«Ιφιγένεια εν Αυλίδι» του Gluck

Η Καμεράτα, υπό τη μουσική διεύθυνση του διεθνώς καταξιωμένου μαέστρου Γιώργου Πέτρου ανεβάζει τη φημισμένη όπερα Ιφιγένεια εν Αυλίδι, σε μουσική Κριστόφ Βίλλιμπαλντ Γκλουκ και λιμπρέτο βασισμένο στην εκδοχή του μύθου από τον Ρακίνα, στις 4, 5 και 6 Μαρτίου 2011, στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

Ο αρχιμουσικός Γιώργος Πέτρου και ο σκηνοθέτης και σκηνογράφος Πάρις Μέξης επιχειρούν μια νέα προσέγγιση στο δράμα της Ιφιγένειας, ενώ η Καμεράτα ζωντανεύει την πληθωρική παρτιτούρα του Γκλουκ με τον αυθεντικό ήχο των μουσικών οργάνων της εποχής του συνθέτη.

Ο στόλος των Ελλήνων, έτοιμος να αναχωρήσει για την Τροία, παραμένει ακινητοποιημένος στην Αυλίδα, καθώς η οργισμένη θεά Άρτεμις, προκειμένου να στείλει ευνοϊκό άνεμο, απαιτεί από τον βασιλιά Αγαμέμνονα να θυσιάσει την κόρη του. Η Ιφιγένεια αποδέχεται την τραγική μοίρα της. Η περίφημη τραγωδία του Ευριπίδη αποκτά νέα διάσταση μέσα από τη συγκλονιστική μουσική του Κριστόφ Βίλλιμπαλντ Γκλουκ. Το 1774, ο Γκλουκ φεύγει από τη Βιέννη και εγκαθίσταται στο Παρίσι, ως προστατευόμενος της Μαρίας Αντουανέττας.

Εκεί παρουσιάζει για πρώτη φορά την Ιφιγένεια εν Αυλίδι, βασισμένη στην τραγωδία του Ρακίνα, η οποία ήταν με τη σειρά της εμπνευσμένη από το ομώνυμο έργο του Ευριπίδη. Η μεγάλη επιτυχία της Ιφιγένειας στη γαλλική πρωτεύουσα σηματοδότησε την αρχή μιας νέας εποχής για το λυρικό θέατρο. Το έργο, δραματουργικά και μουσικά μπροστά από την εποχή του, πλησίασε την αισθητική και τα ιδεώδη του ρομαντισμού. Ο Ρίχαρντ Βάγκνερ, μεγάλος θαυμαστής του Γκλουκ, παρουσίασε το 1847 μια αναθεωρημένη εκδοχή της όπερας με ελάχιστες νέες προσθήκες. (πλήρες κείμενο >>>)

50 δισεκατ. πλανήτες περιέχει ο γαλαξίας μας

(www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, 21/2/2011)

Ο γαλαξίας μας περιέχει ένα εκπληκτικό αριθμό πλανητών, τουλάχιστον 50 δισεκατομμύρια, από τους οποίους περίπου 500 εκατομμύρια βρίσκονται στη λεγόμενη «κατοικήσιμη ζώνη» (ούτε πολύ κρύοι, ούτε πολύ καυτοί), σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις των επιστημόνων.

Ο Ουίλιαμ Μπορούκι, ο επικεφαλής επιστήμων της αποστολής του διαστημικού τηλεσκοπίου «Κέπλερ» της NASA, που αναζητά εξωπλανήτες, δήλωσε, στο πλαίσιο του ετήσιου συνεδρίου της Αμερικανικής Ένωσης για την Προώθηση της Επιστήμης (AAAS), σύμφωνα με τη βρετανική «Ντέιλι Μέιλ», ότι οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των πλανητών στον γαλαξία μας βασίζονται στα πρώτα δειγματοληπτικά αποτελέσματα της έρευνας του «Κέπλερ», το οποίο μέσα σε περιορισμένο χρονικό διάστημα και εστιάζοντας σε ένα μικρό τμήμα του νυχτερινού ουρανού (μόλις στο ένα τετρακοσιοστό), έχει ήδη βρει εκατοντάδες πιθανούς εξωπλανήτες.

