Ο αγώνας για την εξουσία και το ταμείο

Όταν σε μια εταιρία, μια επιχείρηση, έναν οργανισμό, έναν μηχανισμό κτλ. πηγαίνουν όλα καλά, σπάνια μαθαίνουν οι απ' έξω για τις σχέσεις μεταξύ των ανώτερων στελεχών στη διοίκηση. Όλοι, σ' αυτές τις συνθήκες, ασχολούνται με τα οφέλη που προκύπτουν από την πετυχημένη πορεία. Μόλις όμως κάτι πάει στραβά, κυκλοφορούν αμέσως τα «καλά νέα». Έτσι, δύο εβδομάδες μετά τις εκλογές μαθαίνουμε, γράφει ο Γιάννης Παντελάκης στην «Ελευθεροτυπία», ότι ο Γιώργος Παπανδρέου «διαπνέεται από πριγκιπικά σύνδρομα, ότι είναι ανεπαρκής για τη θέση του προέδρου, ότι θέλει να μείνει γαντζωμένος στην εξουσία, ότι διοικούσε το κόμμα με διάφορους άγνωστους συμβούλους, ότι διακατέχεται από ιδιοκτησιακή αντίληψη του κόμματος και ένα σωρό άλλα».

Σ' αυτές τις 2 εβδομάδες μάθαμε επίσης ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος «έχει αρπακτικές διαθέσεις, ότι για την εκλογική ήττα του ΠΑΣΟΚ ευθύνεται η πολιτική των κυβερνήσεων Σημίτη, η οποία ώθησε το ΠΑΣΟΚ προς συντηρητικές πολιτικές, ότι ο Κ. Σημίτης θέλοντας ν' αποφύγει την προσωπική εκλογική συντριβή το 2004 προτίμησε να δώσει το “δαχτυλίδι” στον Γ. Παπανδρέου, ότι εξωθεσμικά κέντρα στηρίζουν στελέχη του ΠΑΣΟΚ και επιδιώκουν να έχουν λόγο στα εσωτερικά του κόμματος και πολλά ακόμα».

Αν τυχόν είχε νικήσει το ΠΑΣΟΚ, ποτέ δεν θα μαθαίναμε αυτές τις ιστορικές λεπτομέρειες και θα είχαμε μείνει με την εντύπωση ενός σοσιαλιστικού κόσμου, αγγελικά πλασμένου. Ένα κόσμο με συνεχείς χειραψίες και χαμόγελα, έξυπνες ατάκες στα μικρόφωνα της τηλεόρασης και (θεωρητικές) απόψεις επί παντός επιστητού. Αλλά δεν γίνονται αυτά μόνο στα πολιτικά κόμματα.

Για παράδειγμα, το Πατριαρχείο Μόσχας αντιλαμβάνεται διαφορετικά το ζήτημα της διασποράς από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, γράφουν ο Νίκος Παπαχρήστου και η Μαρία Δεληθανάση στην «Καθημερινή». Ρώσος κληρικός, στενός συνεργάτης του Πατριάρχη Μόσχας εξέφρασε την άποψη πως «η διασπορά δεν είναι αποκλειστική δικαιοδοσία κανενός και αποφάσεις αρχαίων χρόνων περί βαρβαρικών χωρών δεν ανταποκρίνονται στο σύγχρονο κόσμο». Δηλαδή, οι Ελληναράδες εφαρμόζουν ακόμα αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων, στις οποίες προβλέπεται εκχριστιανισμός των βαρβάρων, μόνο που οι τέως βάρβαροι είναι οι σημερινοί Ρώσοι, στους οποίους καθόλου δεν αρέσει αυτό (δεν έχουν ιδέα από χριστιανική αλληλεγγύη αυτοί οι Ρώσοι).

