Όσα παίρνει ... κι όσα φέρνει ο άνεμος

Βανδαλισμοί

της Ισμήνης

Αίσχος και πάλι αίσχος. Αυτή ήταν η μόνιμη επωδός από τις εβδομαδιαίες εξορμήσεις στο κέντρο της Αθήνας  του θείου Φαίδωνα.

-  Τι έγινε πάλι, τον ρώτησα με ελαφρύ αναστεναγμό, ψυλλιαζόμενη  ότι μάλλον αναφέρεται στα κακώς κείμενα της έρμης Αθήνας μας.

-  Δε μου λες, εσύ κυρία που όλο γυρνάς και δεν μαζεύεσαι σπίτι σου (αυτή η γυρίστρα είμαι εγώ βέβαια), έχεις περάσει από την οδό Τοσίτσα;

-  Γιατί να περάσω, καλέ θείε; Εκεί έχω  ακούσει ότι μαζεύονται όλοι οι ναρκομανείς και γίνεται  εμπόριο  ναρκωτικών μέρα μεσημέρι.

- Δεν καταλαβαίνεις, μου αντιγύρισε  νευριασμένος. Σε ρώτησα αν, αν λέω, έχεις περάσει, όχι για να δεις τα χάλια των ναρκομανών, αλλά να δεις το άγαλμα!

Ούτε ήξερα για ποιο άγαλμα μιλούσε ο θείος Φαίδωνας.Τον ρώτησα και άρχισε να μου εξιστορεί:

-  Δίπλα στο Πολυτεχνείο , είναι η οδός Τοσίτσα, ένας σχετικά μικρός σε μήκος, αλλά πλατύς δρόμος με μια ωραία αλέα στη μέση. Στην αρχή του δρόμου, αν θυμάμαι καλά το 1953 τοποθέτησαν ένα άγαλμα που παρίστανε την σκλαβωμένη Βόρεια Ήπειρο.

-  Βέβαια εμάς τους νέους ποσώς μας ενδιέφερε το άγαλμα  και  η αλυσοδεμένη γυναίκα που σερνότανε. Την εποχή εκείνη η Β. Ήπειρος και η Αλβανία φαντάζανε  μέρη μακρινά,  άλλωστε δεν ανακατευόμαστε με τα πολιτικά και τα εθνικιστικά.

-  Αλλά ... .μας ενδιέφερε το άγαλμα γιατί εκεί δίναμε τα ραντεβουδάκια μας, περιμένοντας την κοπέλα μας να βγει από το Πολυτεχνείο  και μετά χωνόμαστε στα παγκάκια του Μουσείου, να τα πούμε καλύτερα. Όση ώρα περιμέναμε, με μια αυθόρμητη κίνηση  χαϊδεύαμε το πηγούνι της μαρμάρινης γυναίκας, μάλλον σαν συμπαράσταση στην άδικη μοίρα της. Οι πιο τολμηροί χαϊδεύανε στα κρυφά το στήθος της. Αν περνούσες  μέρα από το  άγαλμα, το πηγούνι και το στήθος ήτανε       ελαφρώς μαυρισμένα! 

-  Πέρασα σήμερα από εκεί, έτσι  για να θυμηθώ τα παλιά ... και τι να δω; Το άγαλμα, το άγαλμα των κρυφών ερωτικών μας συναντήσεων, βαμμένο από πάνω μέχρι κάτω με μπογιές. Σαν πόρνη φτιασιδωμένη. Δάκρυσα από αγανάκτηση, οργή, αηδία και θυμήθηκα μια φράση που διάβασα: η Αθήνα είναι η μοναδική πρωτεύουσα όπου ο    «βανδαλισμός» έχει νομιμοποιηθεί!

Και έφυγε με ένα πικρό  αναστεναγμό!

Και βέβαια δεν  μπόρεσα να  του πω τίποτα, ούτε μια  λεξούλα παρηγοριάς για την βανδαλισμένη τρυφερή ανάμνηση των φοιτητικών του χρόνων.

Απλά θυμήθηκα  την περσινή εικόνα που παρουσίαζε το άγαλμα του Καποδίστρια έξω από Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο. Βαμμένος σαν κλόουν, μας κοίταζε με ορθάνοιχτα μάτια  αναλογιζόμενος: πως κατάντησε έτσι  αυτός ο λαός, πως κατάντησε έτσι αυτή η χώρα  που με τόση αγάπη και αφοσίωση εκλήθη ο Καποδίστριας πριν από πολλά-πολλά χρόνια να την υπηρετήσει! 