Ο Μπορούκι και οι συνεργάτες του εκτιμούν ότι ένα στα δύο άστρα του γαλαξία μας (που υπολογίζονται σε περίπου 100 δισεκατομμύρια συνολικά) έχει τουλάχιστον ένα πλανήτη γύρω του, άρα υπάρχουν συνολικά 50 δισεκατομμύρια εξωπλανήτες, οι οποίοι μπορεί όμως να είναι πολύ περισσότεροι, αφού είναι φυσικό πολλά άστρα να έχουν περισσότερους από ένα πλανήτη. Επίσης, εκτιμάται ότι ένα στα 200 άστρα έχει πλανήτες σε τροχιά στην «κατοικήσιμη ζώνη» (έτσι προκύπτει ο αριθμός των 500 εκατ. εν δυνάμει κατοικήσιμων εξωπλανητών).

Μάλιστα, δεν αποκλείεται τα άστρα του γαλαξία μας να είναι πολύ περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια, καθώς σύμφωνα με εκτιμήσεις ενός επιστήμονα του πανεπιστημίου Γιέηλ μπορεί να είναι τριπλάσια τελικά (γύρω στα 300 δισεκατομμύρια), οπότε σε αυτή την περίπτωση πολλαπλασιάζεται ανάλογα και ο αριθμός των εξωπλανητών. Ενώ δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι στο σύμπαν υπάρχουν τουλάχιστον 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες, οπότε δεν φαντάζει υπερβολική πια η ιστορική φράση του διάσημου αστροφυσικού Καρλ Σαγκάν για «δισεκατομμύρια και δισεκατομμύρια κόσμους».

Σύμφωνα με τις (στατιστικές) εκτιμήσεις του Μπορούκι, το 10,5% των άστρων του γαλαξία μας έχουν πλανήτες στο μέγεθος περίπου της Γης (δηλαδή 50% έως 125% σε σχέση με τον πλανήτη μας), το 7,3% ανήκουν στην κατηγορία της «σούπερ-Γης» (με μέγεθος 125% έως 200% σε σχέση με τη Γη), το 20,8% έχουν τις διαστάσεις του Ποσειδώνα (διπλάσιοι έως εξαπλάσιοι σε σχέση με τη Γη) και το 5,2% έχουν τουλάχιστον το μέγεθος του Δία (πάνω από έξι φορές μεγαλύτεροι από τη Γη).

Μέχρι στιγμής το «Κέπλερ» έχει εντοπίσει 1.235 υποψήφιους εξωπλανήτες, από τους οποίους οι 54 βρίσκονται στην «κατοικήσιμη ζώνη», όπου η ύπαρξη κάποιας μορφής ζωής θα μπορούσε να είναι πιθανή. Η διασταύρωση των στοιχείων και η επιβεβαίωση της ύπαρξης των εξωπλανητών από άλλα τηλεσκόπια θα ακολουθήσει τα επόμενα χρόνια.

Μετά από τόση «πολυκοσμία» πλανητών, ανακύπτει αβίαστα το ζήτημα της ύπαρξης όχι απλώς ζωής, αλλά νοήμονος ζωής στο σύμπαν. «Το επόμενο ερώτημα είναι γιατί δεν μας έχουν επισκεφτεί; Και η απάντηση είναι ‘δεν ξέρω’», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μπορούκι. Στίβεν Χάρπερ απολαμβάνει δημοτικότητας της τάξης του 34,5%.

Αθήνα, η χειρότερη πόλη της Ευρώπης

(TA NEA, 22/2/2011)

Το χαµηλό επίπεδο εκπαίδευσης και τα σοβαρά προβλήµατα στις υποδοµές –ειδικότερα στο οδικό δίκτυο– ευθύνονται για τον χαρακτηρισµό της Αθήνας ως της πόλης µε τις χειρότερες συνθήκες διαβίωσης στη ∆υτική Ευρώπη, σύµφωνα µε την έρευνα που διεξάγεται κάθε χρόνο ανάµεσα σε 140 πόλεις του κόσµου για λογαριασµό του βρετανικού περιοδικού «Economist».

