Όσα παίρνει... κι όσα φέρνει ο άνεμος...

Ένας αποχωρισμός κι ένας χωρισμός...

της Ισμήνης

Δεν ξέρω ποιό είναι πιο βαρύ και αβάσταχτο, ο μόνιμος αποχωρισμός ένος δικού μας ανθρώπου  ή ο χωρισμός  έστω και προσωρινά πάλι ενός δικού μας ανθρώπου!

Έχω ζήσει και τις 2 καταστάσεις και ομολογώ ότι και οι 2 έχουν τις παραμέτρους και τα όρια αντοχής τους  και βέβαια η κάθε κατάσταση έχει και μια διαφορετική έννοια, ανάλογα με το πως το νοιώθουμε εμείς  ή το πως το νοιώθει ο καθένας.

Ας ξεκινήσουμε με τον αποχωρισμό. Αποχωρισμό εννοούμε μια τελεσίδικη κατάσταση  άνευ επιστροφής! Μια κατάσταση που μας χωρίζει από ένα άτομο ή κάτι που κόβεται και δεν ξανακολλιέται; Θεωρώ αποχωρισμό μόνο τον θάνατο. Όλοι έχουμε βιώσει έναν θάνατο στην οικογένειά μας. Και αν μεν είναι με τη σειρά του, που έλεγαν οι παλιοί, τότε αυτός ο μόνιμος αποχωρισμός είναι αναμενόμενο. 

Διαβάζω στα αγγελτήρια την ηλικία του ή της απελθούσης, πόσες φορές μακαρίζω τις ηλικίες που κοντεύουν τον αιώνα! Από κάτω σωρό τα ονόματα παιδιών, εγγονών και πολλές φορές δισέγγονα! Τυχεροί οι άνθρωποι που φεύγουν πλήρεις ημερών.

Θα  τολμήσω να πω, ότι πολλές φορές, όταν μετά από μια μακροχρόνια και  οδυνηρή ασθένεια, ακολουθεί το μοιραίο, είναι ανακούφιση και τον απερχόμενο και για τους απομείναντες που έχουν εξουθενωθεί ψυχικά, σωματικά ή και οικονομικά.

Τους αποχαιρετάμε τρυφερά  κρατώντας μέσα μας τις πιο όμορφες στιγμές  και όλες τις σοφές συμβουλές που μας δώσανε, τις θυσίες που κάνανε για εμάς και παίρνουμε εμείς πια τη σκυτάλη  του μελλοντικού αποχαιρετισμού!

Αν όμως  ο αποχωρισμός  είναι  σε νεαρή ηλικία ή ανάποδα, τότε ο πόνος είναι αμέτρητος, βαθύς και αγιάτρευτος.

Έχασα την μαμά μου σε πολύ νεαρή ηλικία από ανίατη ασθένεια, ήμουνα κι εγώ μικρή. Πόσες φορές έχω ζηλέψει τις φίλες και φίλους που έχουν ακόμη την μαμά τους, έστω και  αν τους ζαλίζει!

Τώρα ας  έρθουμε  στον  χωρισμό!  Χωρίζουν 2 άτομα, χωρίζουν στα 2 ένα αντικείμενο, χωρίζουν στα 2 λεφτά και ό,τι άλλο βάλει ο νου σας. Ένα φιλικό ζευγάρι που χώρισε, μοίρασαν και τα πανάκια της κουζίνας που βάσταγε η μαγείρισσα τις κατσαρόλες…

Χωρισμός δεν σημαίνει ότι πάει εξαφανίστηκε το  άλλο μισό, μπορεί κάλλιστα κάποια στιγμή να ξαναενωθεί! Εκεί το αντέχεις, γιατί πάντα ελπίζεις ότι πιθανόν ο χωρισμός είναι πρόσκαιρός. Τώρα αν χωρίσεις με το έτερον ήμισυ και δεν τα ξαναβρείς, σιγά τα λάχανα, άλλωστε γι’ αυτό χώρισες!

Αλλά ο πιο φυσιολογικός χωρισμός είναι των γονιών από τα παιδιά, είτε αυτά  πάνε να μείνουν μόνα τους –αρκετά αντέξανε τη γκρίνια μας–  είτε πάνε στο εξωτερικό να σπουδάσουν, είτε πάνε στο εξωτερικό να εργασθούν, είτε  παντρεύονται στο εξωτερικό.