Περί "Δωδώνης", Τάσο μου

της Ρέας Βιτάλη, protagon.gr, 9/11/2012 

Αγαπητέ Τάσο Τέλλογλου

Προχθές διάβασα ένα κείμενό σου «Φιλόξενη χώρα για επενδυτές». Ξεχωρίζω τους ανθρώπους σ' αυτούς που καταλαβαίνουν, σε αυτούς που δεν καταλαβαίνουν και σ΄αυτούς που δεν θέλουν να καταλάβουν. Σε κατατάσσω στην πρώτη κατηγορία. Εσκεμμένα δεν γράφω «συναδέλφους». Με τρομάζει η λέξη καθώς χρόνια μεταφραζόταν λάθος. Άλλωστε είμαι χρονογράφος. Ωραίο ακούγεται ως παράκαμψη και διαφύλαξη. Πάμε στο θέμα μας. Διάβασα το κείμενό σου και με τρώει η γλώσσα μου να σου δώσω πληροφορίες. Χθες στο εργοστάσιο της ΔΩΔΩΝΗ κατέβηκε ένα τεράστιο πανό που έφραζε την θέα του (ωραίο ακούγεται στην κυριολεξία του) κοντά έναν χρόνο. «ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ». Περιέργως το πανό δεν το είχαν κρεμάσει οι υπάλληλοι και εργάτες που συνέχιζαν να εργάζονται κανονικότατα. Το είχε κρεμάσει μια ομάδα κτηνοτρόφων (30 κτηνοτρόφοι από 3.500). Μια μικρή ομάδα. Όλο αυτό που άκουγες τόσον καιρό, όλον τον σαματά και τις μεγαλοστομίες «Διαφυλάσσουμε την Ακρόπολη»…. Ήταν μια τόση δα ομάδα! Σκέψου τι δύναμη είχε μια τόση δα ομάδα στην πατρίδα μας! Αγαπητέ Τάσο θα σου πω μερικά περιστατικά. Στο αφτί. Μη τ΄ακούσουν άλλοι υποψήφιοι επενδυτές και κόψουν πέρα… Εσύ καταλαβαίνεις. Θα σου γράψω σκηνές σαν αυτές που κυνηγάω χρόνια με τα γραπτά μου, με τα χρονογραφήματά μου. Λογάριαζέ με ραβδοσκόπο στιγμών, σκηνών. Πάμε!

- Οι μέτοχοι της SI, μιας εκ των ενδιαφερόμενων για την αγορά της Εταιρείας ΔΩΔΩΝΗ (που τελικώς κέρδισαν και τον διαγωνισμό), θεώρησαν υποχρέωσή τους από την πρώτη στιγμή της συμμετοχής τους στον διεθνή διαγωνισμό, να μιλήσουν με τους συνεταιριστές. Καθορίζουν συνάντηση στην οποία και προσέρχονται άπαντες. Τους ζητούν να μάθουν τις ανησυχίες και τα αιτήματά τους. Οι συνεταιριστές που είναι και μέτοχοι μειοψηφίας δηλώνουν ότι θέλουν η Εταιρεία να παραμείνει στην Ήπειρο, να διατηρηθεί η ζώνη γάλακτος, να, να, να, να και όλα αυτά τα θεωρούν απαράβατους όρους. Οι υποψήφιοι επενδυτές ακούνε με προσοχή και τέλος ζητούνε στους συνεταιριστές να υπογράψουν αρχικά Έγγραφο Εμπιστευτικότητας (έτσι συμβαίνει στον πολιτισμένο κόσμο). Το υπογράφουν φαρδιά πλατιά. Ακολούθως οι υποψήφιοι επενδυτές ετοιμάζουν γραπτώς τις δεσμεύσεις τους που συμφωνούν απόλυτα με τα αιτήματα των Συνεταιριστών…Πιο απόλυτα δε γίνεται…Οι υποψήφιοι επενδυτές έχουν υπογράψει ήδη το Συμφωνητικό όταν το στέλνουν και περιμένουν την υπογραφή των Συνεταιριστών την οποία και θεωρούν βέβαιη. Ποτέ δεν ήρθε! Ούτε ποτέ  επικοινώνησαν έκτοτε με την SI!

