14 April 2015

Μαζί με τα καρτέλ κατά του Μνημονίου

του Γιώργου Παπαϊωάννου, ΒΗΜΑ, 11/4/2015

Πολλή συζήτηση έχει γίνει για το Μνημόνιο αν ευθύνεται ή όχι για την ύφεση, τη φτωχοποίηση, την υποχώρηση του βιοτικού επιπέδου, την υποβάθμιση των παρεχομένων υπηρεσιών στην Υγεία, στην Παιδεία κ.τ.λ. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πολιτική λιτότητας που εφαρμόστηκε και συνεχίζει να εφαρμόζεται συνέβαλε τα μέγιστα για όλα τα παραπάνω.
Αυτή όμως είναι κατά κάποιον τρόπο η μία όψη του νομίσματος της μνημονιακής πολιτικής. Διότι το Μνημόνιο, όπως αυτό περιγράφεται στη δανειακή σύμβαση (Master FAFA), την επέκταση της οποίας υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, εκτός από τις περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και δαπάνες, περιέχει και μια σειρά μέτρα και διαρθρωτικές αλλαγές για τη μείωση των τιμών, όπως η απελευθέρωση αγορών, η ενίσχυση του ανταγωνισμού κ.τ.λ., τα οποία ποτέ δεν εφαρμόστηκαν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κόστος του πασχαλινού τραπεζιού. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Εμπορίου και Υπηρεσιών της ΕΣΣΕ, εφέτος είναι αυξημένο κατά 5,2% σε σχέση με πέρυσι. Το πασχαλινό τραπέζι κόστιζε 114 ευρώ το 2011, υποχώρησε στα 102 ευρώ το 2012, στα 99 ευρώ το 2013, παρέμεινε στα επίπεδα αυτά το 2014 και εφέτος αυξήθηκε στα 104 ευρώ.
Δηλαδή, το 2015 είναι ακριβότερο από το 2012, όταν στο διάστημα αυτό το ΑΕΠ έχει υποχωρήσει περί το 15%, ο δείκτης τιμών καταναλωτή εμφανίζεται μειωμένος κατά 1% και οι λιανικές πωλήσεις έχουν πέσει κατά περίπου 5%. Με αυτά τα δεδομένα και ύστερα από πέντε χρόνια κρίσης θα περίμενε κανείς, όπως εκτιμούσαν οι συντάκτες του Μνημονίου, οι τιμές όχι να είχαν πέσει αλλά να είχαν καταρρεύσει.
Πώς είναι δυνατόν σε μια χώρα με 27% ανεργία, η οποία έχει υποστεί μείωση ΑΕΠ κατά 25%, έχει περιορισμένη ζήτηση και βιώνει ανθρωπιστική κρίση, οι τιμές να ανεβαίνουν;
Η απάντηση είναι απλή. Ολοι την ξέρουν, την αναφέρουν, πλην όμως καμία κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα γιατί θα πρέπει να τα βάλει με οργανωμένα συμφέροντα. Εγχώριοι θεσμοί όπως η Επιτροπή Ανταγωνισμού διά στόματος του προέδρου της Δημήτρη Κυριτσάκη, διεθνείς θεσμοί όπως ο ΟΟΣΑ μέσω του προέδρου του Ανχελ Γκουρία, στον οποίο προσέτρεξε για βοήθεια ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, αλλά και πρώην υπουργοί όπως ο Κωστής Χατζηδάκης έχουν αναφερθεί συγκεκριμένα σε «νομοθετημένα καρτέλ». Σε οργανωμένα πίσω από νόμους συμφέροντα τα οποία δεν επιτρέπουν σε περισσότερους παίκτες να μπουν στην αγορά, στήνουν τις τιμές και εκμεταλλεύονται τους καταναλωτές.
Τέτοιου είδους καρτέλ έχουν αναφερθεί ότι υπάρχουν στα σουπερμάρκετ, στο γάλα, στα πουλερικά, στα απορρυπαντικά, στα είδη υγιεινής, στα κυκλώματα των μεσαζόντων που αγοράζουν από τους παραγωγούς φρούτα και λαχανικά σε εξευτελιστικές τιμές και τα πωλούν πανάκριβα στους καταναλωτές, στα φάρμακα και αλλού.
Ολα αυτά όμως που έχουν επισημανθεί από το Μνημόνιο και αποτελούν μνημονιακή υποχρέωση κανείς δεν τα αντιμετώπισε. Το πολιτικό σύστημα επέλεξε τις οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, τα χαράτσια και τις άλλες φορολογικές επιδρομές. Ακόμη και η σημερινή κυβέρνηση, που στο παρελθόν κατήγγελλε τις πρακτικές των προηγουμένων, μέχρι στιγμής παρακολουθεί απραγής τα κυκλώματα να λυμαίνονται τους καταναλωτές. Ισως φταίει το γεγονός ότι η πάταξη των καρτέλ είναι μνημονιακή υποχρέωση...