Πολλοί αρχιερείς της Ελλαδικής Εκκλησίας εμφανίζονται επίσης ανήσυχοι μετά την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να ικανοποιήσει αίτημα Ρώσων επιχειρηματιών για την σύσταση ιδρύματος που στο καταστατικό του προβλέπει την ανέγερση ιδιωτικού ορθόδοξου παρεκκλησίου στην Κέρκυρα. Αυτό παραπάει βέβαια! Πού πάτε αρκουδιάρηδες χωρίς την άδειά μας;

«Ποιος ο λόγος να εμπλακεί η Πολιτεία σε ένα θέμα αποκλειστικής αρμοδιότητας της Εκκλησίας, που άπτεται μάλιστα και του ευαίσθητου ζητήματος των δικαιοδοσιών» διερωτώνται πολλοί Ιεράρχες. Και σωστά διερωτώνται! Είπαμε να υπάρχει συναλληλία κράτους και εκκλησίας, να γίνεται συστηματική αφαίμαξη του δημόσιου ταμείου, αλλά όχι από όποιον κι όποιον. Δεν αρκεί να είσαι χριστιανός, δεν αρκεί να είσαι ορθόδοξος, πρέπει να είσαι του ελληνορθόδοξου ταμείου, αλλιώς δεν δικαιούσαι δια να συνεργάζεσαι με το κράτος (κουτσογιώργια σύνταξη).

Ένας γηραιός μητροπολίτης της Βορείου Ελλάδος, όπως περιγράφει η «Καθημερινή», έδωσε στη δημοσιότητα επιπλέον ένα φρικτό μυστικό: «Κάποιοι Ρώσοι ζητούν να δημιουργήσουν στην Ελλάδα ίδρυμα προς τιμήν άγνωστου Ρώσου Αγίου τον οποίο προωθούν με τη στήριξη του Πατριαρχείου Μόσχας και της ρωσικής κυβέρνησης». Καλά, είναι δυνατόν να γίνονται τέτοια πράγματα, είναι δυνατόν να αναγνωρίσουμε εμείς (και ποιος μας ρωτάει, εδώ που τα λέμε) έναν «άγνωστο» Ρώσο άγιο; Τόσους και τόσους άγνωστους δικούς μας έχουμε, στους Ρώσους θα ξεπέσουμε, οι οποίοι, σύμφωνα με οριστικές και αμετάκλητες αποφάσεις Οικουμενικής Συνόδου, είναι και βάρβαροι;

Δεν υπάρχει αμφιβολία, έφυγε ο κ. Χριστόδουλος για δουλειές του και ισοπεδώθηκαν τα πάντα, διαλύθηκε το κράτος, έβαλαν πόδι στην πόρτα οι Ρώσοι… Λέτε, εκτός από βάρβαροι, να είναι και κομμουνιστές; Έτσι κοκκινομούρηδες που είναι, ιδίως τον χειμώνα, μάλλον του ΚΚΡ θα είναι.

Τεχνολογία γιγαντισμού

Το -προς το παρόν- μεγαλύτερο εμπορικό πλοίο στην ιστορία της τεχνολογίας ναυπηγήθηκε στη Δανία, δέχεται 15.000 κοντέινερ και προορίζεται για το θαλάσσιο εμπόριο μεταξύ Κίνας και Αμερικής. Άλλες πληροφορίες στο Internet, εδώ μόνο μερικές φωτογραφίες.

(click)

Επικίνδυνα τα μεγάλα δέντρα

(της Ν. Κοντράρου-Ρασσιά, Ελευθεροτυπία, 26/09/2007)

Το φύτεμα μεγάλων δένδρων στον καμένο λόφο του Κρονίου της Αρχαίας Ολυμπίας, που συζητείται ως λύση για την αποκατάσταση του «σκηνικού» για την αφή της Ολυμπιακής Φλόγας για τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου (Μάρτιος 2008), μπορεί να προκαλέσει την κατάρρευση του λόφου και την καταστροφή του αρχαιολογικού χώρου.

