Επιτέλους, λευκός!

Τα παράπονά σας … με μουσική

...

Η καναδέζικη Band Sons of Maxwell που ειδικεύεται σε μουσική country παρουσίασε ένα νέο τραγουδάκι, μάλλον ασήμαντο από μουσικολογικής πλευράς, όμως οι στίχοι περιέχουν φωτιά: «United breaks guitars … You broke it you should fix it, you're liable just admit it, I should have flown with someone else …», τραγουδάει ο καλλίφωνος της παρέας Dave Carroll. Και United είναι η αμερικάνικη αεροπορική εταιρία United Airlines, της οποίας οι μεταφορείς έσπασαν από απροσεξία τις κιθάρες των μουσικών και, επιπλέον, η εταιρία αδιαφόρησε στις καταγγελίες και στα αιτήματά τους για αποζημίωση.

Σε μια πτήση στις αρχές του έτους 2008 από την καναδέζικη πόλη Halifax στο Σικάγο, άρχισε μια επιβάτης του αεροπλάνου να φωνάζει, κοιτάζοντας από το παράθυρο: «Καλέ αυτοί πετάνε τις κιθάρες…» τα μέλη της band που ταξίδευαν έτρεξαν στα παράθυρα του αεροπλάνου να δουν τι συμβαίνει και πράγματι: οι μεταφορείς πέταγαν τις κιθάρες της ορχήστρας με τέτοιο τρόπο, ώστε σίγουρα θα είχαν υποστεί ζημιά τα μουσικά όργανα.

Οι διαμαρτυρίες των μουσικών στις συνοδούς και η παράκληση να επέμβουν για να μην συνεχιστεί η καταστροφή, δεν απέδωσε. Όταν αργότερα οι μουσικοί ζήτησαν αποζημίωση για την καταστροφή μιας κιθάρας αξίας 3.500 δολαρίων, η εταιρία αδιαφόρησε και παρέπεμψε σε μακρόσυρτες νομικές διαδικασίες.

Δεν έμενε πλέον τίποτα άλλο στους μουσικούς, παρά να εκδικηθούν την εταιρία με τα δικά τους μέσα, τη μουσική. Το βίντεο που ανέβασαν προ ημερών στο Youtube και καταγγέλλουν την United Airlines, έχει παιχτεί ήδη πάνω από 500.000 φορές και η αεροπορική εταιρία σίγουρα θα έχει μετανιώσει πικρά που δεν αντικατέστησε τη σπασμένη κιθάρα με 2-3 ακόμα καλύτερες.



Όλα αυτά τα διαβάζω και τα γράφω εγώ με πόνο ψυχής, γιατί είμαι ομοιοπαθής με τους μουσικούς, αν και σε μικρότερη κλίμακα! Είχα ορκιστεί δημόσια από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 ότι δεν θα ξαναπετάξω με την Ολυμπιακή Αεροπορία… θα εξηγήσω κάποια άλλη φορά το λόγο! Έλα όμως που περί το έτος 2002 (βαριέμαι τώρα να ψάξω την αλληλογραφία) χρειάστηκε να πετάξω με αυτή την εταιρία… Η πτήση κλείστηκε βραχυπρόθεσμα, όλες οι άλλες εταιρίες είχαν ξεπουλήσει και μόνο η Ολυμπιακή είχε πολλές άδειες θέσεις.

Πηγαίνω λοιπόν στο αεροδρόμιο, παραδίδω τα μπαγκάζια και κάθομαι στην αναμονή. Να σημειώσω ότι είχαν ήδη εντατικοποιηθεί τότε οι έλεγχοι, μετά την εγκληματική επίθεση των θεόπληκτων Ταλιμπανών στην Ν.Υ. και δεν επιτρέπονταν πάνω από μία χειραποσκευές στην καμπίνα. Εγώ πήγαινα όμως σε μια πόλη της κεντρικής Ευρώπης για να φωτογραφήσω τεχνικές εγκαταστάσεις και παλιές συσκευές (Ιστορία της Τεχνολογίας), έπρεπε λοιπόν να πάρω μαζί μου ολόκληρο βαλιτσάκι με τα φωτογραφικά, μηχανές, τρίποδο, φακούς κτλ. κτλ. Επειδή είχα μαζί μου και το τσαντάκι με ταυτότητες, χρήματα και άλλα πολύτιμα είδη, σκέφτηκα να βάλω τα φωτογραφικά στη βαλίτσα και να κρατήσω τα πιο προσωπικά είδη στο χέρι.

Η πτήση είχε καθυστέρηση τρεις ώρες, επειδή το αεροπλάνο που θα ερχόταν από κάπου αλλού, έπαθε βλάβη. Όλο αυτό το τρίωρο, οι αποσκευές βρίσκονταν σε κάποιο καρότσι, έτοιμες προς φόρτωση.

Φτάνω στη Φραγκφούρτη και βλέπω ήδη στην ταινία που περιφέρονταν οι βαλίτσες ότι στη δική μου εξείχε ένα κομμάτι από κάποιο μανίκι. Είχε ανοιχτεί η βαλίτσα και, στο κλείσιμο, πιάστηκε το ρούχο και εξείχε. Κάνω επιτόπιο έλεγχο και βλέπω ότι όλα ήταν τακτοποιημένα, αλλά μόνο έλειπε το βαλιτσάκι με τα φωτογραφικά. Τζίφος το ταξίδι, φυσικά, αφού για φωτογράφηση πήγαινα…

Πηγαίνω στην τοπική Αστυνομία και ζητάω να καταγραφεί το περιστατικό! Ήξερα βέβαια ότι δεν μπορεί να έγινε κάτι τέτοιο μετά την προσγείωση του αεροπλάνου, αφού τα χρονικά διαστήματα ήταν ελάχιστα - όταν πήγα στην ταινία παραλαβής είχαν φτάσει ήδη οι αποσκευές. Δήλωσα όμως στην κατάθεση ότι δεν γνωρίζω αν η διάρρηξη της βαλίτσας και κλοπή των φωτογραφικών υλικών είχε γίνει στη Φραγκφούρτη ή στο «σύγχρονο και ασφαλές αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος», όπως το διαφήμιζαν τότε. Αλλιώς δεν θα δέχονταν την καταγγελία μου στη Φραγκφούρτη και στην Αθήνα δεν θα υπήρχε η «πίεση» του γερμανικού εγγράφου, παράλληλα με τη δική μου καταγγελία που θα έκανα με την επιστροφή.

