που έκαναν εκπρόσωποί του με επιστήμονες, οι οποίοι ουσιαστικά επαναλάμβαναν αυτά που έλεγαν ήδη οι Κινέζοι, οι Βαβυλώνιοι και οι αρχαίοι Έλληνες – ό,τι μαθαίνουμε και σήμερα στο σχολείο: τα πλοία εμφανίζονται στο θαλάσσιο ορίζοντα πρώτα με τα κατάρτια και μετά με το σκάφος κ.ο.κ.

Επειδή η τρέλα δεν πάει στα βουνά αλλά προτιμάει τους ανθρώπους, ο Rowbotham μάζεψε αρκετούς οπαδούς (εδώ τόσοι και τόσοι πιστεύουν στα θαύματα) και δημιούργησε την Universal Zetetic Society, η οποία εξέδωσε το περιοδικό The Earth Not a Globe Review. Η οργάνωση αυτή φυτοζωούσε για αρκετές δεκαετίες, οπότε περί το τέλος του α' παγκόσμιου πολέμου φαίνεται ότι είχε εκφυλιστεί τελείως.

Όμως εκείνη περίπου την εποχή υιοθέτησαν τις ιδέες του Rowbotham τα μέλη μιας χριστιανικής κίνησης, της Christian Catholic Apostolic Church. Η συγκεκριμένη εκκλησία ήθελε να ιδρύσει μια θεοκρατική κοινωνία και προφανώς έπρεπε όλες οι απόψεις και οι ενέργειες των ανθρώπων να προκύπτουν από τη Βίβλο. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν συνεπείς: ή θα ακολουθούμε πιστά, αποκλειστικά και κατά γράμμα τη Βίβλο ή δεν θα είμαστε χριστιανοί! Ας τα βλέπουν αυτά μερικοί σύγχρονοι θεόπληκτοι, οι οποίοι παίρνουν από δω κι από κει ό,τι τους βολεύει και λειτουργούν ταυτόχρονα με 2-3 μοντέλα στο μυαλό τους, τις Κυριακές με το γεωκεντρικό σύστημα, τις εργάσιμε ημέρες με το ηλιοκεντρικό… Κινούμενη σχιζοφρένεια!

Η έδρα της «χριστιανικής καθολικής και αποστολικής εκκλησίας» ήταν στην πόλη Σιών, 70 km βόρεια του Σικάγου. Εκεί υπολειτουργούσε η εκκλησία, οπότε άρχισε να διαλύεται όταν διαπιστώθηκε ότι κάποιοι ηγέτες της έκλεβαν το ταμείο. Θα μου πείτε, τίποτα πρωτότυπο, κι εδώ σ’ εμάς κλέβουν οικόπεδα από το κράτος και περιουσίες από γερόντια, το φτωχικό ταμείο της εκκλησίας των τρελαμένων θα σέβονταν; Πράγμα που δείχνει ότι δεν είναι οι μεμονωμένοι άνθρωποι που υποκύπτουν στον πειρασμό, αλλά η ίδια η ιδεολογία που τους ωθεί σ’ αυτές τις ενέργειες.

Παρά τις αλλεπάλληλες αναποδιές, η «εκκλησία» συνέχισε να υπάρχει και ίδρυσε την International Flat Earth Society, για να βγάλει κανένα φράγκο κι από Ευρωπαίους ή Νοτιαμερικανούς «επιπεδιστές». Πάνω εκεί, στη δεκαετία του 1950, άρχισαν να δημοσιεύονται στις εφημερίδες φωτογραφίες της Γης από το διάστημα, οι οποίες φωτογραφίες έδειχναν σαφέστατα ότι αυτό το πράγμα που ονομάζεται πλανήτης Γη ήταν σφαιρικό. Την ίδια περίπου εποχή άρχισαν τα μαζικά διηπειρωτικά αεροπορικά ταξίδια και καθένας μπορούσε να δει μόνος του ότι πετάει πάνω από μια σφαίρα...

Αργότερα δε, όταν με το διαστημικό πρόγραμμα Apollo, κυκλοφόρησαν παντού οι φωτογραφίες του γαλάζιου πλανήτη, με εμφανή τα σύννεφα, τους ωκεανούς και τις ηπείρους, οι οποίες θα έπειθαν και τον πιο δύσπιστο ότι δεν υπάρχει κάτι επίπεδο εκεί κάτω, τα μέλη της Society χαμογελούσαν συγκαταβατικά και δήλωναν ότι πρόκειται για σκευωρία των κομμουνιστών, των αιρετικών και άλλων βδελυρών στοιχείων· περίπου όπως και σήμερα αυτοί που δέχονται να ξεφτιλιστούν με κάθε θεόπληκτη ανοησία και εχθρεύονται τους φυσιοκράτες, οι οποίοι δέχονται μόνο το επιβεβαιούμενο και εμπειρικά προφανές.

Στις μέρες μας, δεν φαίνεται να υπάρχει πια κάποια συγκροτημένη οργάνωση που στηρίζει την ιδεοληψία της επίπεδης Γης, πέρα από τους φανατικούς μωαμεθανούς. Υπάρχουν όμως διάφοροι ιστότοποι, στους οποίους γίνονται συζητήσεις, ανταλλάσσονται αποτελέσματα «παρατηρήσεων» κ.ο.κ., δίπλα στους οπαδούς της «κούφιας γης», της «διαστημικής καταγωγής» των ανθρώπων, των «ΕΛ» και ό,τι άλλο προωθεί σε πακέτα ο Λιακόπουλος και προβάλλει από τηλεοράσεως ο Χαρδαβέλλας.

(Κατ' άλλους, η Γη δεν είναι επίπεδη αλλά κοίλη >>>)

(Stelios Frangopoulos, Στέλιος Φραγκόπουλος)