- Στον Διεθνή διαγωνισμό πέραν ελληνικών εταιρειών, έλαβαν μέρος ξένοι κολοσσοί της γαλακτοβιομηχανίας. LACTALIS, ARLA, FRIESLAND (Noυνου), CHOBANI. Καμία απ΄αυτές δεν κατήγγειλε τον διαγωνισμό. Δεν ξέρουν…Τάσο μου!

-Δικαστήρια Ιωαννίνων. Πρόεδρος Πρωτοδικών που εκδικάζει αίτηση των Συνεταιριστών για παροχή προσωρινής διαταγής που θα αναστείλει τη διαδικασία μεταβίβασης των μετοχών απευθυνόμενη προς τον Πρόεδρο Συνεταιριστών τον ρωτά «Γιατί συμμετείχατε και μάλιστα σε όλα τα στάδια σε έναν διαγωνισμό που καταγγέλλετε τώρα ως άκυρο. Γιατί συμμετείχατε σε έναν άκυρο διαγωνισμό;», «Εμείς κυρία Πρόεδρε τα είχαμε κανονισμένα. Με την Τράπεζα και τους πολιτικούς. Για να τον πάρουμε εμείς τον διαγωνισμό», «Δηλαδή θέλετε να πείτε ότι λάβατε μέρος σε έναν στημένο διαγωνισμό από εσάς;», «Ναι». Ο δικηγόρος τους παθαίνει εγκεφαλικό. Η Πρόεδρος λέει «Ξέρετε αυτά που λέτε... επισείουν… ». Φωνή κτηνοτρόφου που αναλαμβάνει την κατάσταση «Είμαστε αγράμματοι άνθρωποι»... Αγράμματοί άνθρωποι, Τάσο μου.

- Διαβάζω σε εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας με ημερομηνία Σεπτεμβρίου «Για την πώληση της Εταιρείας οι συνεταιριστές ζήτησαν την παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Καρ. Παπούλια λόγω καταγωγής του και ενδιαφέροντος του. Την επιλογή θεωρούν διαβλητή και έχει παρέμβει ευθέως ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος ο οποίος συνομίλησε με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ.Γ. Προβόπουλο. Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει δήλωση για ακύρωση της αγοροπωλησίας όταν θα αναλάβει την διακυβέρνηση καθώς και το ΚΚΕ αλλά τις αντιρρήσεις του εκφράζει για την επιλογή της SI και ο περιφερειάρχης Ηπείρου της ΝΔ και επίδοξος ηγέτης των βλαχόφωνων κ. Αλ.Καχριμάνης». Σε αυτά πρόσθεσε και τους βουλευτές της περιοχής όλων των κομμάτων και ιδιαίτερα τον κ.Κασσή πρώην ΠΑΣΟΚ με τεράστιο μένος. Τάσο μου σκέψου από πόσα κομματικά casting πρέπει να περάσει μια επένδυση και ένας διεθνής διαγωνισμός! Να σου πω και το καλύτερο ότι ο Δήμαρχος Ιωαννίνων κ. Φ. Φίλιος αρνήθηκε εθιμοτυπική επίσκεψη των νέων ιδιοκτητών.  

- Η Εταιρεία SI πλειοψηφικός μέτοχος-ιδιοκτήτης πλέον της ΔΩΔΩΝΗ έδωσε 20.800.000 ευρώ μετρητά για την εταιρεία. Χρήματα ξένα-νέα κεφάλαια. Βρίσκονται ήδη στο ταμείο του εκκαθαριστή της ΑΤΕ. Συγχρόνως ανέλαβε τα χρέη της Εταιρείας ύψους 50.000.000 ευρώ. Και έχει τις δυνατότητες να εξάγει άμεσα το ευπαθές στοκ της εταιρείας. Οι συνεταιριστές που φώναζαν για το «εξευτελιστικό» τίμημα περιέργως κατέθεσαν προσφορά μαζί με την εταιρεία ΒΙΚΟΣ με χρήματα τα οποία θα έβρισκαν καθ' οδόν από διάφορες πηγές (δάνεια) ύψους 21.800.000.