Επιστρέφοντας στην Αθήνα, διαβάζω στις εφημερίδες ότι συνελήφθησαν τα μέλη από 2 συμμορίες που έκλεβαν βαλίτσες στο αεροδρόμιο. Υποβάλλω αμέσως έγγραφη καταγγελία και δηλώνω ότι τα φωτογραφικά είδη από την τάδε πτήση της Ολυμπιακής είναι δικά μου. Μου απαντάει η Αστυνομία, για τη συγκεκριμένη πτήση έχουμε ήδη πολλές καταγγελία για κλοπές αποσκευών, αλλά οι 2 συμμορίες που εξαρθρώθηκαν, έκλεβαν βαλίστες σε άλλες πτήσεις… Γινόταν της μουρλής δηλαδή, όποιος ήθελε έκλεβε!

Ξαναγράφω στην Αστυνομία και σημειώνω ότι, δεν είναι δυνατόν 3-4 αλιτήριοι αχθοφόροι να έκλεβαν ανεξέλεγκτοι, αφού υπάρχουν κάμερες παρακολούθησης σε όλο το αερδοδρόμιο. Και δεν είναι δυνατόν να έχουν ανοίξει 120-130 βαλίτσες, μήπως και βρουν τίποτα… Πρέπει οι ελεγκτές στα μηχανήματα που «κοιτάνε» το περιεχόμενο κάθε βαλίτσας (πέρναγαν ήδη όλες οι αποσκευές από ακτίνες) να συμμετείχαν. Και αυτοί οι ελεγκτές ήταν Αστυνομικοί! Σιγά το νέο, θα σκέφτηκαν οι παραλήπτες της επιστολής μου!


Απευθύνθηκα στην Ολυμπιακή για να αποζημιώσει την κλοπή του εξοπλισμού. Η οποία Ολυμπιακή φόρεσε, όπως γίνεται πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, το μανδύα του νομομαθούς και σε ένα έγγραφο 2-3 σελίδων με παραπομπές σε νόμους και κανονισμούς, μου έγραψε να την αφήσω ήσυχη. Ό,τι έγινε περίπου και με τους μουσικούς και τις κιθάρες τους. Ξαναγράφω με υβριστικό ύφος, οπότε μου προτείνουν να με αποζημιώσουν με το βάρος των κλεμμένων αντικειμένων: ένας φακός που κοστίζει 35Ο ευρώ, έχει βάρος 6Ο γραμμάρια, άρα παίρνεις 5 ευρώ αποζημίωση… τέτοια πράγματα.

Μετά από 1-2 μήνες περίπου διαβάζω πάλι στις εφημερίδες ότι εξαρθρώθηκε σπείρα που έκλεβε βαλίτσες στο «σύγχρονο και ασφαλές αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος». Ξαναγράφω στην Αστυνομία για να τους υπενθυμίσω ότι περιμένω κάτι κλεμμένα. Μου απαντάνε πάλι ότι η συγκεκριμένη σπείρα δεν έκλεβε στην πτήση που ήμουν εγώ, αλλά σε άλλη πτήση… Φαντάζεστε πόσες σπείρες έκλεβαν ταυτόχρονα και δεν εξαρθρώθηκαν ποτέ. Άμα πάτε στο γιουσουρούμ, θα βρείτε σίγουρα εκεί όλα τα πράγματά σας που έχουν κλαπεί - σε πολύ καλή τιμή!

Έκτοτε δεν πιάσανε κανένα κλέφτη πλέον! Υποθέτω ότι θα δεν έγιναν πια κλοπές, αλλιώς θα τους είχαν συλλάβει, έτσι;

Βλέποντας τώρα τι έπαθαν οι μουσικοί της ορχήστρας, σκέφτομαι τι καλά που θα ήταν να τραγουδάω κι εγώ ή να παίξω σε θέατρο ένα έργο για τη συστηματική ληστεία στο «σύγχρονο και ασφαλές αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος».
(Στέλιος Φραγκόπουλος, Stelios Frangopoulos)

Στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο ο Χοσέ Καρέρας

Στη Θεσσαλονίκη επιστρέφει έπειτα από πολλά χρόνια ο Χοσέ Καρέρας. Ο διεθνούς φήμης τενόρος θα τραγουδήσει στις 7 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Γης, με τη συνοδεία της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης και υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Ντέιβιντ Γκιμένεζ.

Η συναυλία πραγματοποιείται στο πλαίσιο των 44ων Δημητρίων του Δήμου Θεσσαλονίκης, με πρόσκληση του Πανελλήνιου Αθλητικού Σωματείου Γυναικών «Καλλιπάτειρα».


Ο διάσημος Καταλανός τενόρος, το νεότερο μέλος των Τριών Τενόρων (μαζί με τους Παβαρότι και Ντομίνγκο), που έφεραν ξανά στο προσκήνιο το λυρικό τραγούδι τη δεκαετία του 1990.

