Άνευ ετέρων σχολίων...

της Ισμήνης.

Τόσες εβδομάδες γράφω κα σχολιάζω διάφορα θέματα, σοβαρά ή αστεία και μη, που μπορεί να σας αρέσουν ή να σας αφήνουν αδιάφορους. Σήμερα θα γράψω κάποιες δικές μου σκέψεις, πέρα από πολιτικές πεποιθήσεις. Σκέψεις που έκανα το διάστημα που γινότανε ο χαμός στην Αθήνα με το κίνημα των πολιτών «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ».

Χρειάστηκε να πάω κάπου στη Νίκαια, όχι της Γαλλίας του Πειραιά! Πήρα λοιπόν το τρόλεϊ 21 από το Ζάππειο που θα με πήγαινε κατευθείαν στον προορισμό μου. Από την αφετηρία που μπήκα είμαστε περίπου 10 άτομα, 4 μαύροι, 3 κιτρινομαύροι και 3 άσπροι. Μπαίνοντας, εγώ ήμουν τελευταία στη σειρά και πλησίασα το μηχάνημα να χτυπήσω το εισιτήριο μου, οπότε διαπιστώνω ότι ήμουνα η μόνη που χτύπησα εισιτήριο, διότι στον ήχο του μηχανήματος 9 ζευγάρια μάτια γύρισαν και με κοίταξαν περίεργα.

Κάθομαι και τσεκάρω πόσοι θα χτυπήσουν εισιτήριο. Μέχρι την Ομόνοια μπήκαν πολλά άτομα διαφόρων εθνικοτήτων, που φαινόταν από το πρόσωπό τους και, όσοι ήτανε με παρέα, από την ομιλία τους. Από την Ομόνοια και κάτω μέχρι την στάση που κατέβηκα εγώ, οι επιβάτες στην πλειονότητα ξένοι, ανεβοκατέβαιναν διαρκώς.

Άλλοι καλοντυμένοι, κρατώντας στο χέρι τελευταίας τεχνολογίας κινητά ή με ακουστικά στα αυτιά να ακούν μουσική από εκείνες τις συσκευές, άλλοι φτωχικά κακοντυμένοι και με αμφιβόλου καθαριότητας ρούχα. Δεν σχολιάζω αυτό, άλλο παρατήρησα!

Στις 2 διαδρομές που έκανα πηγαίνοντας και επιστρέφοντας, περίπου 200 άτομα ανεβοκατέβηκαν από το τρόλεϊ και είναι ζήτημα αν 10 από αυτούς χτύπησαν εισιτήριο. Όλοι οι άλλοι όχι, τίποτα, τσάμπα πηγαινέλα!

Εξοργίστηκα, θύμωσα γιατί μια χούφτα άνθρωποι με το σύνθημα «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» –δεν σχολιάζω αν έχουν δίκιο ή άδικο– κατάφεραν να παρασύρουν χιλιάδες άλλους να μην πληρώνουν εισιτήριο – και πάλι δεν σχολιάζω αν έχουν δίκιο ή άδικο.

Σε κάποιο blog σχολίασα αρνητικά τη μη πληρωμή εισιτηρίου στις συγκοινωνίες και πήρα την απάντηση ότι «σε μια ευνομούμενη χώρα οι πολίτες δεν πρέπει να πληρώνουν εισιτήριο». Έφερα στο μυαλό μου όλες τις ώρες που έχω ταξιδέψει και δεν θυμήθηκα σε καμία ευνομούμενη χώρα, να μου είπαν «περάστε τζάμπα».

Στο Παρίσι δε, εν αγνοία μου ταξίδευα στην ζώνη 4 ενώ είχα εισιτήριο για την ζώνη 1 & 2, σε έλεγχο που έγινε –στις 11 το βράδυ παρακαλώ– πλήρωσα πρόστιμο!