- Ο νέος Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΔΩΔΩΝΗ είναι Ιρλανδός και έχει ένα αξιοζήλευτο βιογραφικό. Ο Michael O’ Neill. Τι αξιοζήλευτο….Αξιοσέβαστο. Αρκεί να στον συστήσω στην δύση μιας μακροχρόνιας και δοξασμένης καριέρας και ως Πρόεδρο της Εταιρείας Coca Cola στην Τουρκία και σε 10 κράτη της Μέσης Ανατολής στην οποία πλέον παραμένει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου. Δημοσίευμα δημοσιογράφου-παράγοντα στον τοπικό τύπο Ιωαννίνων «Γιατί απέκρυψε ότι εργάστηκε στην Τουρκία; Τι κρύβεται από πίσω;». Έρμη πατρίδα Τάσο μου! Τι γράφουν οι δημοσιογράφοι! Με τι εγκληματική ευκολία παπαρολογούν…

Πάντα ψάχναμε το «τι κρύβεται» και χάσαμε όλα τα «τι φαίνεται μπροστά στα μάτια μας».

- Μετά την καταβολή των χρημάτων εξαγοράς οι νέοι πλέον μέτοχοι επισκέπτονται το εργοστάσιο της ΔΩΔΩΝΗ. Μιλάνε στους υπαλλήλους οι οποίοι και χειροκροτούν. Παράλληλα εκτυλίσσονται τα εξής. Τρακτέρ των κτηνοτρόφων (12) κατευθύνονται προς την κεντρική πύλη. Όπως έδειξαν και οι τηλεοράσεις σπάνε με τα χέρια τους τις πόρτες και ορμάνε φωνάζοντας «Θα σας γαμήσ …… Η ΔΩΔΩΝΗ είναι δική μας»…Πολύ αερογαμία, Τάσο μου! Το «δική μου» σε πόσους κατοχυρώνεται, ρε Τάσο, σε τούτον τον τόπο; Ο εκπρόσωπος των νέων ιδιοκτητών καταθέτει μήνυση εναντίον των πρωτεργατών και ηθικών αυτουργών. Ακόμα και τα πιο «πετυχημένα» πάρτυ κάποτε σχολάνε….

- Ο νέος Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της  Εταιρείας λίγες μέρες πριν αναλάβει καθήκοντα περπατάει σε ένα πανέμορφο χωριό της περιοχής με μερικούς έλληνες φίλους να τον συνοδεύουν. Συναντάνε έναν άνθρωπο και πιάνουν κουβέντα μαζί του. Τους λέει «Είμαι υπάλληλος στην ΔΩΔΩΝΗ», «Και πώς και δεν είσαι στη δουλειά σου σήμερα;» τον ρωτάει αποκρύπτοντας την ιδιότητα του Προέδρου «Μ΄έβαλαν σε μια θέση που δεν ήθελα με τίποτα. Και γω πήγα στον γιατρό κι είπα δεν ξέρω τι θα κανς αλλά θα με βγάλς άρρωστο. Και μ΄του τακτοποίησ. Όχι που θα σκάσω!».

- Ο κύριος μέτοχος της S.I και επενδυτής Τάσο μου, ρώσικης καταγωγής, πέραν της επένδυσης, σε μετρητά χρήματα (δεν θα πάψω να το τονίζω) έχει αγοράσει σπίτι χρόνια τώρα στην χώρα μας. Ωστόσο δεν μπορεί σύμφωνα με την νομοθεσία ν΄αγοράσει αυτοκίνητο γιατί δεν έχει ένσημα. Μηχανεύεται τρόπους όπως το να το γράψει στο όνομα του κηπουρού του αλβανικής καταγωγής (έχει ένσημα). Και να σου πω και το καλύτερο…Ο Ρώσος επενδυτής πρέπει να ανανεώνει τα χαρτιά παραμονής του κάθε χρόνο. Συνήθως όταν φτάνει η ανανέωση σχεδόν επέρχεται χρονικά (λόγω καθυστερήσεων) και- η λήξη της άδειας…Πτου κι από την αρχή! Αχ Τάσο! Εσύ καταλαβαίνεις….

Η ΔΩΔΩΝΗ Τάσο μου είναι η πρώτη αποκρατικοποίηση. Κάποτε έβαζαν στήθη οι εργάτες…Μπορεί να ήρθε η ώρα να βάλουν μαζί τους στήθος και οι επενδυτές… Ακόμα και τα πιο πετυχημένα πάρτυ κάποτε σχολάνε… Φαντάσου τη φέτα να ταξιδεύει σε πέρατα και οικουμένες… Φαντάσου νέους κτηνοτρόφους. Μορφωμένα παιδιά ν΄ασχολούνται με τη γη μιας πανέμορφης πατρίδας! Μπορεί να ήρθε η ώρα….Λες, βρε Τάσο;