Τα εισιτήρια θα προπωλούνται στις τιμές των 50 και 80 ευρώ. Το φοιτητικό εισιτήριο θα κοστίζει 30 ευρώ. Η προπώληση εισιτηρίων ξεκινά από τις 10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009 στα βιβλιοπωλεία ΙΑΝΟΣ, τα εκδοτήρια της πλατείας Αριστοτέλους και τα δισκοπωλεία METROPOLIS.

(www.in.gr, 7/7/2009)

Αθάνατη Ελλάς!

Ετοιμάζουν νέο πλιάτσικο

(από τον ΦΙΛΙΠΠΟ ΣΥΡΙΓΟ, Ελευθεροτυπία, 7/7/2009)

Δύο καυτά ερωτήματα περιμένουν ετούτες τις μέρες απάντηση, αλλά, ως συνήθως, κανείς δεν ασχολείται στα σοβαρά. Ποιος θα μας πει, λοιπόν, γιατί η Ελλάδα, που εδώ και καιρό ζει με δανεικά, έσπευσε να αναλάβει τη διοργάνωση των Μεσογειακών Αγώνων του 2013; Οι οποίοι Μεσογειακοί γνώρισαν, πριν από λίγες μέρες στην Ιταλία, την απόλυτη απαξίωσή τους...

Και επίσης, μετά τα 13 κρούσματα ντόπινγκ που έπληξαν μέσα σε 14 μήνες την εθνική άρσης βαρών, ποιος ειλικρινής και έντιμος άνθρωπος θα μας μιλήσει για την κληρονομιά που άφησε πίσω της η περίφημη ντριμ τιμ του αθλήματος, η οποία από το 1992 μέχρι το 2004 θέρισε μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες, Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα;

Όταν το 1997 μπήκαμε στο λούκι των Ολυμπιακών της Αθήνας, τα σαΐνια που κυβερνούσαν τον τόπο αποκάλυψαν τον μεγάλο μας στόχο: να αναβαθμίσουμε τους αγώνες με την αναβάπτισή τους στο αρχαίο πνεύμα το αθάνατο!

Σήμερα, 5 χρόνια μετά την «Αθήνα 2004», οι μεν Αγώνες εξακολουθούν να κολυμπάνε στην ντόπα και την εμπορευματοποίηση, η δε Ελλάς προκαλεί ζωηρές αμφιβολίες σε ό,τι αφορά την αθανασία της...

Κι όμως, το πάθημα δεν έγινε μάθημα. Και τώρα παίρνουν σειρά για να αναβαθμιστούν οι Μεσογειακοί. Τους οποίους, σημειωτέον, σνομπάρισε μέχρι και η ΕΡΤ, σε μια εποχή που διψούσε για σοβαρά αθλητικά τηλεοπτικά προγράμματα.

Γιατί, λοιπόν; Όποιος διαβλέπει κάποια άλλη σκοπιμότητα από το πλιάτσικο που κυριαρχεί σε τέτοιες περιπτώσεις, ας έλθει να μας την εξηγήσει παρακαλώ. Στα σοβαρά, όμως, γιατί ο Ελληνας ζει τώρα πια χωρίς δουλειά, χωρίς ψωμί, χωρίς ελπίδα και τα πράγματα έχουν αγριέψει.

Πριν ακόμα γίνουν οι δίκες για το φαγοπότι των "Ολυμπιακών 2004" (καλά, οι πολιτικοί έχουν αυτοαπαλλαγεί!), πριν ακόμα ξεπληρωθούν τα χρέη που φόρτωσαν στον ελληνικό λαό, ξεκινάνε νέο φαγοπότι με ακριβώς την ίδια τακτική: Συνθήματα για μεγαλεία και νίκες, εθνική υπερηφάνεια για κάφρους που έχουν την πρωτιά στο DNA (να κυκλοφορήσεις 5 λεπτά στην Αθήνα, καταλαβαίνεις ποιο DNA κυριαρχεί!), καθυστερήσεις στην ανάθεση και εκτέλεση κάποιων "τελείως απαραίτητων έργων", ώστε να γίνουν με απ' ευθείας ανάθεση και να πέσουν μίζες.

Στο τέλος θα συζητάμε πάλι για καινούργιες απάτες, νέα λαδώματα, νέες δίκες, νέους Χριστοφοράκους. Την προηγούμενη απόφαση την πήραν ουσιαστικά ο Λιάνης με την Μιμή - έβαλαν τον ετοιμοθάνατο Παπανδρέου να υπογράψει κάποια αίτηση (ας τα βλέπουν αυτά όσοι ψήφισαν τον ετοιμοθάνατο για πρωθυπουργό!). Αυτή την απόφαση ποιος και πότε την πήρε άραγε;;;

Πάλι με οικόπεδα έμπλεξαν οι παπάδες

Άγριες συμπλοκές στο μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου στο Λιτόχωρο‏...

(από το PRESS-GR, 5/7/2009)

Απίστευτες σκηνές βίας εκτυλίχτηκαν σήμερα στις 12:30 το μεσημέρι μπροστά στην πόρτα του μοναστήριουτου Αγίου Διονυσίου του εν Ολυμπώ μετά την πορεία διαμαρτυρίας που είχε οργανώσει προς το μοναστήρι από το Λιτόχωρο ο δήμαρχος και η "δημοτική επιτροπή αγώνα" εναντίον του ηγούμενου της μονής Μάξιμου, για τη γνωστή περίπτωση των υπό διαμάχη 4.500 στρεμμάτων, όπου εμπλέκονται οι αντιμαχόμενες πλευρές.