«Πεντακόσιοι λάκκοι με διάμετρο 1 μ. ο καθένας και αρκετού βάθους, όπως απαιτούνται για να φυτευθούν μεγάλα δένδρα, θα διαταράξουν τη συνέχεια του καθαρού εδάφους, που έχει ήδη υποστεί φαινόμενα ερπυσμού», σύμφωνα με τον ομ. καθηγητή Γεωλογίας Ηλία Μαριολάκο. Εχει μελετήσει γεωλογικά τον λόφο όταν λίγο λίγο «κατέβαινε» κι «έσπρωχνε» τα αρχαία μνημεία. Γι' αυτό εκφράζει τους φόβους του για την παραπάνω λύση, που ακούσθηκε στο ΚΑΣ ως μία από τις προτεινόμενες.

«Οι μεγάλοι λάκκοι, το υποχρεωτικό πότισμα και η συγκέντρωση του νερού της βροχής θα έχουν αποτέλεσμα τη διαταραχή της ευαίσθητης τεχνικογεωλογικά ισορροπίας των επιφανειακών γεωλογικών σχηματισμών που δομούν το λόφο, οι οποίοι έχουν ήδη διαταραχθεί από ορισμένα ρήγματα που διασχίζουν το Κρόνιο», λέει.

Με λίγα λόγια, φοβάται μην κατακλυσθεί με το χώμα του λόφου ο αρχαιολογικός χώρος. Γι' αυτό προτείνει στη φάση αυτή φύτευση με νεαρά φυτά και έρπουσα βλάστηση για να συγκρατηθεί το έδαφος. Κι όταν αυτά βλαστήσουν και αναπτύξουν ριζικό σύστημα, να εξετασθεί το ενδεχόμενο φύτευσης μεγαλύτερων δενδρυλλίων.

Ο αρχαιολογικός χώρος όμως απειλείται και από τους δύο ποταμούς (Αλφειός και Κλαδέος) που γειτνιάζουν με την αρχαία Αλτη. «Επειδή οι συνθήκες μετά τις πυρκαγιές στον ευρύτερο χώρο της Ολυμπίας έχουν αλλάξει επί το δυσμενέστερο, γίνεται αντιληπτό ότι με την πρώτη νεροποντή ο χώρος της Ολυμπίας θα κατακλυσθεί από τα νερά του Κλαδέου, που είτε θα παρασύρουν ό,τι βρουν μπροστά τους, προκαλώντας ίσως μεγάλες καταστροφές, είτε θα καταχωθούν κάτω από φερτές ύλες».

Πράγμα που σημαίνει ότι θα παρασυρθούν κίονες, κιονόκρανα, αρχιτεκτονικά μέλη που είναι αποθηκευμένα υπαίθρια ή συντηρούνται μετά την πυρκαγιά στο ανοικτό εργοτάξιο που έχει στηθεί. Η πρόταση του κ. Μαριολάκου είναι να συνδυασθούν τα αντιπλημμυρικά μέτρα προστασίας του αρχαιολογικού χώρου με έργα στον άνω ρου του Κλαδέου έτσι ώστε να ελαττωθούν οι ποσότητες των υδάτων που θα φθάσουν από την περιοχή συμβολής του με τον Αλφειό.

Οι πλημμύρες όμως στην Ολυμπία είναι παλιά ιστορία και συνδέονται με τον 6ο άθλο του Ηρακλή. Ο καθαρισμός των Στάβλων του Αυγεία έγινε με ένα υδραυλικό έργο -με νερά που μετέφερε από τους δύο γειτονικούς ποταμούς. Γι' αυτό ο Ηρακλής θεωρείται ως ο μεγαλύτερος υδραυλικός μηχανικός, γεωτεχνικός και υδρογεωλόγος της ακμής της Μυκηναϊκής εποχής (1.300 π.Χ.). Αντιπλημμυρικά έργα στην Ολυμπία έγιναν για πρώτη φορά στην 3η και τη 2η χιλιετία π.Χ.