Όσα παίρνει... κι όσα φέρνει ο άνεμος...

Αυτές οι χήρες θα με τρελάνουν!!!

της Ισμήνης

Μα εντελώς θα με τρελάνουν οι χήρες και κυριολεκτώ. Έχω κάποια πρόσφατα παραδείγματα που δεν μπορώ να βγάλω άκρη. Διαβάστε και φωτίστε με παρακαλώ!

Φίλη πολύ κοντινή, ο άνδρας της με τα χρόνια άρχισε σιγά-σιγά να καταρρέει. Τη μια το πόδι, την άλλη το χέρι, μετά άρχισε να μισοξεχνάει και πάει λέγοντας. Το ένα έφερε το άλλο, η δυσκολία κίνησης έφερε τη μερική παραλυσία την καθήλωση στην τροχήλατη καρέκλα και βέβαια ήταν και η συνέπεια των απωλειών πνευματικών και υλικών! Ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο. Άλλο να αλλάζεις πάνες σε ένα μωρό που μοσχομυρίζει και άλλο να αλλάζεις πάνες σε έναν ηλικιωμένο!

Η καθημερινή φροντίδα έγινε βάρος δυσβάσταχτο και η καθαριότητα του προβληματική, για να μην πω προβληματικότατη. Η μέρα είχε γίνει νύχτα και η νύχτα μέρα. Η σύζυγος άρχισε να μην αντέχει, να κουράζεται υπερβολικά, να κλαίει και να οδύρεται για το βάρος που της έτυχε και για τον εγκλωβισμό της σε μια δίνη και για τα χρόνια της που φεύγουν χωρίς να μπορεί να κάνει τίποτα.

Κάποια στιγμή ο καλός ο Θεός λυπήθηκε και το σύζυγο που είχε χάσει την αξιοπρέπειά του και τη σύζυγο που είχε χάσει την υπομονή της και τα παιδιά του που είχαν αρχίσει να αγανακτούν και να αποτιμούν την παρουσία του με το πόσα χρήματα έπαιρνε από την σύνταξη και τον κάλεσε κοντά του.

Έγινε η κηδεία και όλα μια χαρά, με μπόλικα δάκρυα και αναστεναγμούς και τα συνηθισμένα, αχ και βαχ τι καλός και τι κύριος που ήτανε ο μακαρίτης και πόσο τον πρόσεχε η γυναίκα του και τι καλά παιδιά άφησε και ένα σωρό μπουρδολογίες που λένε συνήθως στις κηδείες κλπ. κλπ.

Και μετά από καμιά 10αριά ημέρες παίρνω τηλέφωνο την φίλη μου για να μάθω τι κάνει και πως πλέον έχει διαμορφωθεί η καινούργια της ζωή.

Προς μεγάλη μου δε έκπληξη ακούω ότι της λείπει η φροντίδα του, η παρουσία του και γενικά κάθε τι που αποτελούσε την υπόσταση του μέσα στο σπίτι. Από λεπτότητα δεν σχολίασα τίποτα, αλλά μόνη μου αναλογίστηκα: εγώ είμαι τόσο σκληρή ή οι άλλοι με δουλεύουν;

Ρε φιλενάδα τι σου λείπει; πέσμου και μένα για να καταλάβω. Τρεις και τέσσερις φορές την ημέρα αγανακτισμένη έκανες γενική καθαριότητα στο μπάνιο από τις στέρεες απώλειες, είχες διπλώσει στα 2 γιατί άλλαζες πάνες σε ένα «μωρό» 100 κιλών, έκλαιγες με τις ώρες και σουρομαδιόσουνα για το κακό που σε βρήκε. Και τώρα μου κλαίγεσαι ότι σου λείπει;

Μάλλον είμαστε περίεργες εμείς οι γυναίκες, ίσως είμαστε μαζοχίστριες ή τα λέμε έτσι από τύψεις για τις σκέψεις που κάναμε;

Με αφορμή αυτή την περίπτωση θυμήθηκα κάποιες παρόμοιες καταστάσεις. Εν ζωή ο σύζυγος ξυλοκοπούσε τη γυναίκα του, έτσι για να πάει καλά η μέρα και, όταν έδωσε και ανέβηκε στα ουράνια, την άκουσα να λέει πόσο της λείπει, γυρνάει το βράδυ στο σπίτι και η μοναξιά της είναι αφόρητη.

Η άλλη, που ο σύζυγος την στόλιζε με όλα τα κοσμητικά επίθετα που είχε το πλούσιο ελληνικό λεξιλόγιο, όταν πήγε ο σύζυγος στας αιωνίους μονάς, έκλαιγε και οδύρετο που είναι μόνη και σκιάζεται που δεν ακούει την φωνή του άντρα της και ας την έβριζε. Ας καθόταν, λέει σε μια πολυθρόνα και δεν με νοιάζει. Βρε μπας και παθαίνουν όλες οι κακοπαθημένες χήρες αμνησία; Δεν μπορώ να το εξηγήσω διαφορετικά.