Από το συλλαλητήριο που οργανώθηκε στην πλατεία Λιτοχώρου, απουσίαζαν όλοι οι βουλευτές της Πιερίας, αλλά και ο Νομάρχης, κάτι που τόνισαν από το μικρόφωνο από τους οργανωτές.

Mίλησαν ο δήμαρχος Λιτοχώρου Σάκης Τσιφοδήμος, ο δήμαρχος Δίου Γρηγόρης Παπαχρήστου, η βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ Ευαγγελία Αμανατίδου και ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Κατερίνης Τάκης Λεμονόπουλος, ο οποίος είπε και τη φράση προς τους συγκεντρωθέντες: "όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος" και κατόπιν ακολούθησε πορεία προς το μοναστήρι με επικεφαλής τον δήμαρχο Λιτοχώρου.

Στο μοναστήρι είχαν συγκεντρωθεί αρκετοί πιστοί μπροστά στην είσοδο προκειμένου να συμπαρασταθούν στον ηγούμενο Μάξιμο. Όταν έφτασε η πορεία με τους διαδηλωτές, μπήκαν αυτοί μέσα στο προαύλιο και επιχείρησαν να προχωρήσουν στο μοναστήρι, διασπώντας τον κλοιό που είχαν δημιουργήσει παρατεταγμένοι οι αντιδιαδηλωτές, άντρες, γυναίκες και παιδιά.

ΞΥΛΟ ΜΕΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΏΝ ΨΑΛΜΩΝ

Μόλις ήρθαν σε επαφή οι δύο πλευρές, άρχισαν οι φραστικές επιθέσεις και σε λίγη ώρα η είσοδος του μοναστηριού είχε μετατραπεί σε ένα απέραντο ρινγκ όπου έπεφτε τέτοιο άγριο ξύλο, ώστε για δεκαπέντε λεπτά περίπου δεν ήξερες ποιος έδερνε ποιον, ενώ από τα μεγάφωνα ακούγονταν εκκλησιαστικοί ψαλμοί που έψελναν καλόγεροι και πολίτες.

Η αστυνομική δύναμη ήταν μικρή και ανήμπορη να επέμβει (σιγά μην χαλάσουν τη ζαχαρένια τους) και ενώ στο διαδίκτυο και στον τοπικό τύπο είχε γραφτεί προκαταβολικά ότι ενδέχεται να σημειωθούν σοβαρά επεισόδια, όπως και έγινε σήμερα.

(βλέπε επίσης >>>)

Πάμε… Μουσείο;

της Ισμήνης

Πάμε Μουσείο; μου λέει μια φίλη; Σε ποιο Μουσείο την ρωτάω… με κοιτάζει επιτιμητικά, σαν να της έκανα την πιο τρελή ερώτηση. Χρυσή μου ένα είναι το Μουσείο, το Μουσείο της Ακροπόλεως! Κάθε νεοέλληνας και νεοελληνίδα, έχει την υποχρέωση να επισκεφθεί το Μουσείο.

Καλά μην τρελαθούμε, οι περισσότεροι Έλληνες και αυτοί που έχουν μετοικίσει στην Αθήνα και αυτοαποκαλούνται Αθηναίοι, δεν έχουν πατήσει το πόδι τους στην Ακρόπολη, αλλά το Μουσείο είναι άλλο πράγμα βέβαια. Έχει γκλαμουριά!


Έγιναν τα εγκαίνια και, τέλος πάντων, δεν μπορέσανε να είναι όλοι καλεσμένοι, άντε και τις 3 ημέρες που έκανε ξενάγηση ο καθηγητής κ Παντερμαλής και κρέμονταν όλοι από το στόμα του να μην χάσουν καμία λέξη και να ξαναφρεσκάρουν τις γνώσεις τους για τον Περικλή και όλο το αρχαίο κόσμο και τους προγόνους μας.

Ήτανε χάρμα οφθαλμών να τους παρακολουθείς, όλοι κουνάγανε καταφατικά το κεφάλι τους με ελαφρό μειδίαμα, που έχουν όλοι οι κατέχοντες γνώση και χρήμα! Τώρα πια όμως δεν δικαιολογείται ο νεοέλληνας να μην έχει πάει στο Μουσείο, είναι και 1 ευρώ η είσοδος, μέσα στην οικονομική κρίση κάνεις και την οικονομία σου, μαθαίνεις και κάτι τις και κάνεις και το κομμάτι σου την επομένη τηλεφωνώντας στις φίλες σου

–Είδες το νέο μουσείο χρυσή μου; Εγώ ήμουν χθες εκεί, άλλο να στο λέω και άλλο να το δεις, ένοιωσα τέτοια συγκίνηση! Και γιατί παρακαλώ; Εδώ ήρθε ο Τομ Χανκς να το επισκεφθεί και μάλιστα κοτζάμ υπουργός άφησε τις υποχρεώσεις του για να τον ξεναγήσει!

Δεν είχα πάει … μου έγινε εφιάλτης … μέχρι που ένα βράδυ είδα τον Σοφοκλή στον ύπνο μου να μου κουνάει αυστηρά το δάχτυλο και να μου λέει:
-Αισχύνομαι που σε περιέλαβα στην τραγωδία μου και σε έκανα γνωστή ανά τον κόσμο!

Το επόμενο βράδυ με επισκέφθηκε ο Ρίτσος κι αυτός να με κατηγορεί ότι:
-Έκανα ποίημα με το όνομά μου και σε έμαθαν όλοι οι σύντροφοι, αλλά δεν το τιμάς όσο πρέπει μη έχουσα έτι επισκεφθεί το μουσείο!