13 April 2015

Ε, λοιπόν, ναι: Είμαι με τους «Θεσμούς»

του Κων/νου Σοφούλη, metarithmisi.gr, 12/4/2015


Εξοργίστηκα εχθές στο τοπικό μεζεδοπωλείο όταν δέχτηκα την ανόητη επίθεση από συνδαιτυμόνα που προσπάθησε να απλουστεύσει τη συζήτηση με την προκλητική ερώτηση: «τελικά ρε φίλε, με ποιους είσαι; Με τους θεσμούς ή με την κυβέρνηση της πατρίδας μας;» Του απάντησα ανάλογα κι εγώ με δυνατή φωνή «Ε, λοιπόν ρε φίλε, ναι, είμαι με τους θεσμούς». 

Έπεσε σιωπή και αυτή μου έδωσε την ευκαιρία με σχετική άνεση να εξηγήσω τη θέση μου. Κάθε άλλο παρά αισθανόμουν ότι απαρνιόμουν την πατρίδα μου, όπως έδειχναν ότι πίστευα σχεδόν όλοι οι συμποσιαζόμενοί μου. Συνόψισα με τη φράση ότι «έτσι όπως έχουν σήμερα τα πράγματα εκτιμώ ότι οι ‘θεσμοί’ φροντίζουν καλλίτερα τα συμφέροντα της πατρίδας μας παρά η κυβέρνησή της» και συνέχισα με έντονη φωνή και διακηρυκτικό ύφος.

  1. Είμαι με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς επειδή αντιπροσωπεύουν την πρώτη πετυχημένη προσπάθεια της νεώτερης ιστορίας να θεμελιώσουν μιαν ένωση των ευρωπαϊκών εθνών η οποία ήδη διασφάλισε ειρήνη μεταξύ τους για τέσσερις και πλέον γενεές και δείχνει αντοχή για πολύ περισσότερες.
  2. Είμαι με τους θεσμούς επειδή κατόρθωσαν να μετασχηματίσει τον τυφλό εθνικιστικό ανταγωνισμό σε σύστημα αρχών αλληλεγγύης και κοινού συμφέροντος στα πλαίσια της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας και πολιτικής. Δίνουν μπόι στην Ευρώπη και μέσω αυτής αποκτούμε κι εμείς ανάλογο που το χρειαζόμαστε για να ανταπεξέλθουμε στο διεθνής ανταγωνισμό.
  3. Είμαι με τους θεσμούς επειδή κατάφεραν ήδη να πραγματώσουν σε αξιόλογο βαθμό τις πολύτιμες αξίες του ανθρωπισμού και του νεωτερικού ορθολογισμού και να τις αποδώσουν με μορφή υπερεθνικής εξουσίας και κοινής πολιτικής κουλτούρας που αμύνεται αποτελεσματικά σε κάθε επιβουλή ολοκληρωτισμού.
  4. Είμαι με τους θεσμούς επειδή εκπροσωπούν διαχρονικά ήδη την εκσυγχρονισμένη επιβίωση του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού, σε μια εποχή που η Ελλάδα τον έχει εγκαταλείψει για να ασπαστεί τη σκοτεινή βαλκανική κουλτούρα του προεθνικού φατριασμού. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση επιβιώνει σήμερα η κλασσική ελληνική κληρονομιά, την οποία εμείς οι γηγενείς έχουμε ποδοπατήσει.
  5. Είμαι με τους θεσμούς διότι εν τέλει σε αυτούς βλέπω την επιβίωση της εθνικής πολιτισμικής μας παράδοσης και από τους οποίους έχουμε κάποια ελπίδα ότι θα μπορέσουμε στο μέλλον να τους αντιδανειστούμε ενεργούς και εκσυγχρονισμένους, άμπωτες και συνέλθουμε από το κατσαπλιάδικο βαλκανικό βύθος μας.
  6. Είμαι με τους θεσμούς επειδή μου εγγυώνται ένα Κράτος Δικαίου.
  7. Είμαι με τους θεσμούς επειδή μου εγγυώνται ένα Κοινωνικό Κράτος εξελισσόμενο.
  8. Είμαι με τους θεσμούς επειδή μας προσέφεραν ένα πρωτοφανούς ευρύτητας ζωτικό οικονομικό και πολιτισμικό χώρο για να αναπτύξουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα υπό εύλογη προστασία. Θλίβομαι όταν διαπιστώνω καθημερινά την ανεπάρκειά μας να κεφαλαιοποιήσουμε την ευκαιρία αυτή.
  9. Είμαι με τους θεσμούς επειδή εγγυώνται την λειτουργία της ελεύθερης αγοράς ως πυλώνα μιας δημοκρατικής φιλελεύθερης κοινωνίας.
  10. Είμαι με τους θεσμούς επειδή προσφέρουν στο έθνος μας μια δυναμική συμμαχία έναντι των όποιων πραγματικών εξωτερικών εχθρών μας.
  11. Είμαι με τους θεσμούς επειδή μου εγγυώνται μια ανταγωνιστική, φιλελεύθερη και ανοικτή κοινωνία.
  12. Είμαι με τους θεσμούς επειδή μου τρέφουν την ελπίδα μιας εκπαίδευσης και παιδείας που θα αποδώσει τα παιδιά μας στην κοινωνία ως δημοκρατικούς, ελεύθερους και ικανούς για δημιουργική επιβίωση πολίτες.