Να σε βρίζουν, να σε δέρνουν, να σε κερατώνουν, να μην σου δίνει λεφτά και να εκλιπαρείς, να χάνεις την αξιοπρέπειά σου, να σε κάνει δούλα στην κυριολεξία και τόσα άλλα και όταν πεθαίνει ο σύζυγος –τρομάρα του για σύζυγος– η χήρα να τον αναπολεί;

Καλά λέω ότι αυτές οι χήρες θα με τρελάνουν...

Αστάθεια και… ελικόπτερα!

Ο ξένος τύπος για τις εξελίξεις στην Ελλάδα.

Σπύρος Θεοδωράτος, Ελεύθερη Ζώνη, 5/11/2011

Οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα βρίσκονταν και την Παρασκευή στο επίκεντρο του διεθνούς Τύπου. Κύριο θέμα, η αστάθεια – στα όρια της κωμωδίας – που προκλήθηκε από την ματαίωση του δημοψηφίσματος, καθώς και οι δύσκολες ώρες που περνά ο Έλληνας Πρωθυπουργός. Αμφίβολης επινόησης άρθρο του CNN, που βλέπει – ή εύχεται - επανάληψη των γεγονότων της Αργεντινής του 2001 στην Αθήνα του 2011…

Στο μεταξύ, στην Ευρώπη το κλίμα ήταν και πάλι πολύ αρνητικό για την Ελλάδα, εφόσον βρίσκεται μετά τις παλινωδίες του Γ. Παπανδρέου «στη γωνία», ενώ σύμφωνα με αξιωματούχους της ΕΕ, από το πρωινό της Παρασκευής, συζητείτο πλέον ακόμη και το σενάριο της απομάκρυνσης της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού δεν υπάρχει η δυνατότητα εξόδου της από την Ευρωζώνη.

Το πρακτορείο Reuters αναφέρεται στις «μετρημένες ώρες του Γιώργου Παπανδρέου στην εξουσία», ακόμη και αν βγει αλώβητος από τη διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης τα ξημερώματα του Σαββάτου.

Το βρετανικό BBC έγραψε πως «ο Έλληνας Πρωθυπουργός καλείται για μία ακόμη φορά να παραιτηθεί, ενώ έκανε αναφορά στην έκκληση του Αντώνη Σαμαρά για σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας στη χώρα.

Το γερμανικό Spiegel – από τα ελάχιστα ευρωπαϊκά Μέσα Ενημέρωσης τα οποία είχαν εκφρασθεί θετικά για την πρωτοβουλία του Γ. Παπανδρέου για δημοψήφισμα – διερωτάτο αν αυτό που εξελίσσεται στην Ελλάδα είναι «μια ελληνική τραγωδία ή κωμωδία», ενώ σημειώνει δηκτικά πως «τουλάχιστον οι Έλληνες πολίτες έγιναν θεατές σε ένα μοναδικό πολιτικό θέαμα στην Αθήνα»(…).

Η λαϊκίστικη γερμανική Bild δεν… απώλεσε την ευκαιρία να «χαϊδέψει» για μία ακόμη φορά το γερμανικό σωβινισμό, αποκαλώντας την καγκελάριο Μέρκελ «Μερκ-ακλή», από τον Ηρακλή της ελληνικής μυθολογίας, χαρακτηρίζοντας ως «κατόρθωμα» της Μέρκελ την απόφαση απόσυρσης του δημοψηφίσματος στην Ελλάδα. Με τίτλο «Η Ελλάδα το ελαφάκι Άγκελα Μερκακλής», η εφημερίδα τονίζει τη θετική έκβαση του εκβιασμού των Μέρκελ – Σαρκοζί στον Έλληνα Πρωθυπουργό.

Η γαλλική Liberation – «εμπνεύστρια» του ιστορικού πρωτοσέλιδου της Τετάρτης «ΧΑΟΣ» - μιλάει για τη δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει ο Γ. Παπανδρέου, ενώ αναφέρεται σε «μια μεταβατική κυβέρνηση εθνικής ενότητας που θα μπορούσε να προκύψει στην Αθήνα».

Η Le Monde κάνει λόγο για «απομάκρυνση της προοπτικής του δημοψηφίσματος στην Ελλάδα», και για «ενδεχόμενη παραίτηση της κυβέρνησης Παπανδρέου».