Οπότε ξεκίνησα να πάω, να δω, να έχω άποψη βρε αδελφέ! Διότι δεν είναι σωστό να λέω και να υπογράφω ένα σωρό αιτήσεις και διαμαρτυρίες ότι τα μάρμαρα πρέπει να γυρίσουν στον τόπο τους και να μην έχω δει το τόπο που θα αναρτηθούν τα μάρμαρα!

Βλέποντάς το απ’ έξω είχα ανάμεικτα συναισθήματα, δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίαζε, αλλά πάλι σκεφτόμουν να μην προτρέχω αν δεν δω ολοκληρωμένο το έργο. Ο Τσουμί και ο Φωτιάδης σαφώς και ξέρουν, αλλά και ο καθένας μπορεί να έχει τη γνώμη του θετική ή αρνητική!

Ο χώρος έξω από το Μουσείο πολύ όμορφα διαμορφωμένος! Μπαίνοντας, αφού σκανάρησαν την τσάντα μου, κατευθύνθηκα να βγάλω εισιτήριο, τα κορίτσια ευγενέστατα και χαμογελαστά. Με το χαρτάκι στο χέρι χαζεύω το χώρο που φαντάζει τεράστιος και αχανής, μου δίνει την εντύπωση ότι είμαι στην Tate Modern στο Λονδίνο. Η Tate Modern είναι παλιός ηλεκτρικός σταθμός που μεταμορφώθηκε σε γκαλερί μοντέρνας τέχνης, τεράστιοι χώροι, πανύψηλο εσωτερικό οι τοίχοι, σε πολλά μέρη καλυμμένοι με μέταλλο και γυαλί!

Το δάπεδο του μουσείου στο ισόγειο είναι γυάλινο για να φαίνονται τα αρχαία ευρήματα στο οικόπεδο του Μακρυγιάννη, πολύ όμορφα αλλά εγώ που ζαλίζομαι νόμισα ότι θα πέσω μέσα και απέφυγα να πατήσω επάνω. Κοιτάζοντας από το ισόγειο ψηλά βλέπεις το γυάλινο πάτωμα του τελευταίου ορόφου και το εσώρουχο των γυναικών που φοράνε φούστα, καθώς το διασχίζουν !

Πάω στις τουαλέτες, γιατί τις θεωρώ δείγμα πολιτισμού. Σπατάλη νερού αλόγιστη και έλλειψη χαρτιού, τους το επεσήμανα, αλλά δεν είναι δική μου δουλεία αυτή. Οι καθαρίστριες γυαλίζανε τα μπρούτζινα και τα τζάμια επιμελώς, αλλά τα χαρτάκια από το δάπεδο δεν τα μαζεύανε.

Άμα πάτε πάρτε και ένα ζακετάκι μαζί σας, κάνει κρύο στο Μουσείο, ο κλιματισμός είναι δυνατός. Πολύς κόσμος, ευχάριστο αυτό! Οι ξένοι με τουριστική αμφίεση, οι Έλληνες πιο κυριλέ, αλλά οι Ελληνίδες το κάτι άλλο, με 12 πόντους τακούνι, το καλό ρούχο και τα απαραίτητα κοσμήματα. Που σημαίνει ότι πάμε για να μας δούνε όχι για να δούμε.

Τα εκθέματα πολλά, ωραία τοποθετημένα με επεξηγηματικές πινακίδες, αλλά στις κάτω βιτρίνες δυσδιάκριτες, πρέπει να σκύβεις, εκτός αν είσαι 1,50, αλλά τότε δεν διαβάζεις τις πινακίδες στις πάνω βιτρίνες.

Αγάλματα θεών, ηρώων, αθλητές, παίδες, άλογα, κουκουβάγιες, σφίγγες, κούροι, κόρες, νομίσματα, μπρούτζινα, χρυσά, λήκυθοι, αγγεία, μυροδοχεία, λυχνάρια, αναθήματα, χρηστικά αντικείμενα και ένα σωρό άλλα. Μπούχτισα στο αρχαίο και στο μάρμαρο - συγγνώμη για την έκφραση!

Όλο το μουσείο κατά την ταπεινή μου άποψη είναι:

α) οι Καρυάτιδες του Ερεχθείου, στημένες περήφανες με κενή τη θέση της 6ης κόρης αποκαλύπτουν την ομορφιά των μαλλιών τους και το περίτεχνο και διαφορετικό χτένισμα που έχει κάθε μια και

β) η πάνω αίθουσα που έχουν τοποθετηθεί περιμετρικά η δυτική και η βόρεια ζωοφόρος και οι μετώπες του Παρθενώνα. Ανάμεσα στα γλυπτά, τοποθετημένα σε εκμαγεία τα κομμάτια που είναι στο Βρετανικό Μουσείο.

Περπάτησα 2 φορές τον γύρο της αίθουσας κοιτώντας μια τα εκθέματα και μια το βράχο της Ακροπόλεως που στέκεται περήφανος 2.550 χρόνια με κορώνα του το λαβωμένο Παρθενώνα, που οι άσχετοι και αμαθείς δεν τον ψήφισαν να ενταχθεί στα νέα 7 θαύματα του κόσμου!

Καλοκαίρι χωρίς κουνούπια, γίνεται;

του Δρ. Θεόδ. Κουσουρή, περιβαλλοντολόγου

Τα κουνούπια αποτελούν συνήθως μεγάλο πρόβλημα στη διαμονή και εγκατάσταση του ανθρώπου σε αρκετά μέρη, ιδίως την καλοκαιρινή περίοδο. Από τα έντομα που τσιμπούν, η μέλισσα ή και η σφήκα, επιτίθενται μόνο όταν νιώσουν ότι κινδυνεύουν, αλλά για το κουνούπι και μάλιστα το θηλυκό, το τσίμπημα είναι θέμα «ζωής και θανάτου»! Γενικά, τα κουνούπια τρέφονται με νέκταρ ή γύρη που βρίσκουν στα άνθη, όμως τα θηλυκά χρειάζονται και αίμα προκειμένου να μπορέσουν να θρέψουν τα αβγά τους.