Άστε τα να φύγουν, να πετάξουν μόνα τους. Σκεφθείτε πόσες φορές κι εμείς στην ηλικία τους θέλαμε να τα παρατήσουμε όλα να πάμε κάπου μακριά μόνοι μας! Η ζωή είναι δικιά τους. Αρκεί να ξέρουν και να το νοιώθουν  ότι πάντα η πόρτα είναι ανοιχτή  να γυρίσουν  και πάντα θα σφάζεται ο μόσχος ο σιτευτός με την επιστροφή τους!

Έχω ζήσει και αυτόν τον χωρισμό!

Τώρα θα μου πείτε, τι κάνεις; Μπα τίποτα, απλά εύχεσαι να είναι σε απόσταση  με το αυτοκίνητο 5 ώρες το πολύ εντός Ελλάδος ή με αεροπλάνο, αν είναι εκτός Έλλάδος, 4 ώρες! Διασκεδάστε το, όσο μπορείτε βέβαια  και δείτε το σαν μια τακτική απόδραση από την Ελλάδα, για ψώνια –αν έμεινε κανένα ευρώ– για κουλτουριάρικη ενημέρωση  κλπ κλπ. Και να σας πω ένα μυστικό; Θα τσακώνεστε λιγότερο, η απόσταση αμβλύνει πολλές καταστάσεις!

Και αν είναι σε άλλη ήπειρο; Αυστραλία ή Κίνα ας πούμε; Δεν μπορώ να απαντήσω, γιατί δεν θέλω να το φανταστώ!

Καλό ταξίδι σε όσους έχουν φύγει, φεύγουν ή πρόκειται να φύγουν!  

Πατάται...

του Γιάννη Σιδέρη, protagon.gr, 3/3/2012

Να που μέσα στον ζόφο της κρίσης, της οικονομικής ανέχειας, της σκληρής ανεργίας, ξεπήδησε κάτι ελπιδοφόρο: το λεγόμενο κίνημα της πατάτας!

Το αγκάλιασε ο απλός κοσμάκης, με τον γκρίζο οικονομικό και εργασιακό ορίζοντα, νιώθοντας μια αχτίδα, μια λυτρωτική προοπτική, ώστε να πάψει να συνθλίβεται στις μυλόπετρες των μεσαζόντων, των κυκλωμάτων, των χονδρεμπόρων. Εστίες μιας παράξενης «κολεκτίβας» άρχισαν να εξαπλώνονται στη Βόρειο Ελλάδα, σαν κρίκοι αισιόδοξης αλυσίδας: Από την Βέροια στην Κατερίνη και από κει στο Νευροκόπι, για να περάσει στη Δράμα, να κατέβει στον Βόλο και στη συνέχεια, σαν ελπιδοφόρα φωτιά, αυτή τη πρωτόγνωρη αγροτική αφύπνιση, να φωτίζει με το παράδειγμά της την Πελοπόννησο και την Κρήτη - με τα δικά τους προϊόντα, ελαιόλαδο, σταφίδα, κηπευτικά, κλπ.

Οι εστέτ ύψωσαν απαξιωτικά το φρύδι, πιστεύοντας ότι ο αγροτικός αυθορμητισμός, μετά την πρώτη άψη, θα εξασθενίσει και θα καταπνιγεί από τις σιδερένιες νόρμες της ελεγχόμενης αγοράς των μεταπρατών. Και σαφώς το κίνημα των ελεύθερων παραγωγών μπορεί να μαραζώσει και να σβήσει. Ομως γιατί όχι μια προσπάθεια, μήπως και δημιουργήσει κάποιες ζώνες ελεύθερου εμπορίου, όχι βέβαια εξαρθρώνοντας, αλλά απλώς, ξεπερνώντας σε κάποιες αγορές, τους κερδοσκοπικούς μηχανισμούς;