Είμαι με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς εν γνώσει των ατελειών τους. Θέλω να συμβάλω με τις όποιες δυνάμεις μου για την ολοκλήρωση και επικαιροποίησή τους. Δεν στέκομαι απέναντι στις ατέλειές τους με την χαιρεκακία του εχθρού που προσβλέπει στην κατάρρευση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, αλλά με την ελπίδα και την θέληση του Ευρωπαίου πολίτη που ελπίζει σε μια ολοκληρωμένη Ευρωπαϊκή Κοινοπολιτεία, στην δημιουργία της οποίας θα έχει συμβάλει και ο ίδιος με συνέπεια και την απαιτούμενη αυταπάρνηση. 


Τη μεγαλύτερη απόδειξη της δυναμικής των Ευρωπαϊκών θεσμών προς τελειοποίηση και ολοκλήρωση αποτελεί αυτή η ίδια η συμπεριφορά τους απέναντι στην καταστροφική κρίση που μόνοι μας προκαλέσαμε στον εαυτό μας: Με την ισχυρή επιθυμία για επίδειξη κοινοτικής αλληλεγγύης, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί ερμήνευσαν δημιουργικά και προοδευτικά τις ευρωπαϊκές συμβάσεις και δημιούργησαν εργαλεία υποστήριξης της φαινομενικής, έστω,  πρόθεσής μας να ανασυγκροτηθούμε, υπερβαίνονταν έτσι το βασικό δόγμα της Ένωσης, ότι απαγορεύει τις μεταβιβαστικές πληρωμές στο εσωτερικό της πέραν των όσων προβλέπονται από τα διαρθρωτικά ταμεία. Αυτοί οι θεσμοί απαιτούν την ανεπιφύλακτη υποστήριξη μας.

Απάγγειλα απνευστί τον δωδεκάλογό μου και το ευχαριστήθηκα. Μα, πιο πολύ θα ευχαριστιόμουν, αν ο ευρύτερος κοινωνικός χώρος που ξέρω ότι ενδόμυχα έχει τις ίδιες απόψεις, τολμούσε να αποταθεί με την ίδια παρρησία και τον ίδιο ενθουσιασμό στους συμπολίτες μας που σήμερα βομβαρδίζονται κυριολεκτικά από έναν κυβερνητικό αντιευρωπαϊσμό που υπονομεύει ύπουλα αλλά με βεβαιότητα την πολιτισμική μας προοπτική.