Κάθε ένα τσίμπημα από θηλυκό κουνούπι μπορεί να αντλήσει μέχρι και 5 χιλιοστά του λίτρου αίμα. Τα κουνούπια κατά το τσίμπημα, αφήνουν και κάποιες δικές τους πρωτεΐνες (αιμολυτικό και αντιϊσταμινικό υγρό) στον οργανισμό που τσιμπούν. Αυτές μάλιστα οι πρωτεΐνες δημιουργούν όλο το πρόβλημα (κοκκινίλα στο δέρμα, πρήξιμο και έντονη ενοχλητική φαγούρα, κ.ά), αλλά και σε αυτές μπορεί να κρύβονται και μεταδοτικές ασθένειες (π.χ. ελονοσία, δάγκειος πυρετός). Το αρσενικό κουνούπι, που ποτέ δεν τσιμπά, έχει διαφορετική μορφολογία στο κεφάλι, με πιο τριχωτές κεραίες από εκείνες του θηλυκού.

Με τα αλλεπάλληλα γεύματα αίματος του θηλυκού κουνουπιού, ωριμάζουν τα αβγά του, που τα τοποθετεί στο νερό ή και σε κάθε υγρή επιφάνεια, Στη συνέχεια εκκολάπτονται οι υδρόβιες προνύμφες που τρέφονται με διάφορα οργανικά κατάλοιπα του νερού. Μερικές προνύμφες από κάποια είδη κουνουπιών τρέφονται με άλλα κουνούπια ή άλλα μικρά έντομα. Οι προνύμφες, παρότι είναι υδρόβιες, έχουν δύο αναπνευστικά συστήματα που τους επιτρέπουν να αναπνέουν τόσο κάτω από το νερό, όσο και από πάνω. Στη συνέχεια, με την ενηλικίωση το ώριμο κουνούπι εγκαταλείπει το νερό (βγαίνει από τη ράχη της προνύμφης και στη συνέχεια χρησιμοποιεί το κενό κέλυφός της για να επιπλεύσει στο νερό), και μπορεί και πετά στον αέρα.

Τα κουνούπια, όπως μας πληροφορούν ο ειδικοί επιστήμονες, ερεθίζονται και προσελκύονται από την κίνηση, τη σωματική θερμότητα, την υγρασία και το διοξείδιο του άνθρακα που εκπνέεται με την αναπνοή. Δηλαδή, διαθέτουν βιοχημικούς, οπτικούς και θερμικούς ανιχνευτές, και γι’ αυτό μπορούν πολύ εύκολα να βρουν τον στόχο τους. Η δραστηριότητα τους έχει να κάνει με τη θερμοκρασία και την υγρασία του αέρα. Έτσι, τις πρώτες πρωινές, τις πρώτες νυχτερινές ώρες και κατά τη διάρκεια της νύχτας τα περισσότερα είδη είναι πιο ενεργητικά και τσιμπούν, αλλά υπάρχουν και είδη που τσιμπούν και όλο το εικοσιτετράωρο. Το ενοχλητικό σφύριγμα που κάνουν τα κουνούπια προέρχεται από το συγχρονισμένο φτερούγισμά τους.

Στην προσπάθεια μείωσης και καταπολέμησης των ασθενειών που προέρχονται από τα κουνούπια (π.χ. ελονοσία, εγκεφαλίτιδα, δάγκειος πυρετός κ.ά) χρησιμοποιήθηκαν και δυστυχώς εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται μέθοδοι εντομοκτονίας, βασισμένες σε συνθετικά τοξικά χημικά εντομοκτόνα που ενώ πρόσφεραν άμεση λύση στο πρόβλημα, αποδείχτηκαν ότι είχαν σοβαρές επιπτώσεις και στην υγεία των ανθρώπων και στο περιβάλλον γενικότερα.

Εξάλλου, η συνεχή χρήση τους δημιούργησε ανθεκτικούς πληθυσμούς κουνουπιών γεγονός που σηματοδότησε τη συνεχή παρασκευή ισχυρότερων συστατικών, με επιβλαβέστερες συνέπειες προς το περιβάλλον. Σήμερα, οι λύσεις για τη μείωση των πληθυσμών των κουνουπιών που προτείνουν οι εδικοί επιστήμονες, στηρίζονται σε βιολογικές μεθόδους ειδικές για τις τοπικές ποικιλίες και τους βιοτόπους τους, χρονικά και χωρικά, ενώ η εφαρμογή τους είναι εξαιρετικά ελεγχόμενη από έμπειρα συνεργία. Έτσι, οι σύγχρονοι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται έχουν να κάνουν με:

α) εντομοκτόνα κατάλληλα για τις προνύμφες των κουνουπιών και τα οποία έχουν πολύ μικρό χρόνο παραμονής στο περιβάλλον. Αυτά τα κουνουποκτόνα είναι βιοδιασπούμενα και δεν αφήνουν επιβλαβή κατάλοιπα στο περιβάλλον.