Ντρέπομαι που είμαι Ελληνίδα, όσο ακραίο και αν ακούγεται αυτό, γιατί δίνεται από  αποκαλούμενους Έλληνες το δικαίωμα, να ασελγούν κάποιοι, για να μην πω όλοι, πάνω στα οικονομικά της χώρας…

Θρησκευτική... ποσόστωση

(Τέτα Παπαδοπούλου, Ελευθεροτυπία, 1/4/2011)

Το τελευταίο διάστημα, όταν μαθαίνουμε για διαδηλώσεις στη βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή, ο νους μας πάει -πού αλλού;- σε διαδηλώσεις αντικαθεστωτικές. Όμως, δεν είναι πάντα έτσι. Ένα τέτοιο παράδειγμα; Αυτή η πολύ σημαντική διαδήλωση που έγινε στην πρωτεύουσα του Λιβάνου πρόσφατα.

Οργανώθηκε μέσω Facebook. Πολύς κόσμος, αρκετές χιλιάδες· ιδίως νέοι. Μια διαδήλωση με ένα αίτημα άκρως δημοκρατικό. Το φώναζαν διασχίζοντας το κέντρο της Βηρυτού. Το είχαν γραμμένο με παραλλαγές, σε πανό και πλακάτ. «Θέλουμε κοσμικό κράτος». «Εξω η θρησκεία και τα δόγματα από τους πολιτικούς θεσμούς». «Είμαστε πρώτα πολίτες, έπειτα όλα τα άλλα».

Στο Λίβανο υπάρχουν αναγνωρισμένα επισήμως 18 θρησκευτικά δόγματα. Πόσοι ακριβώς ανήκουν και σε ποια; Δύσκολη απάντηση. Ξέρετε πότε έγινε η τελευταία απογραφή πληθυσμού στη Χώρα του Κέδρου; Το 1932! Πάντως, οι μεγάλες θρησκευτικές κοινότητες μοιράζονται, ως τέτοιες, τα πιο υψηλά πολιτικά αξιώματα. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι πάντα μαρωνίτης (χριστιανός καθολικός). Ο πρωθυπουργός είναι μουσουλμάνος σουνίτης. Ο πρόεδρος της Βουλής είναι μουσουλμάνος σιίτης. Οι βουλευτές εκλέγονται με... θρησκευτική ποσόστωση -τόσοι από τη μία κοινότητα, τόσοι από την άλλη κ.λπ.

Στον Λίβανο, η εξουσία στο σύνολό της κατανέμεται με βάση τις θρησκευτικές κοινότητες. Ενα τρελό πολιτικό σύστημα -εκτός των άλλων, ασφαλώς, πηγή διαφθοράς- που παραπέμπει σε εποχές παρωχημένες.

Οι διαδηλωτές στη Βηρυτό ζητούν ακριβώς να καταργηθεί αυτό το αρχαϊκό σύστημα. Δηλαδή, ζητούν να μπει τέλος στη χειραγώγηση των πολιτικών θεσμών από τις θρησκευτικές κοινότητες. «Πρώτα πολίτες, έπειτα όλα τα άλλα!».

Η διαδήλωση κατέληξε με sit-in (επί δύο εβδομάδες) μπροστά από το υπουργείο Εσωτερικών. Γιατί εκεί; Διότι το μοίρασμα της εξουσίας είναι δική του αρμοδιότητα. «Εξω η θρησκεία και τα δόγματα από τους πολιτικούς θεσμούς!» Θα σημειώσω ότι δεν είναι η πρώτη φορά που τέθηκε αυτό το θέμα δημόσια στη Βηρυτό. Όμως, για πρώτη φορά πήρε μορφή διαδήλωσης και μάλιστα με τόσο μεγάλη συμμετοχή. Χωρίς αμφιβολία, άλλη μία παράμετρος της Αραβικής Ανοιξης.

Γιατί να διδασκόμαστε Αρχαία Ελληνικά;

(click)

Εγώ θα έθετα ως πιο επίκαιρο το ερώτημα, 

γιατί να διδασκόμαστε θρησκευτικά;