24 October 2014

Ο πονηρούτσικος Λαζόπουλος και ο Ηλίθιος του Ντοστογιέβσκι

του Τάκη Θεοδωρόπουλου, Καθημερινή, 23/10/2014
Σεβαστή η προσπάθεια του κ. Λάκη να προσπαθεί να εντυπωσιάσει το κοινό του χρησιμοποιώντας, εκτός από την ευφυΐα του και το λεπτό του χιούμορ και τις λογοτεχνικές του γνώσεις, όμως θα ήθελα να του επισημάνω πως, πριν ανοίξει το στόμα του για να παραγάγει προοδευτικά χάχανα, καλόν θα ήτο να διαβάζει και καμιά σελίδα πού και πού, ή κι αν δεν διαβάζει, να ρωτάει κάναν διαβασμένο που λένε.
Με πληροφόρησαν λοιπόν πως στην προχθεσινή εκπομπή του πέτυχε υψηλά επίπεδα τηλεθέασης όταν, με το πονηρούτσικο ύφος του και το βλεμματάκι που κοιτάζει πάντα από κάτω προς τα πάνω, είπε πως είναι κρίμα που ο Ντοστογιέφσκι δεν γνώρισε τον Σταύρο Θεοδωράκη διότι θα του είχε αφιερώσει τον «Ηλίθιο».
Ο άνθρωπος, γνωρίζοντας προφανώς το έργο μόνον από τον τίτλο του, έχοντας τις ίδιες λογοτεχνικές γνώσεις που έχει ο μέσος συμπατριώτης μας, κοινώς «καλός ο Τσιφόρος αλλά λίγο βαρύς, ρε παιδί μου», θεωρεί πως ο «Ηλίθιος» του Ντοστογιέφσκι περιγράφει τη ζωή κάποιου ηλιθίου στην κυριολεξία.
Απλώς θα είχε ενδιαφέρον να μάθαινε πως ο πρίγκιπας Μίσκιν, ο πρωταγωνιστής του «Ηλιθίου», είναι από τους πιο θετικούς χαρακτήρες του μεγάλου Ρώσου, και ότι πολύ μελάνι έχει χυθεί για τη σχέση του με τη μορφή του Χριστού. Και ότι ακριβώς ο Ντοστογιέφσκι τον λέει Ηλίθιο για να αναδείξει την αγνότητα του χαρακτήρα του αντιπαραβάλλοντάς τον με την «εξυπνάδα» των διαφόρων άθλιων, παραδόπιστων και καιροσκόπων που τον περιβάλλουν.
Προσωπικά δεν ξέρω αν ο Σταύρος Θεοδωράκης έχει σχέση ως χαρακτήρας με τον πρίγκιπα Μίσκιν, εκείνο που ξέρω είναι ότι το μορφωτικό επίπεδο των προσώπων που έχουν δημόσιο ρόλο, όπως ο κ. Λάκης, πρέπει να ανέβει επειγόντως, έστω με την επαναφορά τους στα θρανία της Μέσης Εκπαίδευσης. Θα ήθελα επίσης να τον συμβουλεύσω, αν ποτέ πέσει στα χέρια του ένα μυθιστόρημα με το όνομα «Το κόκκινο και το μαύρο», κάποιου ονόματι Σταντάλ, να μην ψάχνει στις σελίδες του τα δύο χρώματα διότι θα απογοητευθεί. Εκτός πια κι αν προτιμά το «Ροζ και το πράσινο» του ίδιου συγγραφέα, του οποίου όμως κι αυτού οι σελίδες είναι ασπρόμαυρες. Δεν ξέρω αν κυκλοφορεί σε Κλασικά Εικονογραφημένα.
Και απ' τον κ. Λάκη στον κ. Λαφαζάνη, την εθνική εφεδρεία, ο οποίος μπορεί να μη μιλάει για λογοτεχνία, ειδικεύεται όμως στον τομέα της έρευνας. Είπε λοιπόν το πολύ απλό ο άνθρωπος, αγανακτισμένος με το πείσμα του «πρυτάνη» –όπως τον αποκάλεσε φοιτητής– κ. Φορτσάκη, πως ζούμε στο 2014 και πού ακούστηκε το 2014 τα κόμματα να μην έχουν πρόσβαση στο πανεπιστήμιο.
Επιτέλους, κάποιος έβαλε τα πράγματα στη θέση τους και τον «πρυτάνη» στη δική του. Διότι είναι σαφές ότι ο έλεγχος στην είσοδο των χώρων του πανεπιστημίου στοχεύει στην «παρεμπόδιση κοινωνικών γεγονότων που δίνουν άλλη διάσταση στην αναγκαία διδασκαλία και έρευνα», όπως έγραφε χθες η «Αυγή», επισημαίνοντας πως για κάτι τέτοια στο Χονγκ Κονγκ ξεσηκώνεται ο κόσμος. Ο εστί μεθερμηνευόμενον: η έρευνα και η διδασκαλία είναι αναγκαίο κακό, η ουσία όμως είναι η παράτα της κομματικής ντουντούκας, τα ντου στις συνεδριάσεις του «πρυτάνη» και το «ψωμί παιδεία ελευθερία» – αμάν πια, ούτε ένα καινούργιο σύνθημα δεν μπορούν να βρουν τα σαΐνια.
Διότι, βέβαια, όταν διεκδικούν τη συλλογική τους προσέλευση στις συνεδριάσεις δεν εννοούν ότι θα παρεμβαίνουν στις αποφάσεις επί εκπαιδευτικών θεμάτων που αγνοούν, όπως ο κ. Λάκης τον Ντοστογιέφσκι, απλώς θα τους δίνεται η ευκαιρία να θυμίζουν την παρουσία τους για να ξέρουμε πως το φοιτητικό κίνημα ποτέ δεν πεθαίνει. Να σημειώσω ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, οι αγωνιστές που είχαν καταλάβει χθες το γραφείο του «πρυτάνη» κ. Φορτσάκη απεχώρησαν για να συμμετάσχουν στα Χαυτεία, σε ωραία εκδήλωση κατά του ανοίγματος των καταστημάτων τις Κυριακές, και κατά παντός Ηλιθίου και Ντοστογιέφσκι γενικώς που θα έλεγε και ο κ. Λάκης.