β) ζωντανούς οργανισμούς ή προϊόντα τους (βιοκτόνα), τα οποία έχουν εξειδικευμένη δράση, μόνο και αποκλειστικά απέναντι στα κουνούπια. Ειδικότερα, από τις παλαιότερες και πλέον διαδεδομένες μεθόδους είναι ο βιολογικός έλεγχος των προνυμφών των κουνουπιών, με εντομοφάγα ψάρια και ειδικότερα από το κουνουπόψαρο (επιστημονικά: Gambusia affinis). Αυτό το ψάρι τοποθετείται σε έλη, τεχνητές λιμνούλες, αποστραγγιστικά κανάλια και σε συστήματα με μικρό όγκο νερού, τρέφεται από τις προνύμφες των κουνουπιών, γεννά περίπου 200 ζωντανά άτομα και όχι αβγά κάθε μήνα, αλλά προτιμά για τη διαβίωσή του καθαρά, ρηχά και όχι κρύα νερά. Λέγεται ότι κάθε ένα τέτοιο ψάρι μπορεί να καταναλώσει κάθε μέρα γύρω στις 1000 προνύμφες κουνουπιών.

Επίσης, στους θηρευτές των κοινών κουνουπιών συγκαταλέγονται το υδρόβιο σαρκοφάγο φυτό με το όνομα Ουρτικουλάρια η κοινή, που παγιδεύει τις προνύμφες των κουνουπιών, αλλά και ένα άλλο μεγάλο είδος κουνουπιού, με προέλευση από την Αφρική, το οποίο δεν ενοχλεί τον άνθρωπο και τα κατοικίδια ζώα, δεν μεταδίδει ασθένειες, αλλά στο στάδιο της προνύμφης του καταβροχθίζει εκατοντάδες προνύμφες άλλων κουνουπιών.

Τελευταία, δοκιμάζεται σε Αμερικάνικη εταιρία ένας «φωτονικός φράκτης» που αναγνωρίζει τα κουνούπια εν πτήσει και τα εξουδετερώνει με ριπές λέιζερ. Ο φράκτης αποτελείται από επιμέρους στύλους τοποθετημένους περιμετρικά κάθε 100 μέτρα περίπου. Κάθε στύλος διαθέτει ένα λαμπτήρα και μια κάμερα συνδεδεμένη σε έναν κεντρικό υπολογιστή. Όταν η κάμερα καταγράψει κάποιο ιπτάμενο αντικείμενο, το λογισμικό του συστήματος αναλύει το μοτίβο της κίνησης του και αναγνωρίζει αν ο στόχος είναι όντως κουνούπι. Τέλος, όταν το σύστημα αυτό κλειδώσει τελικά στο στόχο, μια δέσμη λέιζερ ενεργοποιείται για να εξουδετερώσει στον αέρα τα κουνούπια, από απόσταση δεκάδων μέτρων.

Πώς να αντιμετωπίζουμε τα κουνούπια!

• Περιορίζουμε, τις εστίες όπου μπορούν να αναπαραχθούν τα κουνούπια (περίσσεια νερού σε γλάστρες, σε δοχεία νερού για ζώα, σε κουβάδες κ.α).
• Ελέγχουμε, ώστε τα φρεάτια της αποχέτευσης, του νιπτήρα και του νεροχύτη να είναι κλειστά και τα απολυμαίνουμε τακτικά.
• Καθαρίζουμε και απολυμαίνουμε συχνά δοχεία και κάδους απορριμμάτων.
• Δεν αφήνουμε ελεύθερα στο μπαλκόνι και την αυλή, υγρά αντικείμενα, φρεσκοκομμένη βλάστηση και κλαδιά, ενώ αραιώνουμε συχνά τους πυκνούς θάμνους του κήπου μας.
• Διατηρούμε σε μπαλκόνια και κήπους αρωματικά φυτά (θυμάρι, ρίγανη, μαντζουράνα, γεράνια, αρμπαρόριζα, αψιθιά, κ.ά), τα οποία δεν χρειάζονται πολύ νερό (και ο βασιλικός διώχνει τα κουνούπια, αλλά επειδή χρειάζεται πολύ νερό, ελέγχουμε συχνά τις γλάστρες, ώστε να μην υπάρχει περισσευούμενο νερό).
• Τα σκουρόχρωμα ρούχα προσελκύουν τα κουνούπια.
• Τα αρώματα, τα σπρέι μαλλιών και οι λοσιόν προσελκύουν τα κουνούπια.
• Αποφεύγετε να κάνετε δουλειές τις ώρες που τα κουνούπια είναι σε μεγάλη αφθονία, καθώς τα κουνούπια ανιχνεύουν το διοξείδιο του άνθρακα της αναπνοής μας και επιτίθενται.
• Λίγο φασκόμηλο ή δεντρολίβανο στη φωτιά απομακρύνει τα κουνούπια.
• Προσοχή στην εφαρμογή και χρήση των εντομοαπωθητικών και κυρίως στα μικρά παιδιά, έγκυες γυναίκες και στα ασθενή άτομα.
• Απομακρύνουν τα κουνούπια, πολλά φυτά όπως το σκόρδο, η κανέλα, το γεράνι, ο ευκάλυπτος, ο κέδρος, ο βασιλικός, το δεντρολίβανο, τα γαρίφαλα, η μέντα, η σιτρονέλλα, το μελισσόχορτο, τα κρεμμύδια, το θυμάρι, η καλέντουλα και η καλαμίνθη. Επίσης και τα αιθέρια έλαια ευκαλύπτου, γερανιών, σόγιας, καρύδας και η σιτρονέλλα.



• Επάλειψη με νερόξυδο ή λεμόνι ή μαγειρική σόδα ή τρίψιμο με φύλλα φρέσκιας μαντζουράνας ή και πεντάνευρο πάνω στα τσιμπήματα, είναι απλές μέθοδοι για την ανακούφιση από τη φαγούρα του τσιμπήματος των κουνουπιών.
• Εφοδιάστε παράθυρα και πόρτες με σήτες, αλλά και οι κουνουπιέρες για τα κρεβάτια, μπορούν να βοηθήσουν.
• Για τους εξωτερικούς χώρους, κυκλοφορούν στο εμπόριο ειδικές ηλεκτρικές παγίδες προσέλκυσης των κουνουπιών, που λειτουργούν με υπεριώδες φως.

