Όσα φέρνει κι όσα... παίρνει ο άνεμος...

Η Φτερού

της Ισμήνης

Τη θυμόσαστε τη ΦΤΕΡΟΥ; Ο γραφικός τύπος της Αθήνας που γύρναγε όλες τις γειτονιές  κρατώντας στα χέρια του  χρωματιστά φτερά  ξεσκονίσματος! Διαλαλούσε την πραμάτεια του με μια ψιλή φωνή ακιζόμενος, πετώντας ένα σωρό υπονοούμενα, καλυμένα προστυχόλογα. Ψηλός, λεπτός, με τζιν παντελόνι, ποτέ δεν φορούσε παλτό  και ας έκανε ψωφόκρυο  μόνο σακάκι ή ζακέτα, καστανά μαλλιά, με αστραφτερό βλέμμα και γλώσσα ροδάνι. 

Μόλις ακούγανε όλοι  την  φωνή του  να φωνάζει:  

-Φτεράαααααααα, εδω τα καλά φτεράααααααααααααα, καλέ!

Το τι γινότανε ήτανε άλλο πράγμα. Βγαίνανε οι μαγαζάτορες στις πόρτες, οι υπάλληλοι στα παράθυρα των γραφείων, μόνο και μόνο να δούνε την φτερού, να την πειράξουν, να ακούσουν τις εύστοχες απαντήσεις και να διασκεδάσουν εκατέρωθεν.

Η ΦΤΕΡΟΥ ήταν άντρας του τρίτου φύλλου, που δεν το έκρυβε καθόλου και μπορώ να πω ότι το απολάμβανε κιόλας. Άλλοι πάλι λέγανε ότι το έκανε επίτηδες για να τραβήξει την προσοχή και να έχει το «ελεύθερο» να κάνει σόκιν σχόλια... Την εποχή που κυκλοφορούσε  η ΦΤΕΡΟΥ  το να είσαι «ντιγκιντάνγκας» ήτανε το τρομερό και το φοβερό, μη κοιτάτε που σήμερα το διαλαλούν με υπερηφάνια και οι περισσότεροι, συγνώμη οι περισσότερες, έχουν γίνει τηλεπερσόνες και πολιτικά πρόσωπα  αμφιβόλου  ποιότητος, αλλά  αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Σημεία των καιρών!

Η ΦΤΕΡΟΥ μας λοιπόν   με τα πολύχρωμα φτερά της στα χέρια και  στον ώμο  διέσχιζε οριζοντίως και καθέτως όλη σχεδόν την Αθήνα.

-Φτεράαααααααααααααα, εδω τα καλά φτεράαααααααααα!!!!! 

Όσοι αγοράζανε κανένα φτερό, το παίρνανε περισσότερο  για να μιλήσουν μαζί του και να κάνουνε την πλάκα τους,  είπαμε ότι το  απολαμβάνανε και οι 2 πλευρές. 

Όλοι τον/την ξέρανε  και μάλιστα είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι ήτανε πράκτορας της αστυνομίας, το κρυφό μάτι της, έβλεπε,  κατέγραφε και μετά κάρφωνε. Αντε να βρεις πού είναι η αλήθεια και πού το ψέμα.

Πέρασαν τα χρόνια  και η φήμη της φτερούς  ξεθώριασε και ξεχάστηκε. Ποιός  μπορεί πια να θυμάται από τους πιο παλιούς  την φτερού; Όσο για  τους νεώτερους αν τους ρωτήσεις θα σου απαντήσουν: ποιά είναι αυτή; 

Κι όμως η ΦΤΕΡΟΥ ζει. Τον συνάντησα  πριν λιγες ημέρες στο κέντρο της Αθήνας. Η ίδια φιγούρα, λεπτός, με τζιν παντελόνι, χωρίς παλτό αν και έκανε κρύο,   βαμμένα κόκκινα μαλλιά,  ρυτίδες στο πρόσωπο, κουρασμένο βλέμμα, με πολύχρωμα φτερά στα χέρια και στον ώμο να φωνάζει  με τσιριχτή, βραχνή φωνή. 

- Φτερά, εδώ τα καλά φτερά, αλλά χωρίς πολλά αααααααα πλέον! 

Το παραμύθι σύνδεσης της διαφθοράς με την κρίση

Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης, 16/3/2012

Κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να αμφισβητήσει, δίχως να γελοιοποιηθεί, πως δεν υπάρχει διαφθορά στη χώρα μας.

Κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να δεχτεί ότι κάποιοι λαοί είναι αδιάφθοροι, αφού όπως είχε γράψει και ο Πλάτων «η αυστηρότητα των νόμων επιβάλλεται λόγω της ατέλειας της ανθρώπινης φύσης» και οι νόμοι κατά της διαφθοράς είναι δρακόντιοι στις λεγόμενες «λιγότερο διεφθαρμένες χώρες».

Ούτε όμως ένας λογικός άνθρωπος μπορεί να δεχτεί πως η διαφθορά είναι η μοναδική, ή ακόμη και η κύρια αιτία της κρίσης. Μόλις χθες δημοσιεύθηκε το αποτέλεσμα μιας έγκυρης έρευνας για τη διαφθορά στη Γερμανία, το κόστος της οποίας ξεπερνά τα 250 δις το χρόνο!!! (βλέπε Welt-online)

Σύμφωνα με την έρευνα αυτή που πραγματοποίησε το Johannes-Kepler-Universität της Αυστρίας, «παρά την ανάπτυξη της γερμανικής οικονομίας, η ζημιά από την διαφθορά, από 220 δις το χρόνο πριν επτά χρόνια, πέρυσι ανήλθε στο ποσό των 250 δις». Η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα πως «μόνο δύο τρόποι υπάρχουν για την καταπολέμηση του φαινομένου. Πρώτον, οι αυστηρές τιμωρίες των ενόχων και Δεύτερον, οι καλύτερες αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων... Εφόσον επιβληθούν αυτά τα μέτρα, υπολογίζεται πως η ζημιά απ’ τη διαφθορά θα περιοριστεί στα 30 δις ευρώ».

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα «η διαφθορά στη Μεγάλη Βρετανία, στις ΗΠΑ και στην Γαλλία είναι πολύ μεγαλύτερη από εκείνη της Γερμανίας»!!!

Χαρακτηριστικό της διαφθοράς στη Γερμανία, είναι το γεγονός, πως ο τότε Καγκελάριος Κολ είχε κατηγορηθεί δημοσίως πως είχε δεχτεί χρήματα από τον μεγαλοεπιχειρηματία Φλικ (κάτι που ανάγκασε τον Φλικ να πουλήσει όλη την περιουσία του και να μεταναστεύσει στην Ελβετία) και ο σημερινός υπουργός οικονομικών Σόϊμπλε κατηγορήθηκε μέσα στο γερμανικό κοινοβούλιο ότι δέχθηκε 100 χιλιάδες γερμανικά μάρκα από τον έμπορο όπλων Σράϊμπερ.

Καμιά μα καμιά κοινωνία στον κόσμο δεν μπορεί να καταπολεμήσει εντελώς τη διαφθορά. Στις ανθρώπινες κοινωνίες, πάντοτε θα βρίσκουν τρόπο οι άνθρωποι να παρακάμπτουν ανθρώπινους νόμους. Εάν υπάρχει μια διαφορά στη διαφθορά ανάμεσα στην Ελληνική και στη Γερμανική κοινωνία, αυτή έγκειται στο γεγονός ότι η διαφθορά στη Γερμανία συναντάται κυρίως σε υψηλά κλιμάκια της οικονομικής και πολιτικής ζωής, ενώ στην Ελλάδα η διαφθορά είναι πιο «δημοκρατική». Την συναντάς παντού. Τα υπόλοιπα, η σύνδεση της διαφθοράς με την ελληνική κρίση είναι μόνο για ηλίθιους και για να δικαιολογηθούν όλα τα αντιλαϊκά μέτρα, που δεν θα λύσουν κανένα πρόβλημα. Οσο η δικαιοσύνη και η αστυνομία δεν θα κάνουν τη δουλειά τους το φαινόμενο θα συνεχίζει να υπάρχει και να διογκώνεται.

Το ότι όλα αυτά έχουν σχέση με την παιδεία είναι σίγουρο. Παιδεία όμως δεν σημαίνει μόνο σχολείο, αφού είναι γνωστό σε όσους ασχολούνται με θέματα παιδείας, ότι η παιδεία διαμορφώνεται μόνο στο σχολείο αλλά και στην οικογένεια, τη γειτονιά, το κοινωνικό περιβάλλον(κοινωνία με τις κυρίαρχες αξίες και τα πρότυπά της, ο δεδομένος χώρος και χρόνος, οι ανθρώπινες σχέσεις, οι νόμοι, κ.λ.π.) και το σπουδαιότερο: Τα ΜΜΕ με τις απόψεις και εικόνες που μεταδίδουν.

Ελειψε όμως ο Παλαμάς...