09 April 2015

Νταβανέλλος από πιο αριστερή σκοπιά

www.iefimerida.gr, 8/4/15
Λάβρος απέναντι στις πολιτικές της κυβέρνησης, αλλά και στην επιλογή προσώπων που έγινε για τη διαπραγμάτευση, είναι το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ Αντώνης Νταβανέλλος, σε μια εισήγηση «φωτιά» κατά τη διάρκεια της πανελλαδικής συνάντησης του Κόκκινου Δικτύου που πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο 4 και 5 Απριλίου.
Σε μια καταιγιστική ομιλία, ο επικεφαλής της ΔΕΑ αναφέρθηκε στη συγκατοίκηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ, υπογραμμίζοντας –μεταξύ- άλλων  ότι: «παρόλο που παρουσιάστηκε σαν υποχρεωτική η συγκυβέρνηση με του ΑΝΕΛ, δεν ήταν. Υπήρχε διέξοδος, -η παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή και η απαίτηση ψήφου εμπιστοσύνης ή ανοχής κατευθείαν από τη Βουλή». 
Πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα, το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας είπε πως το «δεύτερο ζήτημα είναι η εμφάνιση ενός ισχυρού σοσιαλδημοκρατικού-σοσιαλφιλελεύθερου κύκλου και μέσα στην κυβέρνηση  σε ισχυρά υπουργεία και ακόμα περισσότερο στον κυβερνητικό μηχανισμό όπου εμφανίζονται κρίσιμες αναθέσεις σε πολιτικά στελέχη τα οποία προκαλούν με την ιστορία τους όλο τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ και βάζουν ισχυρές αμφιβολίες για το τι θα γίνει παρακάτω. 
Ένα από τα στελέχη είναι η Παναρίτη, σύμβουλος μια νεοφιλελεύθερης δικτατορίας …αλλά και άλλοι Χριστοδουλάκης στις τράπεζες, Ρουμπάτης στην ΕΥΠ κα».
«Περίεργη η ευαισθησία από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στην Καραμανλική ΝΔ»
Από τα «πυρά» Νταβανέλλου δεν γλίτωσε ούτε η επιλογή του Προκόπη Παυλόπουλου για το αξίωμα του Προέδρου της  Δημοκρατίας: «Ο Προκόπης Παυλόπουλος είναι ένα κεντρικό πολιτικό στέλεχος της δεξιάς και δίνει περιθώρια στο χώρο της δεξιάς για πολιτικές πρωτοβουλίες. Αυτό που ακολουθεί δείχνει μια περίεργη ευαισθησία από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ προς την Καραμανλική ΝΔ. Η διάθεση μεταξύ  Σαμαρικής δεξιάς και καραμανλικής Νέας Δημοκρατίας μοιάζει να έχει προοπτικές στο μέλλον», είπε.
«Η κυβέρνηση σαρώνει τα διαθέσιμα για να αποφύγει πιστωτικό γεγονός»
Με φόντο τις εν εξελίξει διαβουλεύσεις με τους Ευρωπαίους εταίρους και το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ο Αντώνης Νταβανέλλος ανέφερε ότι «Το πρόγραμμα, οι δεσμεύσεις της ΔΕΘ είναι παρελθόν. Η ψυχή του προγράμματος πάει προς το απώτερο μέλλον και με πολλά ερωτηματικά για το αν θα υλοποιηθεί».
Όπως επεσήμανε, «ο  Βαρουφάκης έκανε λόγο για μια δημιουργική ασάφεια. Η κυβέρνηση πληρώνει τις δόσεις προς το ΔΝΤ και ταυτόχρονα μισθούς και συντάξεις από εσωτερικούς πόρους και όχι μόνο. Έχει οδηγηθεί σε μια πολύ δύσκολη θέση που υποχρεώνεται να σαρώσει ό,τι διαθέσιμα υπάρχουν σε νοσοκομεία, πανεπιστήμια κλπ για να αποφύγει πιστωτικό γεγονός. Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο εφιάλτη».
«Η διαγραφή του χρέους οδηγεί σε ρήξη με τους δανειστές»
Κατά τη διάρκειας της 30λεπτης  εισήγησής του επεσήμανε πως «υπάρχουν δύο προειδοποιήσεις που δεν πρέπει να ξεχάσουμε: η ρήξη μπορεί να μην είναι ευχάριστο, αλλά ένα επεισόδιο που να χρησιμοποιηθεί για γενικευμένη στροφή δεξιά, μπορεί να είναι ο πρόλογος μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας.
Η ρήξη μπορεί  να είναι μια ανεξέλεγκτη διαδικασία, όπου όλοι θα κληθούμε να υπερασπιστούμε τις πολιτικέ ς τη ς κυβέρνησης». Τέλος, όπως ο ίδιος εξήγησε:  «Πρέπει να επιμείνουμε στη μεταβατική πολιτική, ότι το κεντρικό ζήτημα είναι η ανατροπή της λιτότητας, ότι αυτό κάνει υποχρεωτικό τη διαγραφή του χρέους και ότι αυτό οδηγεί σε ρήξη με τους δανειστές, ρήξη η οποία πιθανότατα περικλείει ακόμα και το σενάριο της εξόδου από το ευρώ».