Μικρό βέβαια το κακό με τους εστέτ: Πάντα υψώνουν το φρύδι όταν κάτι δεν προσαρμόζεται στα «Μάνιουαλ» που διδάχτηκαν στα αμφιθέατρα ή τα κομματικά βιβλία. Έλα όμως που και το «κόμμα του λαού», το ΚΚΕ, αυτό που πρώτο θα έπρεπε να χαίρεται για αυτή την μαζική «κολεκτίβα», (φυσικά σε εισαγωγικά η λέξη αφού δεν πληροί τις προδιαγραφές του «μάνιουαλ»), με μια απίστευτη ανακοίνωση την κατακεραύνωσε! Γράφει το γραφείο Τύπου: «Με πρωταγωνιστές τα ΜΜΕ των μεγαλοεπιχειρηματιών και την ενθάρρυνση της συγκυβέρνησης εξελίσσεται μία νέα ανήθικη εκστρατεία προπαγάνδας για την εξαπάτηση του λαού με τον κωδικό «κίνημα της πατάτας». Το λεγόμενο κίνημα της φθηνής πατάτας που προβάλλεται ως λύση ή ανακούφιση είναι σαν αυτά τα κόλπα που χρησιμοποιούν τα Super Market στο παιχνίδι των προσφορών (…) Ο στόχος προβολής του «κινήματος της φθηνής πατάτας» είναι ίδιος με εκείνον της προβολής του λεγόμενου κινήματος των πλατειών. Αποπροσανατολισμός των μικρών φτωχών αγροτών παραγωγών, απομάκρυνσή τους από το αγροτικό κίνημα με προσανατολισμό ρήξης με τα μονοπώλια και την ΕΕ(!). Να μη συνειδητοποιήσουν και αγωνιστούν ενάντια στους πραγματικούς υπεύθυνους για το ξεκλήρισμά τους, τα μονοπώλια,(…)».

Και για να αποδείξει ότι παραμένει ασάλευτο και αναλλοίωτο στον ιερό κρατισμό του, αυτόν που δημιούργησε τους Στάλιν, τους Τσαουσέσκο, τους Χότζα και άλλα παρόμοια άνθη του κόκκινου κρατικού θερμοκηπίου, συνεχίζει: «Το μεγαλοεμπόριο και οι εισαγωγές να είναι αποκλειστική υπόθεση του κράτους. Αυτό σημαίνει αποδέσμευση της χώρας από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία. Η συσπείρωση με το ΚΚΕ είναι μονόδρομος για να γίνει ο λαός κυρίαρχος στον τόπο του και να απολαμβάνει τον πλούτο που ο ίδιος παράγει». Φυσικά το κόμμα τάσσεται υπέρ των συνεταιρισμών, αλλά αυτό θα συμβεί όταν θα «γίνουν κοινωνική λαϊκή περιουσία όλες οι επιχειρήσεις, ο φυσικός και ορυκτός πλούτος και να δημιουργηθούν παραγωγικοί συνεταιρισμοί της μικρής και μεσαίας αγροτιάς».

Ζήσε μαύρε μου να φας τριφύλλι, δηλαδή...  Ως τότε όμως, ώσπου οι νικηφόρες στρατιές των εξεγερμένων εργατών και αγροτών, θα καταλάβουν τα χειμερινά ανάκτορα για να φέρουν «ελεύθερη πατρίδα και πανανθρώπινη τη λευτεριά», ως τότε που υπό την αμέριστη στοργή του κράτους- πατερούλη, θα μπορούν να ιδρύουν κολεκτίβες, (που ως γνωστόν θα διευθύνονται από κομματικούς γραφειοκράτες), σε μια κοινωνία ισότητας και προλεταριακής αλληλεγγύης, να μην γίνει καμία ρήξη με το υπάρχον σύστημα, να μη δημιουργηθούν θύλακες έμπρακτης αντίστασης που θα διαβρώσουν, έστω και για λίγο, έστω και αν αποτύχουν τελικά, το υπεροικοδόμημα της ληστρικής εκμετάλλευσης των αγροτών;     

Απορία ψάλτου βηξ, η ανακοίνωση! Το ΚΚΕ για μια ακόμη φορά αποδεικνύει πως ό,τι δεν μπορεί να ελέγξει και να καθοδηγήσει, το καταδικάζει, ενώ θα όφειλε να συμπαρασταθεί, να το εμψυχώσει και εν ανάγκη να οργανώσει το ίδιο κολεκτίβες ελεύθερων παραγωγών, που θα σπάσουν τον βρόχο που πνίγει τον λαιμό των αγροτών.

ΥΓ: Μπορεί να μην έχω εντρυφήσει επαρκώς στα άπαντα των πατέρων του κομμουνισμού, και γιαυτό, όντας αποπροσανατολισμένος μικροαστός, να νομίζω ότι οι ελεύθεροι παραγωγοί, με την πρωτοπόρα κίνησή τους, στην παρούσα φάση, προσεγγίζουν εμπράκτως τους προπάτορες του ΚΚΕ…

ΥΓ2: Αφού ώσπου να διώξουμε την ΕΕ, τον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό, δεν αλλάζει τίποτα, το ΚΚΕ με τους αγροτοσυνδικαλιστές του γιατί έκλεινε τις εθνικές οδούς;

Το «κύκλωμα των Κυκλάδων» δεν το πειράζει κανείς!

newsbomb.gr, 1/3/2012

Στο Πενταμελές Πειθαρχικό Συμβούλιο του Εφετείου Πειραιώς λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην εκτέλεση των καθηκόντων της παραπέμφθηκε η πρωτοδίκης που χειριζόταν την υπόθεση του λεγόμενου «κυκλώματος των Κυκλάδων» που «εξαφάνιζε» πρόστιμα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ για πολεοδομικές παραβάσεις κυρίως στη Μύκονο.