Από την άλλη όχθη του Ατλαντικού, οι Times της Νέας Υόρκης – εμμένοντας στην θετική τους γνώμη για το ελληνικό δημοψήφισμα - αναφέρουν ότι «η Ευρώπη θα πρέπει να λυπάται και όχι να θεωρεί ανακούφιση τη μη διεξαγωγή δημοψηφίσματος», ενώ υπογραμμίζει το γεγονός πως είναι πιθανόν η ελληνική κοινή γνώμη να είναι στο εξής λιγότερο «θερμή» έναντι της Ευρώπης, μετά τον ανοιχτό «εκβιασμό» Μέρκελ–Σαρκοζί.

Η γνωστή και μη εξαιρετέα Wall Street Journal εκφράζει επίσης την επιφύλαξή της για τη ματαίωση του δημοψηφίσματος, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Ο Παπανδρέου, αβέβαιος για το μέλλον, σκοτώνει το δημοψήφισμα».

Ωστόσο, το πιο καυστικό σχόλιο ήρθε από την ηλεκτρονική σελίδα του αμερικανικού – συντηρητικού - CΝΝ, το οποίο κάνει ανοιχτά λόγο για ενδεχόμενο «μιας νέας Αργεντινής στην Ελλάδα», μετά την πολιτική αστάθεια που έχει προκύψει στο εσωτερικό της χώρας. «Η ελληνική τραγωδία φέρνει μνήμες Αργεντινής» γράφει, συμπληρώνοντας με… σαρκασμό ότι «ο Γιώργος Παπανδρέου πρέπει να βεβαιωθεί πως θα υπάρχει ένα ελικόπτερο που θα τον περιμένει στην ταράτσα του Προεδρικού Μεγάρου για να διαφύγει από τους οργισμένους διαδηλωτές, όπως έκανε ο πρώην πρόεδρος της Αργεντινή Φερνάντο ντε λα Ρούα».

Μάλλον οι καλοί Αμερικανοί «συνάδελφοι» του CNN θα ήταν καλό να «θυμίσουν» στους αναγνώστες τους πώς την ώρα που ο λαός της Αργεντινής αντιμετώπιζε το φάσμα του υποσιτισμού, μετά την κήρυξη χρεοκοπίας, τα απέραντα καλλιεργήσιμα εδάφη της χώρας συνέχιζαν να παράγουν χιλιάδες τόνους σόγιας, με αποκλειστικούς παραλήπτες τις – αμερικανικές - πολυεθνικές εταιρείες. Λεπτομέρειες, θα πείτε…

Ακόμη, αίσθηση προκάλεσε, το πρωί της Παρασκευής, η αναφορά του διεθνούς φήμης οικονομολόγου, Νουριέλ Ρουμπινί, στα εσωτερικά τεκταινόμενα στην Ελλάδα. Ο… πολύς κ. Ρουμπινί, σε άρθρο του, αποκάλεσε το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας «αλεπού που βρώμισε το κοτέτσι, κατά τη διακυβέρνησή της, και τώρα κάνει την αθώα», ενώ αποκάλεσε τη ΝΔ «ένα απολύτως διεφθαρμένο κόμμα»(…).

Καλό είναι ο κ. Ρουμπινί να ασχολείται με τα της δικής του χώρας - αλήθεια, γνωρίζει κανείς ποια είναι; - και να κρατά τους χαρακτηρισμούς του για εκείνη. Όποια και να είναι η πολιτική τοποθέτηση του καθενός, είναι απολύτως απαράδεκτη μία τέτοιου ύφους και στυλ ανάμιξη στα εσωτερικά ενός ξένου κράτους – ακόμη και από τον…πολύ «κύριο» Ρουμπινί.

Οι υγιείς να βγάλουν απόψε τον ζουρλομανδύα

Ελεύθερη Ζώνη, 04/11/2011

Ο κ. Γ. Παπανδρέου άνοιξε χθες την πόρτα του φρενοκομείου σαλπίζοντας προσκλητήριο προς νέους τροφίμους. Όλα όσα συνέβησαν χθες αποτελούν την επιτομή του ψυχαναγκασμού.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου και εκείνα τα μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος - η πλειοψηφία – που εξακολουθούν να χειροκροτούν τον αρχηγό τους, κατέπληξαν το πανελλήνιο με την προθυμία τους να «ταξιδέψουν» στον κόσμο των παραισθήσεων.

Με αποκλειστική τους ευθύνη όλοι όσοι κράτησαν χθες αυτή την παράφρονα στάση στο υπουργικό συμβούλιο και στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, μετέτρεψαν τη χώρα σε μια σκηνή θεάτρου του παραλόγου.

Όλα όσα είπε ο πρωθυπουργός τόσο στο υπουργικό συμβούλιο, όσο και στην κοινοβουλευτική ομάδα, κινούνται εκτός λογικής.