.

Ελέω θεού...

(click)

Το ερώτημα είναι: τελικά ποιον ελέησε ο θεούλης, τον Όθωνα ή εμάς;;;

Διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας...

στη Γαλλία

(Καθημερινή, 27/6/2009)

Ο κοσμικός χαρακτήρας του γαλλικού κράτους διατυπώνεται για πρώτη φορά επίσημα από τις μετεπαναστατικές κυβερνήσεις του 18ου αιώνα. Τον Αύγουστο του 1789, η νομοθετική συνέλευση καταργεί τα εκκλησιαστικά προνόμια και επιβάλλει απόλυτη ανεξιθρησκεία.

Η έλλειψη σαφούς νομοθετικού πλαισίου, όμως, επιτρέπει σε συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις, όπως τον Ναπολέοντα Γ΄, να ευνοήσουν την επάνοδο της Εκκλησίας στο επίκεντρο της κοινωνικής ζωής. Αυτό επιτυγχάνεται κυρίως χάρη στον έλεγχο που συνεχίζει να ασκεί ο καθολικός κλήρος στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Τα δεδομένα έρχεται να αλλάξει η Τρίτη Δημοκρατία και η κυβέρνηση Ζιλ Φερί με τον Νόμο Διαχωρισμού Κράτους Εκκλησίας του 1905. Ο νόμος -που μεταξύ άλλων επιβάλλει για πρώτη φορά την υποχρεωτική πρωτοβάθμια εκπαίδευση σε κρατικά σχολεία για όλα τα παιδιά της Γαλλίας- αποσκοπεί στον περιορισμό της εκκλησιαστικής επιρροής και όχι της θρησκευτικής έκφρασης, καθώς έχει ως θεμελιώδεις αρχές του την ελευθερία της πίστης, την ισότητα των πολιτών ενώπιον του νόμου και τον σαφή διαχωρισμό του εκκλησιαστικού από τον δημόσιο χώρο.

Με το Σύνταγμα του 1958, που εγκαινιάζει την 5η Δημοκρατία, ο κοσμικός χαρακτήρας του γαλλικού κράτους κατακυρώνεται συνταγματικά και αποτελεί απαραίτητη εγγύηση για τη διατήρηση της εθνικής ενότητας. Το γαλλικό κράτος, όμως, επιδεικνύει -μέχρι και τις αρχές του 21ου αιώνα- αξιοσημείωτη ευκαμψία σε ό,τι αφορά τον κοσμικό χαρακτήρα της γαλλικής κοινωνίας, εφόσον η έκφραση θρησκευτικού συναισθήματος παραμένει εκτός πολιτικού πεδίου.

Κινδύνους στον κοσμικό χαρακτήρα του γαλλικού κράτους διαπιστώνει η Εκθεση Μπαρουέν τον Μάιο 2003. Η έκθεση, με τίτλο «Για Μια Νέα Κοσμικότητα», καταδεικνύει τους κινδύνους που παρουσιάζει η διείσδυση του φονταμενταλισμού στην κοινωνία, προτείνοντας τη δημιουργία «Κώδικα Κοσμικότητας», που θα ενοποιεί τα υπάρχοντα νομοθετήματα.

Εκθεση επιτροπής

Εξι μήνες αργότερα, ο πρόεδρος Σιράκ ζητάει από τον πρώην υπουργό Μπερνάρ Σταζί να συστήσει επιτροπή με στόχο τη μελέτη της εφαρμογής του διαχωρισμού Εκκλησίας-Κράτους. Στην επιτροπή μετέχουν σημαντικοί Γάλλοι διανοούμενοι, όπως ο Ρεζί Ντεμπρέ. Η έκθεση της επιτροπής διαπιστώνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Γάλλων παραμένει προσηλωμένη στις αρχές του κοσμικού κράτους και στον βασικό πυλώνα του: της ουδετερότητας του κράτους, που επιβάλλει στη Δημοκρατία να εξασφαλίζει απόλυτη ισονομία και πλήρη θρησκευτική ελευθερία, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι η έκφραση της ελευθερίας αυτής μπορεί να καταστεί προβληματική σε δημόσιους χώρους και οργανισμούς, όπως ο στρατός, το σχολείο, η φυλακή και τα νοσοκομεία.

Η «Επιτροπή Σταζί» -η έκθεση της οποίας οδηγεί στην ψήφιση του νόμου του 2004 που απαγορεύει την ισλαμική μαντίλα, το εβραϊκό καπέλο «κίπα» και τους μεγάλους κρεμαστούς σταυρούς- προτείνει μεταξύ άλλων την ανακήρυξη της εβραϊκής γιορτής του Γιoμ Κιπούρ και της μουσουλμανικής του Εϊντ ελ Φιντρ σε σχολικές αργίες και την υιοθέτηση καινοτόμων πρωτοβουλιών για την πρόληψη του κοινωνικού αποκλεισμού των μουσουλμάνων στα υποβαθμισμένα προάστια των γαλλικών αστικών κέντρων.

Φεστιβάλ Όπερας Αρχαίας Κορίνθου 2009

...

(click)

::::

Συναυλία Αφιέρωμα στα 250 χρόνια από τον θάνατο του G.F. Händel (1685-1759)
Tribute to Handel for the 250th anniversary of his death.

Σολίστ: Μαίρη-Έλεν Νέζη, μεσόφωνος, Μυρσίνη Μαργαρίτη, υψίφωνος

Ορχήστρα Πατρών (σε όργανα εποχής) Μουσική Διεύθυνση: Γιώργος Πέτρου

.