23 October 2014

Επιστολή ενός χριστιανού… που αξιοποιεί έμπρακτα τη Βίβλο!

Ευσεβέστατη Κυρία Χριστιανάκου,
Θερμά συγχαρητήρια για την χαλύβδινη πίστη σας στην Αγία Γραφή, και τα χριστιανικά ιδεώδη. Χαίρομαι ιδιαιτέρως που βάζετε στην θέση τους, τους παγανιστές, αμφισβητίες των πιστεύω μας. Είναι πράγματι αξιολύπητοι και βρίσκονται σε τεράστια πλάνη, πιστεύοντας ότι οι ειδωλολάτρες όπως, ο Πλάτωνας, ο Όμηρος, και ο Αριστοτέλης, αλλά και άλλοι σαν κι αυτούς, προάγουν τον πολιτισμό, την σκέψη και την πρόοδο! Όταν εμείς οι πιστοί ακόλουθοι της ιερής Βίβλου, έχουμε μια θεοφώτιστη στάση ζωής, ένα τεράστιο πλούτο ηθικών αξιών, και προ πάντων ισχυρά πρότυπα ζωής, προόδου και καταξίωσης!
Προσωπικά, από την Αγία Γραφή έχω αντλήσει χρήσιμα πρότυπα, και μια από κάθε άποψη βιβλική στάση ζωής, που μου βγήκε σε καλό. Από μικρός είχα την ευκαιρία να δω την θαυμάσια πρακτική πλευρά της πονηριάς και του δόλου, μια και έγινα κάτοχος της πατρικής μας περιουσίας, εξαπατώντας τα αδέλφια και τον πατερά μου, ακριβώς όπως έκανε και ο τρισευλογημένος μας προπάτορας Ιακώβ! Ακολουθώντας μαλιστα το ίδιο βιβλικό παράδειγμα, έκλεψα τα πάντα κι απ’ τον πεθερό μου. Αργοτερα με ανάλογες πανουργίες, απέκτησα και τα κτήματα των γειτόνων μου, όπως έκαναν οι εκλεκτοί μας προπάτορες στην Συχέμ και την Χαναάν.