Με αποκορύφωμα την πρωτοφανή δήλωση, σύμφωνα με την οποία… χαίρεται ο κ. Παπανδρέου «διότι αυτή η ιστορία έφερε πολλούς σε μια τάξη λογικής».

Συνηθίζεται αυτή η συμπεριφορά σε περιπτώσεις βαριάς διαταραχής.

Δηλαδή να σηκώνεις τον κόσμο στο ποδάρι, να σπεύδουν κάποιοι να σε ηρεμήσουν και μετά να συμπεριφέρεσαι ως εάν να μην είχες περάσει ποτέ την κρίση.

Συνεχίζεις δηλαδή κανονικά τη ζωή σου σα να μην συνέβη τίποτε.

Στην ίδια κατάσταση βρίσκεται και ο κ. Βενιζέλος, που ξαφνικά, μόλις αποσύρθηκε το δημοψήφισμα – οπότε… ούτε γάτα, ούτε ζημιά – θεώρησε ότι η Νέα Δημοκρατία έχει… συμφωνήσει (κάτι που δεν προέκυπτε από πουθενά) και με ύφος χιλίων οικονομολόγων, εξήγησε τα… δέκα βήματα για να (ξανα)σωθούμε!

Στην ίδια κατάσταση, σε ένα κλίμα ομαδικής παράκρουσης, σε παραλήρημα δηλαδή, οι ίδιοι βουλευτές που χειροκρότησαν τον Παπανδρέου όταν ανακοίνωνε δημοψήφισμα, χειροκρότησαν και όταν το απέσυρε!

Δεν μπορούμε, όμως, να δεχθούμε ότι όλοι πάσχουν από ψυχαναγκασμό.

Και επομένως, δεν μπορούμε να τους αθωώσουμε όλους ως έχοντες το ακαταλόγιστο.

Θα τους βόλευε, αλλά δεν γίνεται.

Τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, που το βράδυ της Δευτέρας, ενώ επέκειτο η συνάντηση των Καννών, κάθισαν και άκουγαν τον κ. Παπανδρέου να τους εξηγεί επί επτά (!) ώρες πόσο… καλό θα μας κάνει το δημοψήφισμα, είναι όλοι και όλες συνυπεύθυνοι/ες για την κατάσταση στην οποία βρέθηκε η χώρα και για τον εξευτελισμό που υπέστη το βράδυ της Τετάρτης.

Για την ακρίβεια είναι οι κυρίως υπεύθυνοι. Διότι ενώ γνώριζαν – όσοι γνώριζαν – πόσο καταστροφική ήταν η επιλογή πολιτικής επιβίωσης του Παπανδρέου, του επέτρεψαν να βγει από το δωμάτιο και να φύγει για τις Κάννες, ενώ όφειλαν να τον κρατήσουν κλειδωμένο έως ότου ορκιστεί πως δεν θα αποπειραθεί να μεταφέρει την ατμόσφαιρα του φρενοκομείου στο εξωτερικό.

Μάλιστα, μετά από εκείνο το υπουργικό συμβούλιο – ολονυχτία (ου μην αλλά και παρωδία), ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Μόσιαλος εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία το υπουργικό συμβούλιο ΟΜΟΦΩΝΑ εκδήλωσε την στήριξή του στον πρωθυπουργό!

Εξ των υστέρων μας λένε ότι δεν συμφωνούσαν. Επομένως, είναι διπλά υπεύθυνοι. Πολύ περισσότερο που ουδείς και ουδεμία, παραιτήθηκε από το αξίωμά του/της.

Όταν διαγιγνώσκεις το πρόβλημα και όχι μόνο δεν κάνεις κάτι για να το αντιμετωπίσεις, αλλά δίνεις και τις (έστω ανόρεχτες) ευλογίες σου, είσαι ακόμη πιο επικίνδυνος από αυτόν που λειτουργεί καταστροφικά και αυτοκαταστροφικά.

Διότι όλα όσα έλεγε χθες ο Γ. Παπανδρέου ήσαν εκτός λογικής. Και επομένως υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.

Δεν είναι δυνατόν να έχεις συμφωνήσει στο υπουργικό συμβούλιο ότι θα δρομολογήσεις τις διαδικασίες για κυβέρνηση εθνικής ενότητας χωρίς τον εαυτό σου και λίγες ώρες αργότερα να λες το ακριβώς αντίθετο.

Αν δεν πρόκειται για βαρύ περιστατικό, τότε πρόκειται για την μεγαλύτερη πολιτική απάτη που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα!

Ελπίζουμε απόψε να κάνουν κάποιοι το καθήκον τους, να βγάλουν (όσοι είναι υγιείς) τον ζουρλομανδύα και να μας απαλλάξουν από αυτόν τον σχιζοφρενικό βραχνά.