O σκοτεινός ρόλος των τηλευαγγελιστών

Η ανατομία της σύγχρονης αμερικανικής άκρας χριστιανικής Δεξιάς

Του Ντινου Σιωτη, Καθημερινή, 4/11/2012

CHRIS HEDGES
American Fascists - 

The Christian Right and the War on America

«Χτυπά δυνατά», γράφει η βρετανική Independent on Sunday για το βιβλίο του Κρις Χέτζες «Αμερικανοί φασίστες - Η χριστιανική Δεξιά και ο πόλεμος κατά της Αμερικής». Και δεν πέφτει καθόλου έξω, μια και ο Aμερικανός δημοσιογράφος της New York Times, στη διεξοδική του αυτή έρευνα, τα λέει έξω απ’ τα δόντια. Χωρισμένος σε δέκα κεφάλαια, με σημειώσεις και πλούσια βιβλιογραφία, ο μικρός αυτός τόμος είναι η ανατομία της σύγχρονης αμερικανικής άκρας χριστιανικής Δεξιάς.

Στο πρώτο κεφάλαιο, «Η πίστη», διαβάζουμε: «Η πίστη προϋποθέτει ότι δεν μπορούμε να ξέρουμε. Oσοι ισχυρίζονται ότι ξέρουν παίζουν τον Θεό. Αυτοί οι ψευδοπροφήτες (Πατ Ρόμπερτσον, Τζέρι Φάλγουελ, Τζέιμς Ντόμπσον), με τον σταυρό και τη Βίβλο στο χέρι θέλουν να μας οδηγήσουν σε ένα μυθικό παράδεισο... Μας λένε πώς να ζήσουμε. Αλλά άπαξ και τους παραδοθούμε και δεχθούμε τις αρχές τους, γινόμαστε σκλάβοι τους και εκείνοι είδωλά μας. Και τα είδωλα, όπως γράφει η Βίβλος, μας καταστρέφουν».

Το κάθε κεφάλαιο είναι και μία αποκάλυψη της όχι και τόσο φωτεινής Αμερικής των τηλευαγγελιστών που διεκδικούν πρωταγωνιστική θέση στο πολιτικό γίγνεσθαι.

Σταδιακά, δημιουργείται μια νέα κοινωνική τάξη, αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τις ΗΠΑ: καθώς η ανεργία αυξάνεται και η απελπισία πολλαπλασιάζεται, η φτώχεια πλήττει πρώην βιομηχανικές πολιτείες, όπου οι ομοσπονδιακοί πόροι δεν επαρκούν για τη δημόσια εκπαίδευση και τα κοινωνικά προγράμματα. Οπότε άνεργοι λευκοί Αμερικανοί προστρέχουν σε εθνικιστικές ρατσιστικές ομάδες και σε «θρησκευόμενους» τσαρλατάνους.

Το 36% των Αμερικανών, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του γκάλοπ, πιστεύει ότι έρχεται το τέλος του κόσμου. Πιστεύει ότι το βιβλίο του Τίμοθι ΛεΧέι «Left Behind» (έχει πωλήσει 60 εκατομμύρια αντίτυπα) είναι προφητικό. Το βιβλίο λέει ότι οι άνθρωποι που υποφέρουν είναι υπεύθυνοι για το χάλι τους, ότι οι συμφορές τους είναι αποτέλεσμα έλλειψης πίστης στον Θεό, στο όνομα όμως του οποίου κηρύττουν τον ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία και τον φανατισμό. Δημιουργούν έτσι τον Ηomo televangelicus, που αποθεώνει τον καπιταλισμό και την παγκοσμιοποίηση, τάσσεται ανοιχτά κατά των δικαιωμάτων των εργατών, διότι περιορίζουν τα κέρδη του κεφαλαίου, και αποβλέπουν σε μία Αμερική όπου ο κορπορατισμός θα είναι η νέα ολιγαρχία.

Στο ετήσιο συνέδριό τους οι 5.500 χριστιανοί ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί παραγωγοί, τους οποίους ακούνε και βλέπουν 141 εκατομμύρια Αμερικανοί, ισχυρίζονται ότι είναι θύματα συνωμοτικών δυνάμεων. Με σαθρά επιχειρήματα και ανορθολογικές μεθόδους, απευθύνονται σε απελπισμένους, στους οποίους υπόσχονται τη Δευτέρα Παρουσία.