Στην κορυφή της λίστας, ως το καλύτερο, το πιοανθρώπινο και πιο φιλόξενο µέρος για ναζει κανείς µόνος ή µε την οικογένειά του, βρίσκεται για πέµπτη συνεχή χρονιά το Βανκούβερ, στον Καναδά. Τη δεύτερη και τρίτη θέση καταλαµβάνουν η Μελβούρνη και η Βιέννη, ενώ τελευταία τερµατίζει για άλλη µία χρονιά η Χαράρε, στη Ζιµπάµπουε.

Με βαθµολογία 81,2% –οριακά πάνω από τα επίπεδα βιωσιµότητας– και άριστα το 100, η Αθήνα τερµάτισε και φέτος στην 63η θέση, µόλις µία θέση πάνω από το Σαντιάγο, στη Χιλή. Το Βανκούβερ αντίστοιχα απέσπασε βαθµολογία98% στους 30 δείκτες των πέντε υπό εξέταση κατηγοριών -σταθερότητα, ιατρική περίθαλψη, πολιτισµός, περιβάλλον, παιδεία και υποδοµές– διατηρώντας σταθερές τις επιδόσεις του σε σύγκρισηµε πέρσι. Αριστα σηµείωσε στην υγειονοµική περίθαλψη, το εκπαιδευτικό σύστηµα, τον πολιτισµόκαι το περιβάλλον, ενώ λίαν καλώς πήρε στον τοµέα της εγκληµατικότητας καταγράφοντας πολύ χαµηλά ποσοστά.

Εκτός από τη Μελβούρνη, η οποία εκτόπισε τη Βιέννη από τη δεύτερη θέση της κατάταξης στην τρίτη, δεν παρατηρήθηκε κάποια άλλη αξιοσηµείωτη αλλαγή στην ταξινόµηση των 140 πόλεων σε σύγκριση µε πέρσι. Το Λονδίνο, λ.χ., που θα φιλοξενήσει του χρόνου τους Ολυµπιακούς Αγώνες, σηµείωσε πολύ µικρή πρόοδο ανεβαίνοντας µία θέση – από την 54η πέρσι στην 53η φέτος. Σε γενικές γραµµές, οι περισσότερες πόλεις της ∆υτικής Ευρώπης θεωρούνται ιδανικές για να ζει κανείς, καθώς κατά µέσο όρο συγκεντρώνουν βαθµολογία µεγαλύτερη του 90%.

«Οι σχετικά αραιοκατοικηµένες πόλεις µεσαίου µεγέθους στα ανεπτυγµένα κράτη τείνουν να συγκεντρώνουν υψηλότερη βαθµολογία, καθώς διαθέτουν όλες τις παροχές σε επίπεδο πολιτισµού και υποδοµών, καθώς και λιγότερα προβλήµατα που προκαλούνται από την εγκληµατικότητα ή τον συνωστισµό», επισηµαίνει ο Τζον Κόπστεϊκ, συντάκτης της έκθεσης.

Στην Αµερική, την υψηλότερη βαθµολογίασυγκεντρώνει το Πίτσµπουργκ, το οποίο σκαρφαλώνει στην 29η θέση –ακριβώς πάνω από τη Χονολουλού– ενώ το Λος Aντζελες έπεσε τρεις θέσεις, καταλαµβάνοντας την 44η.

Επίσης, αντίθετα απ’ό,τι θαφανταζόταν κανείς, εξαιρετικά µέτριες κρίνονται οι συνθήκες διαβίωσης στην πόλη που δεν κοιµάται ποτέ, µε αποτέλεσµα η Νέα Υόρκη να βρίσκεται στην 56η θέση της κατάταξης.

Νούµερο 12 της λίστας, κορυφαία ανάµεσα στις ασιατικές και πολύ πιο πάνω από το Τόκιο, αναδεικνύεται η Οσάκα, ισοβαθµώντας µε τη Γενεύη. Αρκετά καλή βαθµολογία συγκεντρώνει το Χονγκ Κονγκ, τοοποίο βρίσκεται στην 31η θέση.

∆εν ισχύει το ίδιο όµως και για το Πεκίνο, όπου τα σοβαρά προβλήµατα, µε σηµαντικότερο την ατµοσφαιρική ρύπανση, το ρίχνουν στην 72η θέση της λίστας.