Επαγγελματικά αναρριχήθηκα στην εταιρία μου, επειδή εφήρμοσα την ευφυέστατη βιβλική ιδέα, να πασάρω στον διευθυντή μου την γυναίκα μου, παρουσιάζοντας την κατά τα αβρααμικά πρότυπα, ως εξαδέλφη μου! Αυτός τόσο το ευχαριστήθηκε, που περιχαρώς με διόρισε υπεύθυνο προσωπικού, και γενικώς, η μια επιτυχία διαδέχεται την άλλη.
Σύντομα έγινα εγώ ο διευθυντής αυτής της μεγάλης φαρμακευτικής εταιρίας, μια και ο προηγούμενος ξαφνικά και αναπάντεχα ασθένησε βαριά. Φυσικά η γυναίκα μου που βρισκόταν καιρό στην αγκαλιά του, βοήθησε πολύ σ αυτό, ταΐζοντάς τον τα πλέον "κατάλληλα" φαγητά!
Να μη ξεχάσω να σου πω το σπουδαιότερο! Τώρα που η εταιρία μου ανήκει αποκλειστικά, κατάφερε να πλουτίσει, θεραπεύοντας με τα σκευάσματα της, τις ασθένειες που η ιδία προκάλεσε στην πόλη! Μάλιστα, είμαι ενθουσιασμένη από τα εκπληκτικά αποτελέσματα της δημιουργίας ασθενειών που μόνο εμείς μπορούμε (με το αζημίωτο) να θεραπεύουμε, και σκοπεύω να εφαρμόσω το σύστημα αυτό σε ευρύτερη κρατική και αν είναι δυνατόν σε παγκόσμια πλέον κλίμακα! Καταλαβαίνεις λοιπόν πόσο δίκαιο είχε ο πανέξυπνος προπάτορας μας Ιακώβ όταν έλεγε: αν ο θεός με προστατεύει και μου δίνει ότι επιθυμώ... τότε θα γίνει θεός μου!   
Πετυχημένος επιχειρηματίας πια, αλλά και οικογενειάρχης, κρατώ ευλαβικά τα βιβλικά πρότυπα των αγίων Λωτ και Αβραάμ (τους οποίους εμείς οι χριστιανοί ευλαβικά γιορτάζουμε στις στις 9 Οκτωβρίου). Έτσι συνευρίσκομαι ερωτικά και με τις δυο μου κόρες (όπως ο Άγιος Λωτ) που μάλιστα μου γέννησαν και δυο χαριτωμένα εγγονο-παιδάκια! Μετά απ’ αυτό, φυσικά και εδίωξα χωρίς κανέναν οίκτο, τα μπάσταρδα που μου είχε γέννησε μια αλλοδαπή χαζογκόμενα (κατά τα πρότυπα της δούλας του Αβραάμ Άγαρ). Η ερωτική μου ζωή έχει εξαιρετική ποικιλία, μια και συνευρίσκομαι ερωτικά έστω και με το ζόρι, και με την ωραιότατη αδελφή μου, κατά τα πρότυπα του Αμνών και της Θάμαρ.
Φυσικά γι’ αυτές μου της σεξουαλικές ακαταστασίες, η γυναίκα μου δεν έχει καμία αντίρρηση μια και η ίδια, σε κάθε ευκαιρία ακολουθεί την εντολή του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου που λέει: «Θαυμάστε την γυναίκα του Αβραάμ, που υπακούοντας στις συμβουλές του... εις μοιχείαν εαυτήν εξέδωσεν και βαρβαρικής συνουσίας ανέχετο». Όπως καταλαβαίνεις λοιπόν, με βαρβαρικό ή όχι σεξ, περνάμε όλοι μια χαρά, αξιοποιώντας στις εμπορικές μας ευκαιρίες, την ακατάσχετη σεξουαλικότητά μας.
Βέβαια, κάποιοι πνευματικότεροι μου στην πίστης μας, (υποθέτω επειδή είναι απλώς πολύ γέροι) έχουν τις αντιρρήσεις τους, λέγοντας πως αυτά δεν είναι και τα πλέον σωστά πράγματα, και μου ζητούν να εξομολογηθώ και να ζητήσω άφεση αμαρτιών… πράγμα που φυσικά εγώ σαν κάλος χριστιανός το κάνω ευχαρίστως, και σε κάθε ευκαιρία, μια και ανάλαφρος μετά, μπορώ να τις επαναλάβω. Βλέπεις η θρησκεία μας έχει εντολή να μας συγχωρεί εσαεί και αδιαλείπτως (εβδομηκοντάκις επτά) με μοναδική προϋπόθεση, πως δεν θα αμφισβητήσουμε το άγιο πνεύμα! Κι εγώ φυσικά ποτέ δεν αμφισβητώ... το Πανάγιο Πνεύμα... ό,τι κι αν είναι αυτό!
Επιτρέψτε μου λοιπόν, να σας κρατώ ενήμερους, για την θαυμαστή και πολλά υποσχόμενη καριέρα μου, η οποία ακολουθώντας κατά γράμμα, τις πνευματικές διδαχές των σεβάσμιων πνευματικών μας πατερών και προγόνων: Αβραάμ, Ισαάκ, Ιακώβ, Μωυσέως, αλλά και Αυνάν… καθώς και όλων των υπόλοιπων αγίων της ορθοδόξου πίστεώς μας… απολαμβάνω έναν επίγειο παράδεισο, προετοιμαζόμενος ψυχολογικά και για των αιώνιο παράδεισο, που προσμένει όλους εμάς τους πιστούς της μοναδικής ορθόδοξου χριστιανικής εκκλησιάς.
Ταπεινά ημέτερος, ο εν Χριστώ αδελφός σας
Μ. Καλόπουλος