Του Παντελή Μπουκάλα, Καθημερινή, 13/3/2012

O απερχόμενος, ο κ. Παπανδρέου, σε μια απολογία με όλα τα γνωρίσματα του αυτοεγκωμίου, θυμήθηκε τον Ρίτσο: «Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε απ’ τον κόσμο...». Ο επερχόμενος, ο κ. Βενιζέλος, σε μια «πλατφόρμα» που μετά βίας χώρεσε πάνω της όλο το δικό του αυτοεγκώμιο, διπλασίασε, χωρίς πάντως να εντυπωσιάσει, αφού άντλησε από τα ευρείας χρήσεως, τόσο ευρείας που να απειλούνται με απώλεια του νοήματός τους: Και Σολωμό, το εθνικό που είναι το αληθές, και Σεφέρη, για την Ελένη και το αδειανό πουκάμισο. Ο μέχρις εκείνη τη στιγμή δεύτερος υποψήφιος, ο κ. Παπουτσής, σκέφτηκε να αντεπιτεθεί με στίχους του «ποιητή του Αιγαίου», όπως συνήθως αποκαλείται ο Ελύτης, αλλά τον απέτρεψαν φρονιμότερες σκέψεις, ιδίως δε η μνήμη του «Σαμίνα», που δεν μπορεί, πικρή θα ’ναι και γι’ αυτόν, τον «άνευ ευθύνης». Δεν σημαίνουν όλα τούτα ότι επρόκειτο για σύναξη ποιητικών φασμάτων. Ελειπε άλλωστε ο σατιριστής Παλαμάς, για να τρυπήσει με τους οξείς στίχους του το μπαλόνι της φιλολογίζουσας ατμόσφαιρας: «Ο κόλακας κι ο ψεύτης χαλασμοί σου, / της αμαρτίας πατρίδα, άμυαλη Μάνα, / του κόσμου είσαι το σκύβαλο· απελπίσου! // Σε λιώσανε τα χάιδια τα λαοπλάνα / στου κόλακα τα χέρια και στου ψεύτη». Ψέματα έλεγε; Ψέματα λέει; Και ενώ οι αρχηγοί τύλιγαν το ξιφίδιο της φιλοδοξίας τους με ποιητικές δάφνες, οι οπαδοί, όσοι δεν δυσφορούσαν οφθαλμοφανώς, κατασκεύαζαν τα δικά τους στιχάκια, ή μάλλον ανέσυραν ό,τι πρόχειρο από την κομματική αποθήκη: «Βαγγέλη, μαζί, στη νέα εποχή» οι βενιζελικοί. «Οι νέοι μαζί με Χρήστο Παπουτσή», οι του τέως υπουργού «Προστασίας του Πολίτη διά του προληπτικού χημικού βομβαρδισμού του». Αν λοιπόν οι νέοι του ΠΑΣΟΚ είναι τόσο γερασμένοι (ή τόσο απελπισμένοι) ώστε να μη βρίσκουν άλλο λάβαρο για να στρατευτούν πλην του κ. Παπουτσή, τότε ποια πιθανότητα ευόδωσης μπορεί να υπάρξει για τις αναζωογονήσεις, επανεκκινήσεις κτλ. που εξαγγέλλει ο άνευ αγώνος εντέλει νικητής κ. Βενιζέλος; Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κατάφερε να επικρατήσει στο κόμμα του με οκταετή καθυστέρηση, στη διάρκεια της οποίας από τη φιλοδοξία μετακινήθηκε στη λιμοδοξία. Ο ίδιος (και όσοι έσπευσαν να ενταχθούν στη χορεία των κολάκων του, χαμαιλεοντικά προσαρμοζόμενοι σε κάθε νέα εξουσία) αυτοπαρουσιάζεται ως ο πολιτικός που σήκωσε ένα σταυρό μαρτυρίου που δεν ήταν δικός του. Μόνο που η σπουδή του να μεταφράσει σε σκληρό προσωπικό κεφάλαιο αυτό τον «σταυρό της αυτοθυσίας», αποκαλύπτει με πόση πίστη εφαρμόζει τη σολωμική ρήση που μνημόνευσε. Οσο για τη «νέα εποχή» που ευαγγελίζονται οι οπαδοί του, ποια νέα εποχή να υπάρξει, όταν η οικονομική πορεία της χώρας για τα επόμενα χρόνια είναι ασφυκτικά προδιαγεγραμμένη και έξωθεν επιβαλλόμενη χάρη και στη δράση του κ. Βενιζέλου, ο οποίος πρώτος αποδέχτηκε, μάλλον ασυγκίνητος, ότι χάσαμε ένα τμήμα της εθνικής μας κυριαρχίας;