Αν και είχαν παρέλθει 9 μήνες από τότε που πέρασε στα... χέρια της η δικογραφία για την υπόθεση αυτή η εν λόγω δικαστική λειτουργός δεν προχώρησε σε καμία ανακριτική πράξη, παρά το γεγονός ότι αυτές, λόγω ακριβώς της σπουδαιότητάς τους, ήταν κατεπείγουσες.

Η πρωτοδίκης επί 9 μήνες, σύμφωνα με την πειθαρχική αγωγή που ασκήθηκε εναντίον της: α) δεν απέστειλε κλήσεις για εξέταση μαρτύρων, β) δεν παρήγγειλε τη διενέργεια λογιστικής πραγματογνωμοσύνης, λόγω της φύσης των αδικημάτων, γ) δεν έκανε καμία προεργασία για τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης για τις καταγγελλόμενες πολεοδομικές παραβάσεις και δ) το κυριότερο, δεν διέταξε άρση του τραπεζικού απορρήτου των κατηγορουμένων.

«Οι προβαλλόμενοι λόγοι από την άνω Τακτική Ανακρίτρια για την παντελή έλλειψη κίνησης των παραπάνω δικογραφιών, όπως η ενασχόλησή της με άλλες εκκρεμείς ανακριτικές δικογραφίες και η εισαγωγή τους στο ανακριτικό γραφείο ελάχιστο, κατά την άποψή της, χρόνο πριν λήξει η θητεία της στην ανάκριση, δεν μπορούν να αποτελέσουν ευπρόσωπο δικαιολογητικό λόγο για την χαρακτηριστική καθυστέρηση, η οποία είχε αντίκτυπο στη λειτουργία της Δικαιοσύνης γενικότερα και μάλλον θα πρέπει να αποδοθεί σε έλλειψη ενδιαφέροντος και επιμέλειας για την κίνηση και περαίωση των εν λόγω δικογραφιών, μολονότι αυτές είχαν εισαχθεί ως κατεπείγουσες, ενόψει και του ότι, εκτός των άλλων, αφορούσαν αδικήματα, ο χρόνος τέλεσης των οποίων ανάγεται στο απώτερο διάστημα από το μήνα Ιανουάριο 2003 και εφεξής, εκτεινόμενες σε βάθος μια περίπου επταετίας. Η καθυστέρηση αυτή στην εκτέλεση των καθηκόντων της κρίνεται αδικαιολόγητη και οφείλεται σε βαριά αμέλεια της εγκαλουμένης, η οποία με την προεκτεθείσα υπηρεσιακή της συμπεριφορά, που είναι ασυμβίβαστη προς το αξίωμα της, θίγει το κύρος της, καθώς και το κύρος της Δικαιοσύνης», αναφέρεται στο κείμενο της πειθαρχικής αγωγής.

Σημειώνεται ότι, την υπόθεση χειρίζεται πλέον εφέτης ειδική ανακρίτρια ύστερα από σχετική παραγγελία του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ι. Τέντε προς την Ολομέλεια του Εφετείου Αιγαίου. Τη σύγκληση της Ολομέλειας είχε ζητήσει ο κ. Τέντες λόγω της σοβαρότητας και πολυπλοκότητας της υπόθεσης και κυρίως λόγω της μεγάλης καθυστέρησης που είχε επέλθει στο στάδιο της ανάκρισης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στις δύο δικογραφίες που έχουν σχηματιστεί για την υπόθεση, μεγάλος αριθμός ιδιοκτητών ακινήτων (πολυτελών κατοικιών, ξενοδοχείων κ.λπ.) κατέβαλε από 15.000-20.000 € στους εμπλεκομένους για να σώσουν τις αυθαίρετες κατασκευές τους, αφού η πολεοδομία με τη σειρά της θα βεβαίωνε ότι έχουν κατεδαφιστεί.

Επιπλέον, όπως προκύπτει από την έρευνα της Διεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ., το σύνολο των προστίμων που δεν εισπράχτηκαν ποτέ, με βασική δικαιολογία την άδεια εγκυμοσύνης μιας υπαλλήλου της Πολεοδομίας Σύρου αγγίζει τα 20 εκατ. €.