22 October 2014

Μα τόσο μεγάλος;;

Αγνώστου
Πολλές φορές μας έτυχε να κοιτάμε συνομήλικούς μας και σκεφτόμαστε:
«Μα δεν μπορεί να' ναι αυτός, τόσο μεγάλος!»
Αν λοιπόν σας έτυχε ποτέ, τότε θα εκτιμήσετε δεόντως το παρακάτω συμβάν:
Λέγομαι Λένα Παπαμιχαήλ και περίμενα στον προθάλαμο του οδοντίατρου που πρόσφατα μου είχανε συστήσει. Πρόσεξα το πτυχίο του, στην γωνιά του τοίχου, στο οποίο αναγράφονταν το πλήρες όνομά του και άλλα στοιχεία.
Ξαφνικά θυμήθηκα το ψηλό, καστανό, καλοφτιαγμένο παλικάρι με το ίδιο ονοματεπώνυμο, που είχα συμμαθητή στο γυμνάσιο — κάπου 40 χρόνια πίσω και που για ένα φεγγάρι μάσαγα τα σίδερα για χάρη του…
Μπορεί να έχει σχέση μ' αυτόν εδώ τον τύπο; 
«Μπα, αποκλείεται», σκέφτηκα, άμα τον είδα. Τούτος εδώ ο μισοφαλακρός, ο κοιλαράς, μέσα στην ρυτίδα, παραήτανε γέρος για να ήτανε ο πρώην συμμαθητής μου.
Αφού μου εξέτασε τα δόντια, τον ρώτησα εάν είχε φοιτήσει, παρ' ελπίδα, στο γυμνάσιο των Ιωαννίνων.
«Άκου τώρα! Ασφαλώς, και ήμουνα και σημαιοφόρος κάθε χρόνο», μου είπε με περισσό καμάρι.
«Πότε αποφοιτήσατε;» τον ρώτησα.
«Το 1962», μου απάντησε, «Γιατί με ρωτάτε;»
«Γιατί ήσασταν στη τάξη μου !!!!»
Με κοίταξε προσεκτικά και όλο και πιο κοντά και κατόπιν, αυτός ο κακομούτσουνος, σκατόγερος, ο φαλάκρας, κοιλαράς, ... σταφιδιασμένος καραμαλάκας, με ρώτησε:
«Τι μάθημα διδάσκατε;;;»